((ដូចចំឡែកបន្តិច មិនដឹងជាពួកគេកើតរោគអផ្សុកខ្លាំងណាស់ឬ ? បានជានាំគ្នាមកធ្វើពិធីបង្សុកូលឧទ្ទិសដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធឲ្យដង្កូវនាង ! ចុះខ្មែរយើងដែលនាំគ្នាសម្លាប់ត្រីនៅតាមទន្លេបឹងបួ យកមកបរិភោគអស់រាប់ពាន់ឆ្នាំមកហើយនោះ ម្ថេចក៏គេមិននាំគ្នាធ្វើបុណ្យបង្សុកូលដែរឬអី ? ))
ពិធីបង្សុកូលឧទ្ទិសដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធដង្កូវនាងនៅសៀមរាប ដោយ ហង្ស សាវយុត 2010-09-12 អ្នកស្រុកនៅខែត្រសៀមរាប រួមជាមួយជនបរទេសមួយចំនួន បាននាំគ្នា សម្ដែងការដឹងគុណដល់ដង្កូវនាង ដែលបានលះបង់ជីវិតរាប់លានក្បាល ក្នុង១ឆ្នាំៗ ដើម្បីបម្រើផលប្រយោជន៍ឲ្យមនុស្សលោក។ RFA/Hang Savyouth ១១-កញ្ញា-២០១០: ពិធីបង្ហាញការតបស្នងសងគុណដង្កូវនាង តាមបែបបូរាណ និងការបង្ហាញផ្ទាំងសំពត់ហូល ដែលធ្វើពីសរសៃសូត្រដង្កូវនាង នៅ ភូមិជប់សោម ឃុំពាក់ស្នែង ស្រុកអង្គរធំ ខេត្តសៀមរាប។ ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរនៅភូមិជប់សោម ឃុំពាក់ស្នែង ក្នុងស្រុកអង្គរធំ ខេត្តសៀមរាប និងជនបរទេសដែលភាគច្រើនជាជនជាតិជប៉ុនរាប់រយនាក់ កាលពីរាត្រីថ្ងៃ១១ កញ្ញា បាននាំគ្នាចូលរួមអបអរសាទរពិធីបុណ្យ បង្សុកូលមួយតាមបែបព្រះពុទ្ធ សាសនា ឧទ្ទិសដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធដង្កូវ នាង ដែលគេយល់ថាបានលះបង់ជីវិតដើម្បីផលិតជាសរសៃសូត្រដ៏ល្អ ប្រណីត បម្រើផលប្រយោជន៍មនុស្សលោកជាច្រើនជំនាន់មកហើយ។ លោក មាស អុល ប្រធានគម្រោងរបស់វិទ្យាស្ថានវាយនភណ្ឌប្រពៃណីខ្មែរ ដែល កំពុងដំណើរការផលិតក្រមា, ក្រណាត់, សម្លៀកបំពាក់ និងសម្ភារៈ ប្រើប្រាស់ជាច្រើនទៀតអំពីសូត្រ ដើម្បីលក់តាមទីផ្សារ បានមាន ប្រសាសន៍កាលពីរាត្រីថ្ងៃសៅរ៍ថា វិទ្យាស្ថានរបស់លោកដែលចិញ្ចឹម ដង្កូវនាង ដើម្បីផលិតជាសរសៃសូត្រគុណភាពដ៏ល្អបំផុតនោះ គឺបាន ធ្វើពិធីបុណ្យដង្កូវនាងចំនួន ៧ដងមកហើយ ចាប់តាំងពីមានការ បង្កើតទីកន្លែងផលិតសូត្រខ្មែរនោះមក។ លោក មាស អុល បានបញ្ជាក់ថា ៖ «ដែលយើងធ្វើបុណ្យរំឭកខួបហ្នឹង ទំនៀម ទម្លាប់ពីបូរាណយើង គឺថា យើងចិញ្ចឹមដង្កូវនាង បានសម្លាប់ច្រើន ណាស់! រយៈពេលម្ដងៗយើងសម្លាប់រាប់ម៉ឺនរាប់លានក្បាល! អ៊ីចឹងយើង ធ្វើបុណ្យនេះឧទ្ទិសកុសលជូនចំពោះដង្កូវនាងដែលស្លាប់ បាត់បង់ ជីវិតទៅ»។ ក្នុងពិធីបុណ្យដង្កូវនាងនោះ ផលិតផលជាច្រើនដែលសុទ្ធសឹងផលិតចេញ អំពីសរសៃសូត្រធម្មជាតិ ត្រូវបានគេយកមកតាំងពិព័រណ៍ និងការដើរ បង្ហាញម៉ូត ធ្វើឲ្យប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ និងជនបរទេសជាច្រើន ដែល ចូលរួមទស្សនាមានការចាប់ចិត្ត និងសប្បាយអបអរសាទរដោយស្នូរទះដៃ កងរំពង។ ទោះជាយ៉ាងណា