Saudia Torturon, Dhunon Muxhahidët gjatë Hetuesisë
Me Emrin e Allahut, Mëshiruesit, Mëshirbëresit
Dikur pas kthimit prej vendit të Xhihadit, menjëherë pas kohës së Haxhit, U
kërkua prej meje që të paraqitem në qendrën kryesore të Ministrisë së Brendshme
të Saudit në qytetin tim. Më thanë se kanë nevojë që të më marrin në pyetje për
një periudhë jo më shumë se dy javë. Pastaj më dërguan tek Qendra e famshme e
Hetuesisë Er-Rueis në regjionin e Er-Ruesit, Xhede. E jo në burgun me siguri të
lartë të El-Hairit ku kishin qenë të burgosur Doktori Selman El-Audah dhe Dr.
Sheih Sefer El-Hauali që nga Shtatori i vitit 1994 (tani më shumë se 4 vite),
Hetuesia Er-Rueis nuk është e njohur publikisht nga organizatat internacionale
për të drejtat e njeriut sikurse Amnesty Internacional dhe Kryqi i Kuq. Qeveria
Saudite po vazhdon që ta mohoj ekzistencën e një vendi të atillë. Burgu
Er-Rueis është vendi në të cilin është mbajtur Sheih Abu Abdul-Aziz, iniciuesi
i Xhihadit në Bosnje për 15 muaj (që atëherë ai është liruar por e ka të
ndaluar që të largohet nga vendi) dhe Abu Abdur-Rahman El-Sarehi, kryesuesi i
Operacionit Çerdhja e Luajve kundër Ushtrisë Ruse në Xhaxhe, në Afganistan, në
vitin 1987: padyshim sikurse operacionet tjera të mrekullueshme nga Muxhahidët
muhaxhir kundër Rusëve gjatë 10 viteve të okupimit të Afganistanit, që ende po
mbahet.
Kur arrita në burg, më vendosën në një dhomë të madhe së bashku me 10 vëllezër
të tjerë. Mua më vendosën në një dhomë të atillë për arsye se të gjitha qelit
ishin të mbushura. Unë pashë së paku 7 korridore të qelive, çdo korridor mbante
75 vëllezër, përafërsisht ishin më shumë se 350 vëllezër, pasi që i kisha
takuar në vende të ndryshme të Xhihadit. Gjithashtu ishte një korridor i
veçantë për gra, ku gjendeshin nënat, motrat, vajzat dhe gratë e vëllezërve.
Është me rëndësi që të shënohet se në Er-Rueis NUK ka kriminel të burgosur.
Er-Rueis është i veçantë, qendër sekrete e hetuesisë / burg, veçanërisht për të
burgosurit politik.
Tri ditët e para i kalova në një qeli të përgjithshme, pa probleme. Pastaj emri
im u thirr nga lista dhe më than që të shkoj pas rojës. Ata më dërguan në një
dhomë speciale, që përmbante shumë objekte të pazakonshme: kjo ishte njëra prej
dhomave të torturimit në burg. Mua mu bashkëngjiten edhe dy persona të tjerë:
një roje dhe hetuesi. Kur unë i thash Es Selam Alejkum atij, ai më shau dhe
erdhi dhe filloj të luaj me mjekrën time, duke bërë shaka për te. Ai ishte i
rruar natyrisht.
Ky hetues më foli rreth një ore, ku gjatë asaj kohe mi tha këto pika në vijim:
"Ne jemi më të fortë dhe më të fuqishëm se sa ti. Ju nuk jeni Muxhahida, ju
jeni homoseksual, ju jeni qenë, ju jeni gra."
"E tërë çështja jote është në dorën time. Nëse dua, kamë mundësi që të mbys,
kamë mundësi që ta urdhëroj rojën që të dhunoj dhe askush nuk ka fuqi që të më
ndal nëse unë dëshiroj ashtu." edhe pse ai nuk kishte ndonjë fakt për ndonjë
akuzim.
