VAART-bericht van: henriette <[email protected]> 2009/11/29 jeroen strijker <[email protected]>: > VAART-bericht van: jeroen strijker <[email protected]> > > > ik kan wel lezen dat jij nooit van een uitkering heb geleefd na een > faillissement > ik zelf ook niet maar ik kan iemand met kinderen die het overkomen is dat is > geen pretje > en ook weleens geen eten hebben gehad dat ze het laaste eten aan hun kinderen > hebben gegeven. > zo makkelijk is het niet om van een uitkering te leven na een faillissement. >
Het probleem met kinderen is dat die vesten met strepen of een swoosh erop willen hebben, een mobiel willen, een (spel)computer, lid willen zijn van clubjes en en en. Dat is dan inderdaad onmogelijk. Dat er niet van te leven valt is een fabel. Een groot deel van die mensen heeft op de een of andere manier de capaciteit niet om met dat beperkte budget om te gaan of kan de weg naar allerlei regelingen niet vinden. Dat de toegang naar die regelingen eenvoudiger moet ben ik zeer zeker met je eens. Misschien moet je zelfs een mogelijkheid creëren dat die mensen kunnen kiezen! tussen te eten krijgen in ruil voor een deel van die uitkering of zelf eten kopen, zodat een volle buik echt een keuze is. Of het een basaal mensenrecht is dat je tot aan je ondergoed rondloopt in merkkleding, een mobiel hebt, op paardrijden zit en een stroomvretende (spel)computer hebt vind ik zeer de vraag. Het lidmaatschap van de bieb is voor die groep als het goed is grotendeels gratis, de toegang is dat sowieso, daar ligt alles wat je nodig hebt om kennis te vergaren voorhanden. Bij de Wibra koop je voor een paar euro een trui, waarin je het ook warm hebt. Op de markt verkopen ze voor een paar euro wol, waarmee je van alles kunt breien. Soms zul je een uur moeten lopen naar een supermarkt die goedkoper is. Het lijkt mij een goedkope manier van lichaamsbeweging en als je niet werkt heb je daarvoor zeeën van tijd. > ik heb grote bewondering voor deze mensen die het mee gemaakt hebben. > Ik heb altijd grote bewondering voor iedereen die het beste uit zijn eigen situatie weet te halen of die nou een omzet van zes miljoen draait of van EUR784 bruto per maand rondkomt. Ooit sprak ik een moeder met twee kinderen. De ene 'briljant', de ander met het syndroom van Down. Die zei altijd: 'Wat is geluk?' 'Een kind dat zonder huiswerk te maken achteloos een VWO-diploma ophaalt of een zestienjarige met het syndroom van Down die apetrots is, omdat die Klein klein kleutertje op het podium zingt.' Misschien relativeert het wat. Henriette * Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
