Atzoko Kataluniako "El Periódico"n, Britainia Handian zabaldu den eztabaida dela-ta:
"El lobi ecologista debería al menos estudiar la posibilidad de que el modo de producción nuclear sea más eficaz cara al cambio climático..." (Industria Ministro britainiarrak). "El planteamiento económico de la energía nuclear ha cambiado en función de la subida de los precios del petróleo, y si los requisitos de seguridad de la misma satisfacen a los finlandeses, también deberían tranquilizar a los británicos" (The Times-en editorialak). "Los nucleócratas hacen de ella (energia nuklearra) un objeto de culto y la presentan como la solución milagrosa a los problemas energéticos del planeta, mientras que los antinucleares la rechazan dogmáticamente y la diabolizan como la encarnación moderna del mal absoluto, que habría de conducir a la humanidad a su perdición. Sin embargo, en todo el mundo crece el interés por lo nuclear (...). De repente, lo nuclear aparece como algo virtuoso. Y, sin embargo, no se puede ocultar que sus vicios son tan importantes como sus virtudes. El peligro más grave de lo nuclear es que anima a preservar un modelo derrochador de crecimiento y de consumo, en lugar de estimular la innovación" (Libération-en editorialak). Amatiño -----Mensaje original----- De: [EMAIL PROTECTED] [mailto:[EMAIL PROTECTED] En nombre de Oier Bikondoa Enviado el: miércoles, 25 de enero de 2006 23:29 Para: [email protected] Asunto: RE: [eibar] Re: Kioto eta indar nuklearra Epa, Ba bai Ander, hemendik nabil eta oraindik eztabaidan! Eta zuri, Asier, gripiak behintzat zorroztasuna ez detsu kamustu! Ta ederto guztiakin ados ez egotia, danak ados egonda eztabaidarik ez, ta eztabaidarik gabe, dana gainazalian geratzen dalako normailian. Zeure mezu berrixakin konforme nago, baina zenbait kontu gehixago gehitu leikez: >1. Arriskutsua da. Hartu beharreko babes neurriak ikaragarriak dira >(azken produktuaren garestitzera daramana). Eta gerra edota terrorismo >egoera batian, zentralak objektibo militar edo terrorista bihur >daitezke. Babes neurri teknikoetaz gain, babes militarren beharrean. >Sua erabiltzen ikastiakin alde piskat dago. Lehergailu atomiko bat egitea ez omen da erraza, purutasun handiko laginak behar direlako. Baina oinarrian, oso erraza da (Wikipedian agertzen den informazioarekin nahikoa da jakiteko zer behar den lehergailua egiteko! http://en.wikipedia.org/wiki/Atomic_bomb). 235U kantitate nahikoa izanez gero eta zenbait injeniari trebe, eta listo... (beldurgarria benetan!). Baina are errazagoa dena: " lehergailu zikina" delako bat egitea. BBC-n, duela pare bat urte, horren gainean dokumental interesgarria eman zuten. Kontua da horrelako lehergai batekin materiale erradiaktiboa barreiatzen dela (adibidez, London-en, dokumentalean hipotesi hori egiten zuten). Leherketa atomikorik ez da gertatzen baina ingurune guztia erradiaktiboki kutsaturik geratzen da, dituen ondorio txar guztiekin... >2. Kyotokoa ez dakit horrela dan. Irakorria dut nonbait Kyoto >protokoloa betetzeko alternatibetatik kanpora utzi dutela erauzketa kontuagatik. Litekena da zuk arrazoi izatea, ez dakit ziur. >3. Hobe zentral inguruetan bizi direnentzat horrela balitz. >Zoritxarrez, zentral askotako inguruetan kutsadura mota hori aurkitzen >da. Orduan, bixetako bat, edo ohikeriaz beraiek dosi bajuko isurketak >egiten dituzte (tximiniatako gasarekin batera), edo aipatzen ez diren >istripu txikiak gertatzen dira, ohikeriaz. Izan liteke, eta tristea da benetan, horrelakorik erraz ekidin daitekeelako.. Zorionez, geroz eta argiago ditugu erradiaktibitateak eragiten dituen kalteak zeintzuk diren (eta dituen gauza onak ere, adibidez medikuntzarako). Akordatzen, duela 20 bat urte edo, nola nahiko iskanbila sortu zen tximistorratz erradiaktiboak zirela eta? Badirudi elementu erradiaktiboak erabiltzen zirela zenbait tximistorratz motatan, eta horrelako tximistorratzak leku askotan zeuden. Hori jakitean, tximistorratzak kendu zituzten. baina gaur egunean erradiaktibitate-iturri askotxo ditugu inguruan: ospitaletan, kea detektatzeko tresnetan, etab. >4. Garestia da. Erreaktore nuklear bat eraikitzearen prezioa >estratosferikoa da. Inbertsioa, multinazional handiek bakarrik egin >dezakete, gobernuen laguntzaz. Gero bai, sortutako kW kopurua ere >estratosferiko edo ionosferiko izan daiteke, baina nere iritziz, >kontutan izanda hondakinekin dagoen arazo eta irtenbide eza, eta babes >neurrien areagotze etengabea, bere benetako prezioa Pierre Morvanek >jartzen duenetik askoz gorago dagoela (infinitotik gertuago prezio horretatik baino). Egia da sekulako dirutza behar dela, baina egia da ere urte askotarako balioko duen inbertsioa dela (40-60 urte), beraz, lortzen den elektrizitate kopurua eta urte guztiak kontutan hartuta, inbertsioa errentagarria omen da. Agian arrazoi duzu, eta askoz garestiagoa