Pas kësaj ore, ai shkoi dhe në dhomë hyri hetuesi tjetër. Ai ishte më i madh
dhe më i fuqishëm se sa hetuesi i parë. Ai kishte mjekër të gjatë, një këmishë
të gjatë që ishte mbi zogun e këmbës dhe kishte shenjën e sexhdës së gjatë në
ballë. Ai mi lidhi duart dhe filloi të më pyet disa pyetje. Për dy orët e
ardhshme më pyeste për të njëjtën pyetje, derisa ushtarët vazhdonin të mi
rrihnin shputat e këmbëve të mija me shkop polici:
"A beson që Mbreti Fehd është kafir dhe se Qeveria Saudite është qeveri e
bazuar në kufr?"
Në fund të këtyre 2 orëve, këmbët rridhnin gjak dhe ishin anjur 2 herë më shumë
se sa madhësia e tyre. Thonjtë e mëdhenj kishin rënë.
Ata i pyetën të gjithë vëllezërit për këtë pyetje, prandaj kur një vëlla kishte
nënshkruar duke deklaruar se e besojnë këtë, ata kishin për të sjell fetva ndaj
tyre, duke thënë se ata janë havarixh, për të cilët është e lejuar që të
mbyten. Gjatë këtyre 4 orëve, ata më thanë dhe mi bënë këto gjëra.
"Në Islam, çka do që është e nevojshme që të përmbushet një obligim, atëherë
ajo gjë në vete bëhet obligim. Është obligim për ne që ta mbrojmë këtë shtet,
prandaj është e lejuar (Hallall) për ne që të bëjmë akte homoseksualiteti ndaj
teje në mënyrë që ta mbrojmë këtë shtet. Ne mund të dhunojmë dhe të mbysim. Ne
jemi të autorizuar që të veprojmë ashtu." Ai pastaj qeshi dhe e ceku ajetin e
Kuranit, (Sureja Ta-ha (20), Ajeti 55) duke bërë shaka: Prej saj ju krijuam ju,
e ju do t'u kthejmë përsëri në të, - duke e cekur argumentin e tij për të më
dhunuar. Në këtë moment unë ju betova vetës se po ta shihja këtë person jashtë
burgut, do ta kisha mbytur pa pasur frikë nga pasojat.
Hetuesi vazhdoi ta lexoj listën e krimeve që supozohet ti kam bërë. Ushtari
vazhdoi që të më rrah që të më detyroi që ti pranoj ato krime, derisa i bërtita
hetuesit:
"PËR ALLAHUN, unë nuk i kamë bërë këto gjëra!"
Hetuesi pastaj më tha,
"Allahun, lëre Atë anash .Kjo është ndërmjet meje dhe teje: nuk ka asgjë të
bëjë me Allahun."
Pastaj ai mu kërcënua se do të më dhunoi dhe u përpiq që të mi zhveshë
pantallonat, por unë rezistova. Disa prej vëllezërve në burg i kishin zhveshur
lakuriq. Disa të tjerë kishin parë se si hetuesi kishte urdhëruar ushtarin që
të ia heq pantallonat dhe brekët atij si mënyrë kërcënuese. S`paku një vëlla që
unë e njoh në fakt është dhunuar. Vëllezërit tjerë refuzojnë që të flasin për
këtë temë, për shkak të turpit dhe nderit te tyre, por kishte gjithashtu
vëllezër tjerë që ishin dhunuar.
Gjatë sesionit të hetuesisë, hetuesi vazhdoi të më rrahë me shkop polici dhe me
kamxhik, në fytyrën, duart dhe shpinën time. Trupi u bë i zi dhe i kuq si shkak
i rrahjes. Pas 6 muajve ende kamë dhimbje në shpinë për shkak të rrahjes. Ata
më shanë mua dhe më shanë nënën time.
Herëve tjera, më urdhëruan që të qëndroj në këmbë 4 orë dhe ushtari më rrihte
kur përpiqesha që të ulem. E njoh një vëlla të Algjerisë i cili është detyruar
që të qëndroi (në këmbë) 3 muaj. Ai ishte rrahur në shputat e këmbëve të tij
dhe gjaku rridhte prej tyre. Ata ia zhveshën rrobat atij dhe i futën shkopin e
policit në prapanicën e tij.
