VAART-bericht van: henriette <[email protected]> 2012/10/25 Nico Evens <[email protected]>: > VAART-bericht van: Nico Evens <[email protected]> > > > Frans ik denk dat je het verkeerd inschat . > Veel van onze leeftijdsgenoten werden ondernemer bij een gebrek aan > opleiding om eenzelfde inkomen als werknemer te generen.
Hierin zit helaas een grote waarheid. Het is pas van na mijn generatie, dat je als schipperskind op het internaat kon blijven als je het leerlingwezen volgde. Voor de jongeren: Het leerlingwezen is vergelijkbaar met BBL. Je werkte vier dagen en ging een dag in de week naar school. In die tijd had je ook nog bedrijfsscholen en daar werd je opgeleid. In mijn tijd -ik ben van 1971- kon je na LBO C-niveau naar het MBO. Het MBO was een dagopleiding. In die tijd werd volgens mij, maar verbeter me als ik het fout heb, het internaat gesubsidieerd als het schipperskind een dagopleiding volgde. Het leerlingwezen viel niet onder de dagopleidingen, want de jongere werkte immers vier dagen. Kort gezegd komt het erop neer dat je als schipperskind na een LBO B-niveau regelrecht doorstroomde naar boord. Of je moest als zestienjarige op kamers in de kost. Je stond in elk geval als zestienjarige min of meer domweg op straat na een LBO B of lager. Waarschijnlijk komt daar de uitspraak: 'Ik kon niet leren, dus ging ik maar varen', vandaan. Bij mij op de LTS volgde de grootste groep B-niveau. Dat was eigenlijk het normale niveau. Ik herinner me ook van mijn matrozenexamen dat daar behoorlijk wat schipperszonen liepen die LTS-consumptief, LTS-metaal, LEAO, LAS op B-niveau hadden gedaan en eigenlijk ook niet zo graag matroos werden, maar er zat helaas niks anders op. Dan kun je zeggen, dat je dan op je achttiende maar aan de wal moet gaan, maar de aantrekkingskracht van het toenmalige leerlingwezen en de bedrijfsscholen voor de werkgever waren die lage lonen en een achttienjarige is weer duurder. Je kwam er toen ook niet zo gemakkelijk tussen, omdat er veel jeugdwerkloosheid was. In de jaren tachtig zat je in een economisch slechte tijd. Wat ik me ervan herinner kwamen er klassen werkloos van school op B-niveau. En dan had je ook nog A-niveau en ITO, wat de opleiding voor ww of putjesschepper werd genoemd. Als je nu je hele leven geen kant uit kunt, omdat het systeem zo is. Dan kan het wel eens zo zijn dat het erg moeilijk is om dingen te veranderen, omdat je nooit op jezelf hebt kunnen vertrouwen. Ik zie die hele malaise in de binnenvaart puur als een psychologische factor. De vrachtprijs per ton met twee euro verhogen heeft op de eindproductprijs nauwelijks invloed. Meer tijd voor een reis inbouwen maakt voor de keten eigenlijk niet uit, zolang je de lading maar exact op het tijdstip kunt leveren, want planning is overal op de wereld in logistieke ketens het belangrijkste, serieus. De binnenvaart maakt gebruik van de transportweg met de minste weerstand en zal altijd de goedkoopste of schoonste zijn, echt! Henriette * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