អ្នកបូរាណវិទ្យាខ្មែរបាននិយាយថា គេហាក់ពុំ ធ្លាប់ឮ និងពុំធ្លាប់ជួបប្រទះនូវឯកសារណាមួយដែលបញ្ជាក់អំពី ពិធីបុណ្យ ដង្កូវនាង ដែលបានធ្វើនៅក្នុងប្រទេសខ្មែរទាល់តែសោះ ពីសម័យបុព្វកាលមក។ ប៉ុន្តែគេយល់ថា ដោយសារតែប្រទេសខ្មែរគឺជា ប្រទេសចំណាស់មួយ ក្នុងការផលិតសូត្រដ៏ល្អឯករាប់សតវត្សមកហើយ ការធ្វើពិធីបុណ្យបង្សុកូលឧទ្ទិសកុសលដល់វិញ្ញាណក្ខន្ធដង្កូវនាង ដែលស្លាប់បាត់បង់ជីវិតនោះ ក៏ជាសីលធម៌ដ៏ប្រពៃមួយដែរ។ លោកបណ្ឌិត មីសែល ត្រាណេ អ្នកបូរាណវិទ្យារបស់ប្រទេសកម្ពុជា បានមាន ប្រសាសន៍ថា ប្រទេសខ្មែរបានផលិត និងប្រើប្រាស់សូត្រដែលបានពី ដង្កូវនាងយូរលង់ណាស់មកហើយ តាំងពីមុនសម័យកាលបង្កើតនគរភ្នំ មកម៉្លេះ។ លោកបណ្ឌិត មីសែល ត្រាណេ បានអះអាងថា ៖ «យើងមានភស្តុតាងចាប់ពី សតវត្សទី២ ទៅ ៣ មុនគ្រិស្តសករាជក៏ដោយ បាទមាន! សូត្រគឺជនជាតិចិន បានរកឃើញមុនខ្មែរ ខ្មែរគ្រាន់តែបានអភិវឌ្ឍសូត្រហ្នឹងតាម វិធីសាស្ត្រ តាមបច្ចេកទេសខ្លួន តាមបរិស្ថានផលិតផលខ្លួន បានផលិតផល ខ្មែរមានលក្ខណៈល្អជាងសូត្រអ្វីទាំងអស់! ហើយសូត្រមិនមែនតែ សម្រាប់តែទេវតា និងព្រះមហាក្សត្រទេ សូត្រក៏ជាដង្វាយមួយសម្រាប់ អាទិទេព ទាំងពុទ្ធ ទាំងព្រាហ្មណ៍ដែរ ទោះបីព្រះសង្ឃខ្មែរក្តីលោក គ្រងចីវរលោក ក៏សូត្រដែរ!»។ លោក ម៉ូរីម៉ូតូ គីគុអូ ជនជាតិជប៉ុន ដែលជាម្ចាស់វិទ្យាស្ថានវាយណភណ្ឌ ប្រពៃណីខ្មែរនោះ បានមានប្រសាសន៍ថា សូត្រខ្មែរដែលលោកកំពុងផលិត ពីធម្មជាតិសុទ្ធសាធនេះ មានគុណភាពល្អដែលអាចរក្សាទុកបានរាប់រយ ឆ្នាំ ហើយជារៀងរាល់ឆ្នាំលោកបានផលិតសូត្របានប្រមាណ ១តោន ដែលមាន លក់នៅក្នុងទីផ្សារស្រុកខ្មែរផង និងនាំចេញទៅពិព័រណ៍ដល់ប្រទេស ជប៉ុន បារាំង អាល្លឺម៉ង់ និងសហរដ្ឋអាមេរិកជាដើម ដោយបច្ចុប្បន្នបាន ផ្ដល់ការងារឲ្យអ្នកភូមិខ្មែរជាង ៣០០នាក់។ លោក ម៉ូរីម៉ូតុ បានមានប្រសាសន៍ថា សូត្រខ្មែរគឺមានគុណភាពល្អបំផុត ដោយលោកបានទៅឃើញសូត្រខ្មែរមួយផ្ទាំង ដែលត្រូវបានស្ដេចថៃយក ធ្វើជាអំណោយជូនប្រធានាធិបតីអាមេរិក កាលពីជាងរយឆ្នាំមុន ដែល កំពុងរក្សាទុកក្នុងសារមន្ទីរក្រុងញូវយ៉ក នៅតែមានគុណភាពដដែល៕ -- You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Cambodia Discussion (CAMDISC) - www.cambodia.org" group. This is an unmoderated forum. Please refrain from using foul language. Thank you for your understanding. Peace among us and in Cambodia. To post to this group, send email to [email protected] To unsubscribe from this group, send email to [email protected] For more options, visit this group at http://groups.google.com/group/camdisc Learn more - http://www.cambodia.org
