BUZEQËSHJET DHE KUNDËRMIMI ERËS SË MIRË I SHEHIDËVE TË AÇES Rabi ul Sani 04, 1431, E diel, 21 Mars, 2010
Buzëqeshja e Pura Sudarmës, i ashtuquajtur, Xhaxha Të Premten pasdite, rreth orës 17:00 me kohën Indoneziane, xhenazja e Xhaxhës, emri origjinal i të cilit është Pura Sudarma, më në fund përfundoi me varrimin e tij në fshatin e tij në distriktin e Saxhirës, në qytetin e Lebakut, Banten. Atë pasdite, më shumë se 1000 vetë ishin të pranishëm për të marrë pjesë në varrosjen e këtij burri që ishte 50 vjeç, i cili u qëllua fatalisht në Açe Besar, të Premten e kaluar më 12 Mars. Pura Sudarma, i ashtuquajtur, Xhaxha, e la pas gruan dhe katër fëmijët. Xhenazja e Xhaxhës la Spitalin Polri (të policisë Indoneziane), në Kramat Jati, rreth orës 13:00 me orën Indoneziane, dhe arriti tek banesa e qytetarit Xhaxha rreth ores 16 me orën Indoneziane. Reporterët nuk u lejuan të hynin në shtëpi dhe kishte një parrullë tek dera që thoshte, "Shtypi është i ndaluar!" Një parrullë me fjalët, "Mirëseerdhe o Luftëtar i Islamit" gjithashtu përshëndeste njerëzit që e rrethonin tek ura e lumit që të çon për në fshat. Gjithashtu një tjetër parrullë e cila përmbante ajetin e 76-të Sures Nisa, ishte instaluar tek porta e shtëpisë. "Ata që besuan luftojnë në rrugë të All-llahut, e ata që nuk besuan luftojnë në rrugë të djallëzuar. Luftoni pra miqtë e djallit, s’ka dyshim se intriga e është e dobët." Pasi xhenazja arriti dhe u vendos në shtëpi, lutjet e funeralit u bënë prej grave. Pastaj xhenazja u mbajt në mesxhid në mënyrë që lutjet e funeralit të bëheshin përsëri, por kësaj rradhe nga pjesëmarrësit që ishin meshkuj, të cilët ishin me mijëra. Që nga masxhidi, arkivoli i xhenazes u transportua direkt në Varrezat Publike të Saxhirës, që janë 300 metra në drejtimin e Jugut prej nga banesa e të vdekurit. Thirrje Tekbiri, "Allahu Akbar!" vazhdonin ndërmjet atyre që mbanin zi në masxhid e deri tek vendi i varrosjes. Pura Sudarma, i ashtuquajtur Xhaxha, ishte një nga mësuesit e Abdul Azizit, që gjithashtu njihej si Imam Samudra, i cili gjithashtu përshëndeste prej Bantenit. Xhaxha njihej si një njeri i pasur sepse kishte plot biznese. Kishte një biznes në Saxhira për turiste, kishte një kopsht në Pandeglang si dhe ofiçina në Bandung, Xhakarta dhe në Serang. Ndërkohë, një tjetër burrë që gjithashtu u qëllua fatalisht në Açe Besar, i quajtur Enceng Kurnia, por që përdorte emrin Arham, ishte varrosur të Premtën në mëngjes rreth orës 1 me orën Indoneziane në Bandung. Xhenazja e Arhamit u zhvendos prej Spitalit Polri, në Kramat Jati të Enjten në darkë, rreth orës 21 me orën indoneziane dhe u çua direkt në Bandung. Nuk kishte asnjë raportim të medijave në lidhje me funeralin e Encengut, që gjithashtu quhej Arham. Ambicja e Ridvanit për tu bërë shehid më në fund u realizua Të Shtunën e kaluar, më 13 Mars të 2010-s, rreth orës 11 të mëngjesit, xhenazja e Niko Prestiandos, që gjithashtu njihej si Ridvan, pushoi për një periudhë kohe në shtepinë me adresë Bulak Sereh Rd, Gg Masxhid No. 57, RT10/04, Cibubur, Ciracas, Xhakarta Lindore. Pastaj, xhenazja u zbulua në mënyrë që të shihej gjendja e tij. Kishte pesë vrima prej plumbave të revoles në pjesën e gjoksit si dhe gjak i freskët vazhdonte të derdhej nga ato plagë plumbi që bënë që trupi i Ridvanit të mbështillej me cellofan të zi, nën mbështjellën që i mbulonte trupin. Sipas lajmeve që morëm, gjatë incidentit të shkëmbimit të zjarrit, Ridvani ra përtokë para një internet kafeje në Gang Asem dhe pastaj u qëllua pesë herë, ku plumbat hynë përtej dyshemesë dhe pastaj lanë pas pesë shënja plumbash. Më pas, xhenazja nuk u la dhe mbështjella nuk u ndërrua më, por u soll direkt tek pjesa e