VAART-bericht van: Peter Janssens <[email protected]>
Sunniva en David schreef:
VAART-bericht van: "Sunniva en David" <[email protected]>
De CCR functioneert in strijd met het verdrag van Mannheim
De CCR is een belangrijke organisatie die samen met ons, de
binnenschippers, er voor zou moeten zorgen dat vervoer over water
optimaal ingezet wordt op vele fronten. We kunnen een eeuwige
discussie aangaan over hoe het omgaan met die regels door
keuringsinstanties allemaal best wel mee kan vallen, en dat als je je
mond houdt dat er dan wel "wat geregeld wordt" maar dit ligt veel
principiëler.
Het gaat namelijk ook over de wankele basis van de besluitvorming van
de CCR. Dat kan de CCR doen omdat tegen de CCR nauwelijks iets uit te
richten is. Het is zo'n oude organisatie dat ze binnen geen enkel
kader vallen. Zelf nemen ze eventuele klachten in behandeling waarbij
alleen als de leden het er unaniem over eens zijn ze iets aan zo'n
klacht doen. Een ondoordringbare vesting dus.
Dat organisaties niet om weten te gaan met de hun gegeven macht komt
niet alleen hier naar voren. In Zembla hebben we kunnen zien hoe
gemeentes omgaan met hun burgers (ondernemers), je krijgt het er koud
van. Een oncontroleerbare macht is altijd gevaarlijk. Daarom moeten er
partijen zijn die iets durven te zeggen als het niet in de haak is wat
er gebeurt.
Nu is er toch een ding waar de CCR zich in ieder geval aan zou moeten
houden en dat is het VERDRAG VAN MANNHEIM.
In welke zin de CCR strijdig handelt ten opzichte van dat verdrag
hebben wij uitgezocht wat een hele klus was.
Veiligheid
Het toverwoord voor CCR van waaruit er tal van regels over ons
uitgestort kunnen blijven worden is veiligheid.
De CCR stelt veiligheid centraal: statistisch gezien is het aantal
ongelukken in de binnenvaart beperkt tot 1 dodelijk ongeval per jaar
en 12 gewonden. Dat is ook nu al zo waarbij alle oudere schepen die
niet aan de nieuwe eisen voldoen rondvaren.
Op alle vragen aan het ministerie, verkeer en waterstaat, de CCR, de
Europese Commissie en een grote verzekeringsorganisatie van
binnenschepen kan niemand aangeven of en in welke mate deze schepen
onveiliger blijken te zijn.
Ondertussen biedt De Akte van Mannheim de garantie dat vervoer over
water niet belemmerd wordt. Wij durven te stellen dat deze
disproportionele hoeveelheid regels dat vervoer over water wel
degelijk belemmert.
Volkenrechtelijk deel:
De inhoud van het regime van vrije scheepvaart (Weense congres
gesloten Akte van 9 juni 1815) doet hierover duidelijke uitspraken:
" Volkomen gelijkheid van behandeling met betrekking tot de vrijheden
en vrijwaringen (..) voor al diegenen die het scheepvaartbedrijf
uitoefenen Een bijkomend aspect van gelijkheid van behandeling is het
verbod van discriminatie tussen verschillende wijzen van vervoer ten
nadele van het transport over waterwegen. "
Dit is dus in strijd met de wijze waarop de CCR nu opereert namelijk:
Schepen worden in dit geval sterk benadeeld ten opzichte van vervoer
over de weg en het spoor omdat dezen niet met terugwerkende kracht
hoeven te voldoen aan regelgeving waar nieuwe vrachtwagens cq
treinstellen aan moeten voldoen.
en
" ..Oeverstaten dienen zich te onthouden van het nemen van maatregelen
die bepaalde scheepvaartondernemingen bevoordelen of benadelen.."
Dit is dus in strijd met de wijze waarop de CCR nu opereert namelijk:
1) Kleine schepen worden in dit geval sterk benadeeld ten
opzichte van grote schepen omdat bepaalde maatregelen voor kleine
schepen niet of nauwelijks uitvoerbaar zijn, en onbetaalbaar.
2) Oudere schepen worden in dit geval sterk benadeeld ten
opzichte van nieuw te bouwen schepen omdat (deze) maatregelen in te
voeren met terugwerkende kracht niet of nauwelijks uitvoerbaar zijn,
en onbetaalbaar.
Bovendien:
" ..Gelijkheid van behandeling vereist niet alleen gelijkheid van
behandeling ten aanzien van de verschillende scheepvaartondernemingen,
maar ook gelijkheid van behandeling tussen verschillende wijzen van
vervoer."
Deze extreme extra kostenpost door invoering van regelgeving met
terugwerkende kracht maakt dat de (kleine) binnenvaart niet langer kan
concurreren met de vrachtwagen.
De CCR geeft aan dat deze regels met terugwerkende kracht ingevoerd
moeten worden mede vanwege de onderlinge concurrentie.