Një vëllait ia shkulën qimet e mjekrës së tij derisa nuk i kishte mbetur asnjë
qime në fytyrë. Vëllezërve tjerë i kishin futur gjilpëra dhe objekte tjera të
vrazhda në pjesët private të tyre. Unë pash shumë vëllezër me shenja të
torturimeve elektrike në trupat e tyre.
Qendra Er-Rueis përdorë 3 lloje të torturimeve elektrike. Armë dore (për shok
elektrik), tjetra është në madhësi të baterisë së automjetit dhe e treta është
një makinë e madhe dhe e përsosur, e cila tek hetuesit njihej si Sinderella.
Sinderella është një pjesë në të cilën futet i tërë trupi i viktimës. Krahët,
këmbët dhe beli i tij i lidhet me rripa të fortë, derisa rryma elektrike
aplikohet mbi të. Kontrollohet në mënyrë elektronike dhe plotësisht e
kompjuterizuar. Disa prej vëllezërve kanë vuajtur dëme të përjetshme të trurit
si pasojë e kësaj makine. [Shënim nga Azem Publikation: është me rëndësi që të
ceket se nuk ka asnjë vend Musliman i cili posedon teknologji që të prodhoj një
makinë të atillë të përsosur. Kompania në Selly Oak, Birmingham, UK, është e
njohur për prodhimin e pjesëve për torturim në gjatësi prej 20 dhe 40 pëllëmbë,
të cilat shiten në vendet Muslimane. Kjo pik është debatuar në Parlament prej
disa Parlamentarëve Britanezë.]
Unë e takova Abu Abdur-Rahman Es-Sarehi (emri i vërtet Hasan Es Sarehi) në
Er-Rueis. Es-Sarehi ishte njëri prej komandantëve të shkëlqyeshëm të
Muxhahidëve në Afganistan. Në Xhaxhe, në vitin 1987, Muxhahidët ia filluan një
sulmi të guximshëm dhe të spikatur kundër ofensivës të Superfuqisë Sovjetike në
të cilën merrnin pjesë forcat Tokësore dhe Ajrore. Ajo ka qenë njëra prej
betejave më të famshme gjatë tërë luftës dhe për shkak të rrezikut të madh që
përmbante, ka qenë e njohur si Operacioni i Strofullës të Luanëve të
Afganistanit. Shumë prej personaliteteve të njohura të Muxhahidëve murrën pjesë
në këtë operacion, siç ishin Usame bin Ladini, Ebu Zubeir El-Medeni dhe Sheik
Tamim Adnani ndër mesin e shumë shehidëve të tjerë. Sheih Abdullah Azemi ishte
në vijën e dytë të frontit. Kryesuesi dhe komandanti i këtij operacioni ka qenë
Ebu-Rahman Es-Sarehi. Es-Sarehi ishte mësuesi i Ibn-ul-Hatabit (Komandantit të
Muxhahidëve të Huaj në Çeçeni ) dhe i kishte treguar Hatabit shumë prej asaj që
dinte, që prej kohës kur kishte ardhur në Afganistan si i ri, derisa ai u nis
për në Taxhikistan, si komandant i shkëlqyeshëm.
Pas eksplodimit të bazës Amerikane në Riad, Qeveria Saudite kërkoi nga Qeveria
Pakistaneze që ta dëboi Sarehin, pasi që ai jetonte gjatë asaj kohe në
Peshavar. Ata e akuzuan As-Sarehin se ishte i përzier në këtë eksplodim. Edhe
pse pa asnjë fije fakti. Qeveria Pakistaneze u pajtua që të ia dorëzoi
As-Sarehin Qeveris Saudite në shkëmbim për dy kontrabandistët më të njohur
Pakistanez të drogës të burgosur në Arabin Saudite dhe që po pritnin që të
ekzekutoheshin. Pas ekzekutimit të 4 vëllezërve në Arabi Saudite për
planifikimin e eksplodimit në Riad. Qeveria Saudite ka qenë dashtë që ta liroj
As-Sarehin, por ata vazhduan që ta mbajnë të burgosur atë. Ai gjendet në burg
tani ka më shumë se 3 vite dhe këto gjëra në vijim i janë bërë atij:
Qafa i ishte nxjerr kështu që përherë i është paaftësuar. Ai nuk ka mundësi që
ta kthej qafën e tij prej një ane në anën tjetër. Atë e kanë zhveshur lakuriq
dhe e kanë detyruar që të qëndroi në këmbë me javë. Ai i ishte nënshtruar
torturimeve elektrike të të 3 llojevë te torturave elektrike, duke përfshirë
edhe Sindirellën. Atij nuk i është lejuar që ta vizitoi familja e tij. Trupi i
tij tani është dobësuar shumë dhe fytyra e tij është deformuar, sikurse
ndonjërit që i është nënshtruar torturimeve të ashpra fizike dhe mentale.
