Taun Baru Saka Sunda, 1 Sura 1945 Dinten: Soma
Pasaran: Kaliwon Taun: Wau Windu: Kuntara Candra Sangkala: Rahayu Karya Ngesti Tunggal Kalender Masehi: Senen 28 November 2011 Sampurasun, Perwatek tina candrasangkala taun ieu nyaeta nagara urang keur dina kaayaan merlukeun pisan karya-karya anu harade ti rahayatna geusan nanjeurkeun kajayaan di buana. Karya anu Rahayu nyatana sagala tingkah paripolah pangeusi nagara anu ditujukeun kana karaharjaan balarea, beresih tina kapentingan pribadi sumawona kapentingan golongan. Estu ngaheulakeun kapentingan balarea tanpa pandang pangkat, agama, kapercayaan, bangsa jeung golongan sakumaha anu kaunggel dina Pancasila anu kadua nyaeta Kamanusaan. Anapon anu disebut pangeusi nagara nyaeta ti mimiti rahayat leutik nepikeun ka para pangagung anu masing-masing boga pacabakan jeung tanggung jawabna sewang-sewangan, karyawan ku karyana, guru ku atikanana, prajurit ku juritna, pamarentah ku pangayomna, pulisi ku kaamanana, patani ku tatanena, pelajar ku getol diajarna, para pangsiunan ku ngadidik anak turunanana atawa mukakeun lawang-lawang panto usaha. Teu kakantun para pangangguran anu kuduna leuwih sibuk neangan pacabakan bari ngaronjatkeun elmu pangaweruh nyiar pangabisa sangkan kaasup kana golongan produktif. Dina taun ieu pisan, sakabeh gawe hade nu ditujukeun keur nagara bakal ngabuahkeun deui kahadean sabab didukung ku kaayaan politik jeung ekonomi dunia dina wanci ayeuna, kadia nyambut sawah dina usum ngijih anu bakal ngabuahkeun pare anu garomplok. Kiwari, kamajuan keur aya di beulah Asia anu dikokojoan ku Cina jeung ngarembet ka nagara sabudeureunana kaasup Nusantara. Kajayaan Bumi Asia anu kungsi nyongcolang sababaraha abad katukang, ayeuna keur nerekel deui arek nanjeur nyaangan jagat, jayana Bumi Nusantara hiji waktu bakal pikaserabeun deui sabab mibanda alam anu beunghar ku kakayaan jeung warisan elmu pangaweruh ti karuhun anu luhung taya hinggana. Tinggal kumaha urang arek metakeun ieu alam ku elmuna, kumaha ketakna Manusa Nusantara nyanghareupan pangaruh luar anu teu rido kana kamajuan urang boh dina widang ekonomi atawa kabudayaan. Eunteung sapribadieun keur ngigelan taun 1945 S, nyaeta Karya Rahayu bakal mawa kajayaan, kaunggulan, kamajuan jeung kajembaran keur diri pribadi. Sabalikna, pagawean teu hade oge bakal malik malindes deui ka diri urang sorangan, teu ayeuna pasti jaga. Karya Rahayu kudu dimimitian ku batina anu Rahayu sabab batin anu pakusut tur pejeujeut ku kagorengan moal bisa ngahasilkeun pagawean anu hade. Panyakit hate sarupaning sirik, pidik, jail, kaniaya, duduga peryoga, iren, panasren, panasbaran, geuleuhan, usilan, cegekan, neuteuli, kakeuheul, kaambek, jeung sajabana, geuwat gera beresihan sabab bakal ngahalangan kana kamajuan. Tekadkeun dina hate yen dina poe ayeuna pisan urang arek nancebkeun sikep balungbang timur, caang bulan opat belas teu geungeuk teu maleukmeuk, urang hampura sakabeh jelema saalam dunia anu kungsi nganyenyeri, ngahina, nyiksa, nganiaya, jeung sajabana di waktu nu geus kaliwat. Kolot ngahampura anakna, anak ngahampura kolotna, silih hampura papada batur hirup jeung silih tulungan. Utamana pisan urang kudu bisa ngahampura ka diri pribadi bisi dina alam katukang diri urang teu bisa nyugemakeun sakumaha kahayang urang, boh gering ku panyakit lahir, sumawona ku panyakit pikir sarupaning pamalesan, pangedulan, kasalahan, dosa perdosaan, anu antukna ngahalangan kana Kajayaan Diri urang ayeuna. Hampura diri pribadi sewang-sewangan ngarah hampang ngalengkah ka hareupna, leupaskeun gantar kakaitan mangsa katukang sabab moal baralik kaalaman deui, jadikeun pangalaman hade atawa goreng keur pieunteungeun kana nyambut kamajuan. Dimana wae urang ayeuna ayana, naon wae pacabakanana, gede atawa leutik tanggung jawabna, beunghar atawa walurat rejekina, luhur atawa handap sakolana, kolot atawa ngora umurna, sehat atawa gering warugana, sakabehna teu jadi ukuran jeung euweuh nu bisa ngajamin pikumahaeun jeung pikamanaeun kahirupan urang di mangsa nu bakal datang. Nu bakal nangtukeun pikamanaeun jeung pikumahaeun kahirupan urang, isuk jaganing geto, taya lian ti TUJUAN jeung TAREKAH keur nyangking eta tujuan. Mangka hade urang kudu boga tujuan pikahareupeun, arek kumaha peta urang keur isukan, pageto, minggu hareup, bulan hareup, taun engke, sapuluh taun kahareup, salawe taun kahareup, jeung saterusna. Hayang siga kumaha anak turunan urang jaga, mangka geura didik diri urang ti ayeuna sangkan nurunkeun anak incu buyut anu garede jasana keur nagara. Melak hade buahna hade, melak goreng buahna goreng, nu teu pepelakan wayahna moal boga hasil. Geura amparkeun jalan-jalan keur mawa diri urang ti poe ieu, sing nepi kana tujuan nu dicita-citakeun. Alam nyadiakeun kaperluan keur manusa kalayan mahi, tinggal kumaha urang metakeunana sangkan RAHAYU waluya jati ku kersana Gusti Nu Maha Suci. NGESTI TUNGGAL ngandung harti sagala rupa tekad, ucap jeung paripolah kudu ditujukeun keur babakti ka Nu Maha Tunggal sangkan beresih tina adigung adiguna, estu sepi ing pamrih rame ing gawe. Sakitu anu tiasa dipedar, neda agung cukup lumur, neda jembar pangaksami bilih langkung saur bahe carek pamugi kersa ngahapunten. Nyanggakeun pangeling-ngeling ka Paguron R Arif Muhamad Yahya Kartanagara nu linggih di kalanggenan. Rahayu! Rahayu! Rahayu