pasme e shtëpisë në mënyrë që të bëhej salati për xhenazen. Pas salatit, xhenazja e Ridvanit ose Nikos u mbart drejt Varrezave të Pondok Rangonit të cilat ndodheshin rreth 7 km larg shtëpisë së tij. Kishte më tepër se 40 pjesëmarrës që mbanin zi dhe që e derguan xhenazen për t'u varrosur. Ridvani la pas një grua të quajtur Eka dhe një vajzë të quajtur Hafshoh e cila ishte veç 6 muajshe. Më parë, siç edhe ju tha gruas së tij, Ridvani kishte thënë se ai donte të vdiste si shehid, për rruën e Allahut "Fisebililah". Gruaja e tij tha se duaja e tij e fundit u plotësua. Ky njeri, emri i të cilit ishte Niko Prestiando dhe që me vonë ai e ndryshoi në Ridvan, ishte ish-student i Kampit të Muxhahidave në Moro, të ishujve Filipine dhe ai u largua për në Moro në 2004-ën dhe u kthye në Indonezi në fillim të vitit 2007. Më në fund, Ridvani e realizoi ambicjen e tij për të vdekur si Shehid i vrarë nga armiqtë e tij - vetem ata që janë më të mirët zgjidhen nga Allahu për të vdekur për rrugën e Allahut. Leximi i Shenjave në Kundërmimin Erëmirë të trupit të Dulmatinit Ka katër ditë që kur Dulmatini mori frymë për herë të fundit për t'u takuar me Zotin e tij, pasi u qëllua nga skuadra Densus 88 në Pamulang, Tangerang Banten, ditën e Martë, më 9 Mars 2010, së bashku me shokët e tij. Njerëzit që mbanin zi si dhe ata që tregonin rrespektin e tyre ndaj familjes së të vdekurit, filluan të ndjenin një aromë të ëmbël që vinte prej trupit të tij. Ç'do të thote kjo? Xhenazja e Dulmatinit arriti në shtëpinë e familjes së tij rreth orës 3 me orën indoneziane. Trupi i Dulmatinit, emri i vërtetë i të cilit ishte Amar Usman bin Usman bin Sovie u përshëndet nga një parrullë me fjalët "Ammar bin Usman Sovie nuk është terrorist por Muxhahid". Sapo xhenazja arriti në shtëpinë e prindërve të Dulmatinit, e cila ndodhej ekzaktësisht para pazarit të Petarukan Pemalangut, arkivoli u mbart direkt për tek shtëpia, që është gjithashtu edhe dyqan me ngjyrë jeshile. Pasi arkivoli u hap dhe pasi familja pa gjendjen e xhenazes, ata i lane pjesëmarrësit, shumica e të cilëve ishin burra, që të bëheshin vetë dëshmitarë të xhenazes.  Menjëherë dukej se gjendja e fytyres ishte teper e mirë, pra nuk kishte plagë në fytyrë, përveçse nën mjekër, në anën e djathtë (gjendja e fytyres së "terroristëve" të tjerë nuk ishte kështu, sidomos ato të xhenazeve të Air Setiavanit dhe Eko Pejangut - fytyrat e tyre ishin të shtypura, me plagë plumbash në ballë dhe me plagë të tjera, pjesa e pasme e xhenazes ishte e thyer dhe e mbushur me gjëra plastike, njësoj si ato torbat plastike që përdoren për të bërë pazar. Xhenazet e Urvahut dhe të Adib Susilos që gjithashtu u qëlluan me vdekje në Moxhosongo, gjatë Ramazanit të fundit, ishin gjithashtu të njëjta, fytyrat dhe kokat ishin totalisht të dëmtuara). Kishte diçka si një lloj plage plumbi apo thike, po pse dilte kjo plagë nga prapa? A nuk ra Dulmatini si pasojë e një plumbi i cili nuk ishte në qafë? Nën mbështjellën, trupi i xhenazes ishte i mbështjellë me një celofan të zi. Fatkeqësisht unë nuk kisha mundësinë që ta hiqja për të parë gjendjen e trupit që nga qafa e poshtë, por mora informacionin që më dha një anëtar i familjes nëpërmjet një fotografie të trupit nga qafa e poshtë. Ai më tha se kishte një numër plagësh prej plumbave që ishin në një formë të rregullt dhe ndoshta një ditë do të shkruaj për këtë gjë nëse i kam të gjitha të dhënat. inshAllah. Nën mbështjellën që ndodhej në pjesët private, kishte vende me gjak që ishin akoma të lagura dhe mendova se aty vazhdonte të rridhte gjak - një Zot e di se çfarë plagësh ka në ato vende. Eventualisht, dola prej shtëpisë dhe prita së bashku me ata që mbanin zi