Geus kitu mah, derekdek wae Ki Padmarasa ngadongengkeun kajadian aneh, nu tumiba ka diri Jalma; bari ditungtungan ku ngomong yen eta teh lain kahayang Jalma. Jeung eta kajadian teh ibaratna hiji mujizat, nu teu disangka sangka pisan. Jeung kajadianana sigana mah ngan hiji ti sajuta kajadian ! Ieu mah estu Kersaning Gusti. Urang teu bisa nolak.”
Sajongjongan mah Ki Nurustunjung ngan ukur ngahuleng, asa teu yakin … tapi manehna apal yen Ki Padmarasa can pernah nyieun dongeng anu teu puguh2. Ki Nurustunjung ayeuna mah leungit napsuna; ngan ngarasa hanjakal geus gurung gusuh ngahukum Jalma; untung can dilaksanakeun. Nya atuh langsung we Jalma dibuka urat pilumpuhanana ; terus wae hudang; nyembah ka Ki Nurustunjung, ka Ki Padmarasa jeung ka Nyi Padmini; terus salam hormat ka Mawar Hideung. Kumaha ari jangji tarung !? Ni Luh Santi nyerah ayeuna mah, ngaku yen memang Mawar Hideung elmuna saluhureun manehna; geus kitu manehnaa jangji rek ninggalkeun eta gunung bromo nuju ka Bali; nganteurkeun guruna. Maranehna kaciri saredih; tapi teu bisa kumaha da memang ngarasa geus sagala asor ku Jalma. Atuh kabehanana ayeuna mah aya di na kabungahan; keur kitu mucunghul tilu sosok nu kaciri tanpa daksa; tiluanana marake iteuk ! “Nyi Ipah ! Jalma nyorowok … “ bungah campur kaget ; Nyi Ipah keur digendeng ku hiji lalaki nu kasep; tapi oge make iteuk. Eta Nyi Ipah jeung lalaki nu digendengna, nu teu salah deui eta teh Ki Cakramana; kaciri kaget jeung kalamas kelemes nenjo Jalma. Terus we Nyi Ipah ngadatangan Jalma, sadu2 menta dihampura … lantaran geus teu nyekel jangji pasini ! Lantaran ayeuna manehna geus nikah cenah jeung Cakramana. Sajongjongan Jalma ngahuleng … olohok teu bisa nyarita … lantaran aya ku ajaib pisan ieu jalan aing teh; terus we manehna sujud syukur sababaraha kali; lantaran sadar yen sadayana oge tos aturan ANJEUNNA. Manehna tadina baluweng kumaha mereskeun hal manehna jeung Nyi Ipah; nyata kieu geuning jalanna ? Hartina sagalana memang geus Takdir Ti Nu Maha Wenang; nu Maha Kawasa. Manusa dapon nglakoni. Nyi Ipah cilaka, geuning aya oge hikmatna. Manehna tadina amarah ngadatangan tempat ieu; akhirna mah geuning memang kieu jalanna, Jalma bingung … naha manehna kudu bungah atawa sedih nempo Nyi Ipah geus nikah ka Cakramana bari duanana tanpa daksa; akhirna sadaya daya masrahkeun ku ma Pangeran we cenah. Ari nu hiji deui aki2 geus kolot; manehna disampeurkeun ku hiji pamuda ginding nu make pakean Karaton Madiun ! Nyata eta teh Ki Rangga, nu apal ayana tarung antara Mawar Hideung jeung Ni Luh Santi. Manehna ka dinya rek lalajo bari sakalian neangan kareta nu geus direbut ku gorombolan Singa Barong. Manehna datang bari mawa prajurit tamtama petingan. Manehna langsung nyembah ka eta aki2. “Hahaha ! ki Nurustunjung; baheula urang tarung, nepi ka Kaula eleh, tigebrus ka jurang. Untung uing salamet lantaran taneuh nu dihandap ngandung loba cai; orokaya awak mah ringsek; di dinya Kula manggih lontar, barang dibaca eta teh elmu2 kanuragan nu geus lila leungit, nya ku Kula dijalankeun; akhirna Kula bisa ningkatkeun elmu Kula. Tapi Kaula geus euweuh deui napsu pikeun nangtang sampeyan. Kula bungah, lantaran geus boga opat murid ! hahahaha.” “Murid Kaula nu kahiji; nya eta ieu Ki Rangga; terus nu kadua Ki Bejo nyao dimana ! Terus ayeuna Ki Cakramana jeung Nyi Syaripah. Ku sabab basa maranehna tigubrag; maranehna kapaehan aya ka na duapoena; untung eta pamuda nyekel Mutiara Hideung; ku sabab tadina Kaula nyangka eta nu duaan teh salaki jeung pamajikan ku Kaula dibere obat nu cespleng nu ngagancangkeun ka na sehat deui; tapi aya akibat kurang hadena; nya eta ngarangsang napsu; atuh waktu geus inget teh duanana teu dihaja geus ngalakukeun kalakuan nu ngan ukur dilakukeun ku salaki pamajikan; terus sarehat deui; ngan tanpa daksana teu bisa ditulungan. Nyi Ipah kaciri sedih pisan; sanggeus diupah apeh aya samingguna manehna akhirna sadar; Kaula kaget yen eta pamuda pamudi duaan teh lain salaki pamajikan. Nya ku kuring akhirna disina kawin we; kula saksina. Kitu Dongengna Ki Kebo Rarangin guruna Ki Rangga. Maranehna pamit ka sakabeh nu aya di dinya; sabab rek neruskeun lampah ka Wanayasa. Enya ge Nyi Ipah cingked , kaciri jalanna gesit pisan; kitu deui ki Cakramana. Jalma istighfar sababaraha kali; yen akhirna pasualan manehna jeung Nyi Ipah geus beres. Hanca
