http://www.thepeninsulaqatar.com/Display_news.asp?section=Local_News&subsection=Qatar+News&month=September2009&file=Local_News2009091073426.xml
Salam: Konvertimi i Karima Burns ne Islam
Web posted at: 9/10/2009 7:34:26
Burimi::: Peninsula
Isha ulur në xhaminë Al hambra në Granadë, E përqëndruar në një dorëshkrim që
kufizohej në mure. Ishte gjuha më e bukur që kisha parë ndonjëherë. "Çfarë
gjuhe është kjo?" I thash një turisti spanjoll. "Arabe", u përgjigjën ata .
Ditën tjetër, kur shoqëruesi në udhëtim më pyeti se në cilën gjuhë do doja
informatorin e udhëtimit, u përgjigja: "në gjuhën arabe."
"Arabe?", Tha ajo e habitur. "A flet arabisht ti?"
"Jo," u përgjigja unë. "A mund të më jepni edhe një më shumë në anglisht?"
Nga fundi i udhëtimit tim kisha një çantë të mbushur me plot fletushka
turistike në gjuhën arabe që kishin të bënin me vendet që i kisha vizituar në
Spanjë. Në fakt çanta ime ishte aq e mbushur deri në atë pikë sa që disa nga
rrobat e mia i lash mbrapa ashtu që të mirrja librat. Por, u lidha për librat e
gjuhës arabe sikur ato të ishin prej ari. I shfletoja çdo natë dhe i shikoja
shkronjat arabe si ato valëviteshin nëpër faqe. E imagjinoja sikur isha në
gjendje të shkruajë një dorëshkrim të tillë të bukur dhe mendoja me vete se
duhet të jetë diçka me vlerë për një kulturë që kishte një shkrim të tillë
artistik. U zotova se do ta studioja këtë gjuhë kur fillova kolegjin në
vjeshtë.
Vetëm dy muaj më parë, e kisha lënë familjen time në Ajova për të marrë një
udhëtim vetëm nëpër Evropë. Isha vetëm 16 vjeçe dhe për shkak se do nisja në
vjeshtë për herë të parë studimet në Northwestern University dhe po kërkoja për
ta "parë botën". Të paktën, ishte kjo ajo që kisha nevoje dhe që më kishin
thënë miqtë dhe familja ime. Në realitet unë po kërkoja të vërteten.
Pa i treguar askujt, fshehurazi i lutesha Zotit, besoja sinqerisht se kishte
vetëm një Zot, por ndjehesha keq sepse kjo nuk ishte ajo që ma kishin mësuar.
Kam qenë si e hutuar se çfarë të bëja në "jetën e përditshme."
U ktheva në kolegj, kjo rënie më bëri e pakënaqur që nuk kisha gjetur
përgjigjet, shpresoja se ndoshta në Evropë, por me një pasion për një gjuhë që
vetëm sa kisha mësuar rreth saj - Gjuha arabe. në mënyrë ironike, shprekja një
sy drejtë në përgjigjet të cilat po i kërkoja mbi muret e Al hambrasë, por u
desh dy vite të tjera për ta kuptuar këtë.
Gjëja e parë që bëra kur arrita në kampus ishte që të regjistrohesha në kursin
e gjuhës arabe. Isha njëra nga tre nxënësit në klasën me aq
shumë jopopullaritet. E zhyta veten në studimet arabe me një pasion të tillë sa
që mësuesi im ishte i habitur. I bëja detyrat e shtëpisë me një stilolaps
kaligrafik dhe shkova në zonat arabe të Çikagos vetëm për ta gjetur një kanaçe
të Coca Colës dhe atë vetëm pse ishte shkruar në gjuhën arabe. E luta të mi
huazoj disa libra në gjuhën arabe vetëm që ta shihja shkrimin. Që nga koha kur
erdhi viti i dytë i kolegjit, vendosa ti qasem seriozisht dhe e vendosur
studimit të lindjes së mesme, Pra u regjistrova në disa klasa duke u
përqëndruar në rajon. Në një nga klasat studionim Kur'anin. Një natë po
shfletoja Kur'anin për ti "bërë detyrat e shtëpisë" dhe nuk mund të ndalesha së
lexuari. Dukej sikur kisha zgjedhur një novelë të mirë. Mendoja me vete.
Isha e fascinuar, Kjo është mrekulli.Kjo është ajo që kisha besuar gjithnjë.
Kjo është përgjigja e të gjitha pyetjeve të mia rreth asaj se si të veprojmë
gjatë ditëve të have dhe ky libër konstaton se ekziston vetëm një Zot." Kjo i
dha kuptim çdo gjëje. Isha e habitur se kishte qenë ky libër i cili shkruan për
çdo gjë, i besoja dhe isha në kërkim të tij .Shkova tek klasa për të pyetur
për autorin e librit ashtu që të lexoja më shumë për të. Në kopjen që kisha,
ishte një emër. Mendoja se është autori i librit.Profesori më informoi se nuk
ishte autori,por përkthyesi sepse "sipas muslimanëve askush nuk e kishte
shkruar librin." Kur'ani, sipas muslimanëve është fjala e Zotit dhe nuk ka
ndryshuar që nga zbritja e tij,ështv lexuar e pastaj transkriptuar.Kotazi të
them. Pas kësaj,u pasionova, jo vetëm për studimet e mia e arabe, por edhe
rreth studimit për Islamin dhe të shkuarjes në Lindjen e
Mesme.
Në Vitin e lartë të kolegjit më në fund shkova në Egjipt për të vazhduar
studimet. Vendi im i preferuar për shkuarje u bë "Kajro Islame," ku xhamitë
gjithmonë më japin një ndjenjë e rehati dhe frikë respekt. Ndjeva se duke qenë
në to,njeriu mund ta ndij bukurinë të vërtetë , fuqinë dhe frikën ndaj
All-llahut. Dhe, si gjithmonë, kënaqesha duke shikuar në kaligrafinë elegante
në mure. Një ditë një mik më pyeti pse nuk u konvertova në Islam, nëse e doja
aq shumë. "Por unë tashmë jam muslimane." Përgjigja më habiti mua. Por atëherë,
kuptova se kjo ishte një çështje e thjeshtë e logjike dhe sens të përbashkët.
Islami kjartson gjërat. Më inspiroi ua. E dija se ishte e vërteta. çfarë bëra
që të kthehesha në Islam? Miku im më informoi se me qëllim që "të jetë
zyrtare," është e nevojshme për të shkuar në xhami dhe deklaroja qëllimin tim
para dy dëshmitarëve. Pra, e bëra. Por, kur ma dhanë
certifikatën rreth dëshmisë, unë vetëm e vendosa në skedar të kabinetit tim me
dosjet e mia mjekësore dhe të dhënat personale ... sepse për mua, unë kam qenë
muslimane gjithnjë. Nuk kisha nevojë të varja një copë letër që do ta
vërtetonte këtë. E dija në minutën që kisha marrë Kur'anin ne duar. Në momentin
që e kisha hapur, u ndjeva sikur e kisha gjetur familjen time gjatë të humbur.
Në vend të kësaj kisha varur një foto të xhamisë së Al hambra në mur.
--~--~---------~--~----~------------~-------~--~----~
Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në
Google Groups.
Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected]
Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në
[email protected]
Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në
http://groups.google.com/group/fjalaebukur
-~----------~----~----~----~------~----~------~--~---