*Duke pritur syfyrin-2 ( 16.06.2010)* *Hamdi Nuhiju*
* * Duke kaluar mbi shenjat në rrugë të Prof.Sejid Kutubit e në brigje të historisë së meditimit, molisem përballë dyfytyrësisë së njerëzve. Ata kanë sy, por nuk shohin, kanë mendje por nuk kuptojnë, kanë zemra, por të vdekura. Po., i vdekur është edhe mendimi se mund të këshillosh kur ti kundërmon nga mëkatet. Ideja është orakull për magjistarët e shekullit të djallit. Ajo nuk mund të qëndroj mbi ndjenjën të cilën e simbolizon besimtarin. Të kam thënë se je djall, jo ai është djall, ndërsa ti je pak më i mirë se djall, thjeshtë je një antipod e hormoniadës së prishjes së nderit. ..... Një evazion mental i hedhur mbi supe të udhëtarit të pafundmë. E di, do të thuash:TMERR, si mund të jetë udhëtari i pafundmë, kur gjithçka ka fund përveç Zotit! Dhe alegoria, fjala, do të shndërrohej në një ushtar të imitimit nën dirigjimin e inateve dhe jo të argumentimit. Njeriu kur humb busullën në shtëpi të vet duke shkelur mbi nderin, është në gjendje të bëj gjithçka. Madje edhe fjalën që rrjedh nga fjala e kritikën që vjen nga kritika do të shndërroheshin në armë të turpshme të shtimit të përçarjeve. Sikur esenca e agjërimit të ishte përçarja e jo pasurimi e pastrimi shpirtëror. ..... Dhe në derën e pendimit, troket duaja jonë e syfyrit, e ndërtuar prej material ndërgjegjësimi e dashurie për Zotin. Nuk ka dyshim se çdo vepër e mirë, shlyen disa vepra të këqija. -- Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në Google Groups. Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected] Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në [email protected] Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në http://groups.google.com/group/fjalaebukur