Wij gaan uit dat de concurrent van het kleine schip niet het grote
schip is maar de vrachtwagen.Dat betekent dat de CCR in plaats van
ervoor zorg te dragen dat vervoer over water optimaal ingezet wordt
ervoor gaat zorgen dat er werk verdwijnt van het water naar de weg
Europees rechtelijk deel:
Doeleinden van het EEG verdrag zijn de "harmonische ontwikkeling van
de economische activiteit binnen de gehele Gemeenschap, een gestadige
en evenwichtige expansie, een grotere stabiliteit, een toenemende
verbetering van de levensstandaard en nauwere betrekkingen tussen de
in de Gemeenschap verenigde staten"
De doeleinden van het EEG verdrag worden op deze wijze niet bereikt.
De economische activiteit van de kleinere scheepvaart, specifiek
gericht op de kleine vaarwateren wordt beperkt c.q. onmogelijk
gemaakt. Nu al blijkt dat vele schippers het voor gezien houden.
Cijfers: in Belgie is in 15 maanden 20% van de kleine binnenvaart
gestopt. Europabreed is in 20 jaar tijd 95% van de spitsenschippers
(tot 400 ton) gestopt. Er is geen vertrouwen meer in een toekomst.
Dit alles is strijdig met de doelstellingen "een harmonische
ontwikkeling van de economische activiteit binnen de gehele
Gemeenschap, een gestadige en evenwichtige expansie, een grotere
stabiliteit, een toenemende verbetering van de levensstandaard"
Ook is de CCR houding in strijd met de Algemene beginselen van het
EEG-verdrag, hierin staat namelijk:
"de invoering van een regime waardoor wordt gewaarborgd dat de
mededinging binnen de gemeenschappelijke markt niet wordt vervalst."
Als een binnenschipper wordt opgezadeld met een regelgeving met
terugwerkende kracht (want daar gaat het om) waarbij de kosten enorm
zijn en de uitvoerbaarheid niet of nauwelijks mogelijk, terwijl een
vrachtwagenchauffeur voor het plaatsen van een spiegel (waarbij wel
aangetoond is hoezeer dat de veiligheid bevordert) al een subsidie kan
krijgen dan blijkt wel hoezeer hier de concurrentiepositie van de
binnenvaart aangetast wordt.
Ook tussen schepen onderling geldt dit zoals eerder al aangegeven:
Kleine schepen worden in dit geval sterk benadeeld ten opzichte van
grote schepen omdat bepaalde maatregelen voor kleine schepen niet of
nauwelijks uitvoerbaar zijn, en onbetaalbaar.
Oudere schepen worden in dit geval sterk benadeeld ten opzichte van
nieuw te bouwen schepen omdat (deze) maatregelen in te voeren met
terugwerkende kracht niet of nauwelijks uitvoerbaar zijn, en
onbetaalbaar.
Dan zijn er nog De Mededingingsregels
Gemeenschapsregels voor het vervoer zijn neergelegd in het EGKS- en
het EEG-verdrag
" Het EEG-verdrag omvat in tegenstelling tot het EGKS-Verdrag in
beginsel alle goederen en economische activiteiten van de lidstaten.
Het accent ligt op de vrije werking van het marktmechanisme onder
omstandigheden die een effectieve en onvervalste concurrentie
waarborgen. Buiten de sector van de landbouw en het vervoer is geen
marktregulatie mogelijk. In de EEG is voor de gemeenschapsinstellingen
een uitgebreide beleidsvormende en regelende taak weggelegd. "
Wij denken bij relevante markt aan de transportmarkt in zijn geheel.
De CCR alleen aan de scheepvaart. Alsof een 300-tonner zou kunnen
concurreren met een 3.000 tonner.
De CCR zou het verdrag van Mannheim nog maar eens goed moeten
bestuderen en kijken waar ze werkelijk voor staat. Wij burgers hebben
onze gezamenlijke macht overgedragen aan organisaties als de CCR in
goed vertrouwen dat zo'n organisatie kan afwegen wat de belangen zijn
en hoe daar mee omgegaan moet worden. Het dreigt te ontsporen tot een
staat in een staat die rücksichtslos regels doordrukt alleen omdat ze
het kan. Het wordt tijd dat deze werkwijze een halt wordt toegeroepen
en dat organisaties zoals de CCR verantwoording af gaan leggen voor
hun daden.
Hulpmiddelen:
· " Het recht van de toerbeurt"
Mr M.H. Muller
Onderzoek naar de mogelijkheid van een wettelijk verplicht
toerbeurtsysteem voor het Noord-Zuid goederenvervoer per binnenschip 1989
een juridische studie in opdracht van de Vereniging Toerbeurt Noord-Zuid
Universiteit van Amsterdam
· Herziene Rijnvaartakte van 17 Oktober 1868 (Akte
van Mannheim)
· Verordening 1017/68
Houdende de toepassing van mededingingsregels op het gebied van het
vervoer per spoor, over de weg en over de binnenwateren.
Namens de ASV
, Sunniva Fluitsma
Om een einde aan alle oneerlijkheden te maken stel ik voor dat alle
schepen op 30 jarige leeftijd verschrot worden, Voor weg en spoor kan
gelijktijdig ook de levensduur vastgesteld worden. En daarmee is ons
doel bereikt en de kleine binnenvaart gered.
Peter
* Wat doet de markt? Geef je marktindruk op www.vaart.nl/peiling
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