da. Baina Pierre Morvan hori ondo informatutako pertsona behako luke izan, COGEMA-ko (erregai nuklearrak tratatzen dituen enpresa garrantzitsuenetakoa da: www.cogema.fr) komunikazio-arduraduna izan baitzen. EDF-ko web orrian ere, eta beste zenbait lekutan, antzerako balioak agertzen dira (hori bai, leku hauek pro-nuklearrak dira). Eta bitxitasun modura, hauxe esan zidaten duela gutxi: EDFk, Frantziako elektrizitate ekoizle nagusiak, partikularrek ekoizten duten elektrizitatea (eguzkitik lortutakoa) erosten du... EDF-k berak saltzen duen elektrizitatearen prezio bikoitzean! >5. Uranio-238 ustiatzeko bidea hartzeko arrisku hori hor dago. Posible >da horrekin aurrera egitea, eta posible baita ere 100 urte baino >gehiago irautea, baina...zenbat gehiago? zenbat meatze ireki behar >dira, zenbat zauri berri jada egoera kaxkarrean dagoen planetari? >Erauzketa makineriaren energi iturria zein izango da? Robotek egingo al >dute lan toki osasungaitz horietan? edo gizateriak aurrera egingo al du >ohiko esklabutza sistemarekin? Ez al dugu inoiz hobetu behar? Ez nuke "arriskutzat" joko 238U erabili ahal izatea, aurrerapen itzelatzat baizik (alde batera utzita nuklearra ona edo txarra den eztabaida). Leku oso arriskutsuetan, jadanik makinaz egiten omen dute erauzketa (erradiaktibitatea oso altua den zenbait mehatzetan, uste dut bat Kanadan dagoela). Eta planetaren ustiaketari buruz... iruditzen zait niri, nuklearra erabili ala ez erabili berdin izango dela: geroz eta mehatz gehiago beharko ditugu, eta geroz eta gehiago urratuko dugu Lurra. Puntu hau, sistema ekonomikoarekin zerikusi gehiago du erabiltzen den energi iturri partikularrarekin baino. >6. Arrazoi osoa daukazu. Bietan isurtzen da CO2 gasa. Bien artean >ordea, kuantitatiboki egin ezkero konparaketa hori alde nabarmena dago. >Plaka baten materialeak birziklagarriak izan daitezke, horretaz gain >bizitza luzea daukate. 35 urtetako plaka fotovoltaikoa martxan ikusia >dut (garaiko eraginkortasunarekin, baina funtzionamendu onarekin, ondo amortizatua). Berriz ere, eta dakidanaren arabera, uranioa oso ondo erabiltzen da eta baita birziklatu ere. Eta zentralek bizitza luzea dute (40-60 urte inguru). Edozer birziklatzen duzula ere, inoiz ezin izango duzu %100 birziklatu (perpetuum mobila ere ezin da existitu!). Adibidez: plaka fotovoltaikoetan erabilitako silizioa birziklatu daiteke, bai, baina beste plaka bat egiteko erabili nahi bada, silizioa txikitu, urtu eta birkristalizatu behar da, eta horrek energia behar du. Baina bai: birziklatu daitezkeen materialeak erabili behar ditugu, ahal bada. Plaka fotovoltaikoen etekin " txikia", ikerketa faltarengatik izan daiteke, eta beharbada urte batzuren buruan askoz hobeagoak izango dira, ikusiko dugu. >7. Militarrei buruz...hobe ezer ez esatea, eta Chirac bezalako >politikoez gutxiago. Kuriositate bezala, esan behar, orain dela gutxi >eskuratu dudala Geiger kontatzaile bat (erradioaktibitate neurgailua) >eta AEBetako enpresa batek egina izaki, inkesta oso xelebrea bete >behar izan dudala, bonba nuklear, kimiko edo interes terroristetatik at >nagoela ziurtatzeko (yankien gauzak). Militarrei buruz, hobe asko esatea! Jendeak jakin dezan nolakoak izan daitezkeen... Eta Chirac-i buruz, ezer berririk ez: ez banago oker, hura zen Frantziako presidentea Mururoako bonba frogatu zutenean. Ironikoki, zientzia aurrera doa, eta harekin batera armak ere: orain, bonba bat jaurti ordez, simulazioak egiten dituzte Frantzian, eta oso ziur dakite bonba diseinu berriak funtzionatuko dutela behar izanez gero (eta ez da txantxa!). Geiger kontatzaileari buruz: badirudi EEBBtan gazte batek (12-16 urte bitartean, ez dut gogoan adina), Geiger kontatzaile bat egin zuela, ezdakitnon lortutako eskuliburu bat erabilita. Nuklearrarekin itsututa zegoen. Eta bere zentraltxoa muntatzeari ekin zion. Materiale erradiaktiboa ere lortu zuen: su alarmetatik, aintzinako erlojuetatik (lehen, gauean argia ematen zuen margoa, erradiaktiboa zen!), eta beste zenbait lekutatik. Eta azkenean, dena bildu eta erreakzio nuklera txiki bat hasteko gai izan omen zen. Bere etxea deskontaminatu behar izan zuten azkenean!! (eta hau ere ez da broma, ITV-4 telebistan emandako programa batean azaldu zuten). Urduri nago orain: Geiger kontatzailea duzu jada, zeintzuk dira zure hurrengo planak? :-) Liburua: eskerrik asko eskaintzagatik, saiatuko naiz nonbaiten lortzen, eta ea nire zalantzak desagertzen diren ere... Ondo izan, Oier PD: nuklearra modan dago, eta baita energien kontua ere. Zenbait mintegi egongo dira Donostian (bat nuklearrari buruz behintzat) otsailean: http://www.gipuzkoakultura.net/boletin/energia/index.htm
_______________________________________________ Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected] http://www.eibar.org/zerrenda harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
