“Guru kuring.” Kalem we Jalma ngajawab. “Ku naon kituh ? Sieun ku guru kuring ?” Jalma nyaritana teu siga nu sesek napas, tanda Jalma bisa pisan ngatur nafas jeung tanagana, sabalikna Mat Pelor rada hah heh hoh. “Coba luh Tong kenalkan diri dari setadian, kite gak usah berantem begini ?” “Ku naon kituh ? Pan mun teu gelut heula kieu mah, mana abang mao liat ke aye Abang gak bakalan ngehargain aye.” “Hahahaha, selain luh pinter silat luh pinter ngebacot ! Hahaha, gak percume Ki Nurustunjung angkat nama besarnye, die punya murid juge jempolan. Hahaha.” “Ah kagak Bang, aye mah biase aje kok.” Jalma ayeuna mah rada bisa oge ngomong dialek Betawi dikit2. “Heh ! Kunyuk2 jangan pada bengong aja luh ! ayoh kita sambut tamu mude kite ayo Tong kite ngobrol sembari ngupi!” Ti na ting parolohok, ngan sakilat eta anak buah Klabang Item pada bubaran, terus ngan sakilat, di handapeun kebon awi geus diampar samak, susuguh gancang disadiakeun. Ari nu kaparaehan mah digarotong, si na istirahat. Si Mat pelor ngadongeng, yen bareto kungsi ditulungan ku Ki Nurustunjung, jeung dipapatahan kumaha cara2 nyimpen tanaga, nepi ka tanaga jero urang, bisa dikumpulkeun jeung disalurkeun ka tempat2 nu dipikahayang ku urang. Tah ti harita, cenah Mat pelor maju pisan, ngajago di daerah Ps. Senen jeung sakurilingna, nu matak manehna ngarasa nuhun pisan ka Ki Nurustunjung. Cek manehna. Manehna ngarasa jadi murid Ki Nurustunjung; tah atuh Jalma teh kaasup sodare seperguruan pernah mude, cenah. Teu pantes kudu jadi musuh; malah mah kudu ngabalad. Ngan nu si Mat pelor heran, naon sababna bet Jalma daek saihwan jeung Kumpeni nu jarahat. Urang cenah kudu usaha ngusir Bangsa sejen ieu, ulah napel we di tanah leluhur kite. Kitu Mat Pelor ngajelaskeun. Cek Jalma, manusa mah di mana2 oge sarua, bangsa naon oge, aya nu jahat aya nu bageur, ulah disakompet daunkeun. Terus ku Jalma dicaritakeun masalah Si Kumis Baplang nu sok morot di pasar. Jeung kalakuan loba anak buah Mat Pelor nu kurang bener. Mat Pelor ngahuleng we, terus we ngomong lamun kitu mah ieu Klabang Item teh loba mamala oge ka masyarakat. Ah keun we atuh rek disilidik deui leuwih taliti; mun perlu memang kudu sering dikontrol. Cek Jalma memang eta alus, ulah percaya wae ka na laporan anak buah, lantaran kadang kala sok mawa teu bener. Kadang2 nyebutkeun demi perjuangan padahal keur kapentingan pribadi. Ngaran Klabang Item bisa oge dijadikeun tameng pikeun meres. Lila2 mah ngaran Klabang Item bisa turun. Bisa wae disaruakeun jeung gorombolan nu jarahat. “Enya bener pisan, Jalma. Sok atuh bantu abang di dieu pikeun kaalusan ieu perjuangan.” Cek Mat pelor. Jalma:”Bang Mat Pelor, saenyana mah kuring moal ngahalang kiprah sampeyan, tapi kuring boga jalan ssorangan. Sok we Abang bajoang salaras jeung kayakinan abang; tapi kudu ati2 pisan; mudah2an perjuangan abang teu salah jalan. Tah ayeuna kuring rek balik bisi nu boga imah hariwangeun. Mun bisa eta warung Mpok Mineh adegkeun deui.” “Enya, Abang bakal nitah anak buah menerkeun eta warung.”Tembal Mat Pelor. Jalma:”Tah ayeuna kuring balik heula, kapan2 urang papanggih deui.” HANCA
