VAART-bericht van: Hubert van Geffen <[email protected]> Simon,
buiting is de houten laadvloer in het scheepsruim zoals die vroeger gemaakt werd. Het werd gemaakt in eik, grijn en later azobe (tropisch hardhout) De dikte was meestal 4 à 5 cm. De planken werden passend gemaakt en de laatste twee werden schuin tegen elkaar gezet en er in geklikt. Dikwijls kwamen er brede spleten tussen de planken bij het drogen van het hout, dan hadden we latjes van 5 à 10 mm die er tussen geslagen werden. Tegenwoordig wordt dit nog weinig toepast, het zijn meer de oudere schepen die er nog mee varen. De nieuwe schepen zijn de laadvloeren in staal. De duurdere versie in Hardox, een specifieke staalkwaliteit. De naam buiting wordt nog wel gebruikt. In mijn jeugdjaren heb ik heel wat planken helpen vervangen bij mijn ouders aan boord. Bij het laden van staal rollen en pakken ijzer sneuvelde er wel eens een plank als het stuwhout slecht geplaatst werd. Ook met zware grijpers kon dit wel eens gebeuren. Groet, Hubert. Op 1-feb-2012, om 10:36 heeft S.J. de Waard het volgende geschreven: > In diverse berichten duikt op, dat iemand een "buiting" moet vervangen. Geen > van mijn gespecialiseerde scheepvaart woordenboeken kent het begrip. Wat is > het? > > Simon > 03011455 * Vind je VAART!genoten op: http://www.vaart.nl * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