për thirrjen e Azanit. Pas kësaj lutjeje, u ula rreth vendit të pazarit së bashku me turmat dhe komshinjtë e familjes së Dulmatinit. Sipas tregimeve të miqve të mi të cilët folën me familjen e Dulmatinit, ata thanë se familja e Dulmatinit sillej shumë mirë me të gjithë komshinjtë dhe se familja e Dulmatinit ka qejf të japë oriz si dhe gjëra të tjera të nevojshme për komshinjtë që kanë nevojë. Familja e Dulmatinit njihet si familje e pasur. Kjo familje ka një ndërtesë të madhe që ndodhet rreth 1 km para varrit të Dulmatinit, dhe përdoret si fabrikë për të ndërtuar fole zogjsh (zogj të cilët hahen ose përdoren si ilaç dhe janë ndër zogjtë më të shtrenjtë ndër produktet blegtorale). Mundem të bëj llogari se sa shumë të ardhura vijnë prej shtëpive që prodhojnë këto fole zogjsh - shtëpi të cilat i pashë ndërsa ecja për tek varrezat. Është vërtet e çuditshme se si Dulmatini i cili vinte nga një familje e pasur vendosi t'i linte gjithë këto të mira materiale për të luftuar në ishujt Filipine, dhe për t'u bërë dikush i cili gjuhej prej Amerikës, ishujve Filipine, Indonezisë dhe aleateve të tyre të tjerë. Vetem Dulmatini do t'i mundej t'i përgjigjej kësaj pyetjeje, por nuk do të gjendet më përgjigje sepse ky person nuk mund të flasë dot më. Shumica e atyre që mbanin zi erdhën nga qyteti i Solos, Pekalongan, Semarang, Kudus si dhe qytete të tjera, aty afër. Në fakt makinat vazhduan të vinin e të rriteshin në numër edhe pas Faxhrit. Procesioni i funeralit u fillua zyrtarisht nga familja e madhe e Dulmatinit. Thirrje Takbiri nga turmat që ishin me mijëra, së bashku me familjen, u pasuan nga procesioni i cili udhëhiqej prej veturës që mbante arkivolin. Njëri prej fshatarëve tha se "ky varrim është akoma më i madh se sa ai i një presidenti." Ba'asjir: Kjo është shenjë se Dulmatini nuk është Terrorist por Muxhahid. Megjithëse ai nuk e njihte mirë Dulmatinin, Ustaxh Ebu Bekr Ba'asjir beson se Dulmatini nuk është terrorist i cili ndiqej nga policia gjate gjithë kësaj kohe. Sipas tij, Dulmatini është Muxhahid sepse ai mbroi Muslimanët që janë të shtypur në vende të tjera, megjithëse ai u gjykua si terrorist. Ba'asjiri gjithashtu e le shoqerinë që të mos jetë dakord me xhihadin sipas stilit të Dulmatinit. "Le të gjykojë shoqeria. Ajo që di unë është që ata janë luftëtarët e Islamit dhe jo terroristë! Terroristë janë Amerikanët! Pra është e kundërta - njësoj sikur një hajdut e quan një njeri hajdut!" Përveç kësaj, sipas Ba'asjirit, ka një ndryshim midis trupave të njerëzve që nuk janë terrorista dhe atyre që janë. Kjo është provuar nga xhenazet e Dulmatinit dhe të shokëve të tij nga njerëzit që ishin vetë dëshmitarë të xhenazeve para se ato të varroseshin. "Aroma e tyre ishte e këndshme dhe gjaku i tyre vazhdonte të derdhej. Kjo tregon që ata nuk ishin terroristë por Muxhahidinë. Nese ata do të ishin terroristë, atëherë ata do të mbanin erë të keqe edhe pas pesë minutash, Allahu-Elem!" tha Ba'asjiri. "Kurrsesi të mos mendoni se janë të vdekur ata që ranë dëshmorë në rrugën e Allahut. Përkundrazi, ata janë të gjallë duke u ushqyer te Zoti i tyre." (Kuran, Ali Imran: 169) burimi muslimdaily.net Pergatit: Grupi «•»~~Fisebililah~~«•» www.xhihadi-therret.net _________________________________________________________________ Hotmail: Trusted email with powerful SPAM protection. https://signup.live.com/signup.aspx?id=60969 -- Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në Google Groups. Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected] Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në [email protected] Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në http://groups.google.com/group/fjalaebukur
