Tapi barang nepi ka hiji pengkolan sisi leuweung manehna ngarandeg, lantaran nempo di hareup aya welasan jelema marawa tongkat jeung tali; manehna waspada lantaran bisa wae balad “culik” megat di dinya supaya manehna buntu laku. Tapi Nyi Epon geus nekad kajeun teuing paeh di na bajoang, ti batan hirup bari mikirkeun kasusah; nya terus we maju. Barang Nyi Epon nepi ka eta belasan jelema, ujug2 ber2 we tali2 di alung2 keun ka lebah Nyi Epon; Nyi Epon rikat nyingcet tapi barang sukuna napak lemah tongkat2 carepet pisan ngarengkas sukuna; sababaraha kali Nyi Epon bisa nyingcet; tapi ahirna sukuna kabeunangan, karasa nyeri jeung Nyi Epon tigubrag niban lemah; barang rek luncat deui; kaburu daratang tali2 ngabeulit awakna; Nyi Epon masih bisa ngabetot jeung ngajungkelkeun dua nu ngoroyok; tapi tali2 jadi beuki tarik ngaborogod badan jeung dua leungeunna; sukuna digulung ku tongkat2; atuh Nyi Epon ripuh; keur mah geus cape lulumpatan; ayeuna diserang ngadadak ku jelema nu make tali jeung tongkat, nu kaciri sarigep jeung kalatih pisan; ahirna Nyi Epon kacangkalak; manehna oge kapaehan, geus teu inget naon2 deui.HANCA