Në mesin e këtyre torturimeve, As-Sarehi i tha hetuesit të tij: "Më sjell një
letër dhe do të nënshkruaj për të pranuar për çdo krim që ju më akuzoni. Unë e
kamë mbytur Kryetarin Kenedi, Unë e kamë mbytur Mbretin Fejsal, Unë i kamë
kryer eksplodimet në Rijad dhe Hobar, çdo gjë që dëshironi." Hetuesi i tij iu
përgjigj se kjo nuk është mjaft e mirë; ata kishin dëshirë që ta dinë se si i
ka bërë. Ai iu përgjigj atyre "Unë po ju tregoj juve, unë nuk i kamë bërë këto
krime, prandaj si ka mundësi të tregoj se si i kamë bërë ato?"
Unë pash një vëlla tjetër në burg, Abu Asim Al-Meki (Muhamed Hamid Al-Ahdal),
që ishte i famshëm për këmbët e tij heroike në Betejën e Famshme për Tishinin,
në Bosnje, më 1992. Në këtë operacion ai e humbi njërën këmbë dhe ishte i
paralizuar në njërin krah që atëherë. Abu Asim që tani më është i paaftë, është
rrahur me këpucë në fytyrën e tij. Hetuesi e rrahi atë me shkopin e policit në
këmbën e tij të paaftë dhe e pështyu në fytyrë. Fytyra e tij gjithashtu tregon
se ai ka përjetuar torturime të ashpra fizike dhe mentale.
Një vëlla tjetër i famshëm për këmbët e tij heroike në Afganistan, Abu Ishak
Al-Meki i cili ishte në Jemen. Princi Naif (Ministri i Punëve të Brendshme
Saudite) udhëtoi për në Jemen dhe e morri këtë vëlla në aeroplanin e tij. Ai
ishte i torturuar ashpër në burg, i zhveshur lakuriq dhe i rrahur.
Një nate derisa unë isha në burg, dhe kushtet ishin shumë të rënda ndaj
vëllezërve, unë e takova një vëlla i cili kishte parë një ëndërr para namazit
të Sabahit një natë. Ai kishte parë Të Dërguarin e Allahut (s.a.u.s.) dhe i
Dërguari (s.a.u.s.) i kishte thënë atij: "Informoi vëllezërit në emër timin, se
engjëjt po bëjnë gara ndërmjet veti për ti shkruar shpërblimet e tyre." Kjo
ëndërr e vëllait sjelli pakëz lehtësi dhe guxim tek vëllezërit tjerë.
Sidoqoftë, ne nuk tregua se kush e kishte parë këtë ëndërr, në mënyrë që
vëllezërit mos të torturohen për shkak se kanë parë një ëndërr.
Në Er-Rueis, neve nuk na lejohej që ti lutemi Allahut duke i ngritur duart.
Ndoshta hetuesi e dinte në fundin e zemrës së tij hadithin e Pejgamberit
(s.a.u.s.) "se nuk ka perde ndërmjet Allahut dhe lutjes e të shtypurit." Ne u
detyruam që të urinojmë në një shishe para vëllezërve tjerë dhe ti kryejmë
nevojat tjera në publik gjithashtu.
Hetuesit vazhdimisht i fyenin dhe i nënçmonin ata që punojnë për Islam, prej
mesit te dijetarëve, Muxhahidëve dhe thirrësve të Islamit. Ata thanë se Sheih
Selman El-Audah dhe Sefer El-Havali (të burgosur në burgun e El-Heirit ne Rijad
që nga Shtatori i vitit 1994) janë havarixhë dhe kafira (pabesimtarë).
