oso zehaztapen eta ñabardura interesgarriak, asier

dirudienez gainera biharko kalakan gure nagusi borboia berriro protagonista, 
"isildu behingoz troll!" dela eta


----- Original Message ----- 
From: "Asier Arregi" <[EMAIL PROTECTED]>
To: "Eibartarrak zerrenda" <[email protected]>
Sent: Monday, November 12, 2007 3:34 PM
Subject: [eibar] subditoak, izan edo ez izan


Kaixo lagun subdito maittiak:

Orain aste bi Kalaka begiratzen egon nintzen aspaldiko partez, Adams
agertzen zela eta bla, bla, bla...gure lagun Markosek subditoak garena
bota zuen eta nire abizen bereko Joseba jauna asaldatu egin zitzaion.
"Juridikoki" subditoak ez garela erantzun zion honek, haserre.
Harritzekoa benetan, judikatura nazionala bera denean subditotzaren
betetzea ziurtatzen duen organu gorenetako bat. Eta zelan...

Konstituzioan "subdito" hitza ez agertzeak ez du ez garenik esan gura.
Joseba jauna eta Ibarretxe bera subditoak dira, zuek bezelaxe, eta
txintxoak ez badira kartzelara joango dira.

Subdito, Real Academian:

"1.  adj. Sujeto a la autoridad de un superior con obligación de
obedecerle. U. t. c. s.
2.  m. y f. Natural o ciudadano de un país en cuanto sujeto a las
autoridades políticas de este."

Bietara, subditoak gara, ez gaude erregearen maila berdinean legeak
ezarritako eginkizun eta betebeharren arauera. Autoridadea berea du,
diktadoreari eta juankar beraren maniobrei esker, Espaiñiako talde
militar armatu haundienaren buruzagia da eta.

Ondo "ikasi" nuen erregea errespetatzen. Behin Iruñean, aspaldi,
"erregea campora!" oihukatu nuen 1,5 aldiz, hau da, behin eta erdi.
Poliziak jo nauen aldi bakarra izan da. Hanka egiten niharduala,
poliziaren ostiko batekin estropozu egin eta lurrera jausi nintzen,
ostiko eta porrazo batzuk jasoz. Oinak lurrean jarri bezain pronto, nere
bizitzako mugimendurik azkarrenetakoak egin eta suziria legez urten nuen
handik. Zorionez ez nuen kolpe haundirik hartu.

Beste alde batetik, Konstituzioarekin hiritartasun eta naziotasun
españolera "sujetuak" eta "konstituituak" gaude. Kulturaki ere
antzerako-paresido, españolak gara hein oso handi baten.

Euskaldun batzuk (Josu Jon Imaz and konpani...), hauek bai, eskubide
demokratiko osoz (demokrazia = konstituzioa baita), horrela ere ondo
bizi daitekela diote, errege golfo eta jatorrarekin urtean pare bat
aldiz bazkalduz eta tartadun administrazio batzutan muturra ondo
sartuta. Daukagunarekin aurrera egin eta subditotzaren alde onak
goraipatzen dituzte, euskaldunen batasuna barik, "demokratena" bilatuz;
"demokrazian" gustora ez daudenak erakarri barik, isolatuz, baztertuz
eta botere judizialak kartzelaratu ezkero, errespetatuz (intimitatean
txalotuz ez bada)...Euskaldun sentitzea eta horrekin pozik egoteko
ahalmena edukitzea bateraezintzat dauzkat, amnesikoa edo sindrome
arraroren batek jotakoa izan behar, beti ere, nire uste apalean.
Transbertsalak bai, transparenteak, inola ere ez.

Beste alde batetik, egungo egoeran armak hartu eta heriotzaren bat sortu
ahal dutenei, edo enpresarioei mehatxupean dirutzak eskatzen dietenei
neuronarik ez diet antzematen. AHT helburutzat jotzean lortuko dutena
AHTn gainean desinformazio gehiago, edota geroago eta jende gehiagok,
informazio barik, AHTren aldeko jarrera edukitzea izango da. Euren
jarduna Euskal Herriaren onerako aurrera eraman behar badute, zeharo
galduta dabiltza. Desastrea. PP pozik, botere gehiagoren usainean. Hala
ere, arrazoiak bilatu nahi ezkero, orain, orain hamabost urte baino
arrazoi gahiago daudela ere esan daiteke. "Demokratek" arma gabe eta
demokraziaren bidetik, edozertaz hitzegin daitekela esan ohi zuten.
Treguan eta orain, ondo ikusten da hori egia ez dena.

Behin Luistxok galdetzen zigun ea zergatik "gaur egun!" gazte zaparrada
batzuk ETAn sartzen diren. Erantzun bat, kale borrokak, espainiar
justiziak eta ETAk berak sinergikoki emandako bultzadan dago. Kutxazain
bat erre edo bronkaren baten zerbaiti su emon eta "colaboración con
banda armada" edo "atentado" baten kartzelako urteei ihes
eginez...klandestinitatera gonbidapena. Mekanismo honek asko funtzionatu
du, funtzionatzen du.

Subditotza apurtzekotan euskal gizarteak egin beharko du, ez armatutako
lau katuk. Armekin ezinezkoa da eta gainera, helburu horretara bidean
atzera pausua. Estrategikoki arrazoitu ezinezkoa.

Beraz, subditoa, konstituzionala eta española naiz, nahiz eta ados egon
ez eta pertsona bezela, identidadea euskalduna izan.

Dena den, oraindik nor edo zer naizen bilatzen dut, ondo ez dakit eta.
Nor eta zertarako. On Joxemigel Barandiarani entzun nion ume nintzela:
"gizaki izateko nor naizen eta zertarako naizen jakin behar dut". Orduan
ez nuen askorik ulertu, baina ideiak goitik bera liluratu ninduen.

Jakintza horren bila, horrelako kontuak txorrada monumentalak dira,
baina bere izenez ezagutu beharrekuak, kasu honetan, "subdito",
bete-betean betetzen den adjektibo edo izen española.

Bitartean, erregeari, hoberena bere aurpegia erakustea, "erregian
arpegixa" (eufemismo para decir culo), eta ea behingoz ixiltzen den:
"porqué no te callas!"


Ondo izan, eta aste on!


Asier Arregi

_______________________________________________
Mezuak bidaltzeko: [email protected]

http://www.eibar.org/zerrenda

harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]


_______________________________________________
Mezuak bidaltzeko: [email protected]

http://www.eibar.org/zerrenda

harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]

Reply via email to