Atje gjendej një krahë i veçantë i Er-Rueisit vetëm për gra. Këtu, ata do të
mbanin gratë, bijat, nënat dhe motrat e vëllezërve. Ata e sollën gruan e njërit
prej vëllezërve dhe u kërcënuan se do ta dhunojnë atë përveç nëse vëllai i
pranon krimet për të cilat e akuzonin. Vëllai nënshkroi çdo gjë që ata i
kërkuan. Njëri prej vëllezërve kishte ikur nga vendi para se ta arrestonin,
prandaj Ministria e Punëve të Brendshme të Saudis burgosi 7 gra anëtare të
familjes së tij, për 8 muaj si dredhi për të kërkuar që vëllai të kthehet. Ka
qenë e zakonshme për ata që ti zhveshin vëllezërit lakuriq dhe të bëjnë shaka
me pjesët private të tyre. E tërë kjo është nga vendi i cili e quan vetën
Beled-ut-Teuhid (Toka e Teuhidit) dhe sundimtari i të cilit e quan vetën
Hadim-ul-Haramein Esh-Sherifein (Kujdesuesi i Dy Xhamijave të Shenjta).
Disa prej emrave të Torturuesve në Er-Rueis:
Adnan Filimblaan (ai ishte më i keqi)
Talib Ad-Dhabbaagh
Al-Kusajfaan (Nuk më kujtohet emri i tij i parë)
Ghazi Al-Xhudaibi
Al-Zagzoug (ai ishte Kryesuesi i Burgut Er-Ruais, që njihej ti ketë puthur
këmbën Ministrit të Punëve të Brendshme, Princit Naif)
Dhe si pikë përfundimtare, ish Ministri i Punëve të Brendshme të Egjiptit ,
Zaki Badar është larguar nga posti i tij për arsye se ai ishte shumë i ashpër
dhe i pa njerëzishëm në metodat e torturimit, dhe shumë njerëz vdiqën në burgun
e tij. Ministria e Punëve të Brendshme të Saudit menjëherë e punësoi atë dhe ai
ju ndihmoi që të organizojnë metoda të ndryshme torturimi ndaj vëllezërve. Ai
ishte këshilltari personal i Princit Naif në mënyrë se si të sillet me
Islamistët. Falënderimi i qoftë Allahut që ai vdiq gjatë një vizite të hershme
të tij në Amerikë.
Edhe pas lirimit, të gjithë vëllezërve u janë marrë pasaportat e tyre në mënyrë
që mos të udhëtojnë jashtë vendit. Për më shumë, disa prej vëllezërve ende
vuajnë nga plagët e përhershme të shkaktuara ndaj tyre në Er-Rueis. Ne lusim
Allahun që ti liroj vëllezërit që ende gjenden brenda: Hassan As-Sarehi,
Muhammad Hamdi Al-Ahdal (Abu Asim Al-Mekki), Abu Ishak Al-Mekki, Abu Shahid
Ash-Sharki dhe të tjerët. Falënderimi i qoftë Allahut kjo vetëm se na bënë më
të fortë, sikurse që thotë Allahu në Kuran:
A mos menduat ju se do të hyni në xhennet e All-llahu pa i ditur (pa u vërtetua
në praktikë) se cilët prej jush kanë luftuar, dhe pa u ditur cilët prej jush
ishin të durueshëm. [Kuran 3:142]
Një Vëlla Muxhahid
Nenhijeneshpates.net
_________________________________________________________________
Hotmail: Powerful Free email with security by Microsoft.
https://signup.live.com/signup.aspx?id=60969
--
Ju merrni këtë mesazh sepse jeni të anëtarësuar në grupin "Fjala e Bukur" në
Google Groups.
Për të dërguar në këtë grup, dërgo email në [email protected]
Për t'u ç'anëtarësuar nga ky grup, dërgo email në
[email protected]
Për më shumë mundësi, vizito këtë grup në
http://groups.google.com/group/fjalaebukur
