Teu nanaon, masih  kahartos kang.
Sok ah lajengkeun. Macana rada ganggarateun yeuh...... sapotong sapotong..
He...he..he.  
Panasaran ......

--- Pada Kam, 15/7/10, Abbas <[email protected]> menulis:

Dari: Abbas <[email protected]>
Judul: [Urang Sunda] Re: Bambang Kombayana ka-7
Kepada: [email protected]
Tanggal: Kamis, 15 Juli, 2010, 8:36 PM







 



  


    
      
      
      Wah punten memang seueur salah ketik, tapi nu tungtung lepat

pisan. Maksadnya NYAMPAK.



--- In [email protected], Abbas Amin <abas_ami...@...> wrote:

>

> "Hehehehe............B Kombayana, tuh diditu aya balong, kaciri jelas pisan; 
> tuh

> tempo aya manuh Hurang keur ngintip lauk, mun ku urang disampeurkeun pasti

> gamah, eta manuk hurang tangtu bakal kaburna. Nah sampeyan ulah ngadeukeutan 

> ka eta manuk, tapi ti dieu kudu dipanah; tapi eta manuk teu meunang paeh, 
> jeung teu

> meunang aya salambar oge buluna nu bocek. Tapi ku urang bisa 
> katewak.............

> Kumaha sanggup ? Mun teu sanggup atawa dina dipanahna teu saperti nu 
> disebutkeun 

> ku Kaula, sampeyan daek teu daek kudu nyembah ka sarerea bari tomada menta 

> dihampura.................hehehehe...........kumaha kira2 sanggup ?"

> 

> Eta sarat2 nu diomongkeun ku KI Jugala tangtuna ge lain perkara gampang, 
> pasti 

> hararesena malah pamohalan pisan; kabeh anak buah Ki Jugala kaasup Ki Raksa

> sareuri na hate; da kapan pamohalan pisan, tangtu ieu B Kombayana bakal 
> nyembah

> ka sarerea, ku hal ieu oge Ki Raksa saparakanca ngarasa lega mamanahan; 
> lantaran

> eta hiji kahormatan anu gede pisan; tapi pikeun B Kombayana tangtuna ge teu

> ngeunaheun pisan. Puas siah, kitu pikiran Ki Raksa jeung nu sejenna.

> 

> Ari B Kombayana, barang balem Ki Jugala , duka kumaha carana masangkeun 

> jamparing jeung ngeceng , da teu kanyahoan deui eta manuk hurang geus ragrag

> ti na dahan jambu nu ngajorok ka balong nu jadi tempat eunteupna; terus 
> diburu ku

> sababaraha prajurit. Matak helok pisan, eta manuk Hurang teh mulus pisan, teu

> bocel saeutik eutik acan , barang dihiberkeun deui; ngan sakilat eta manuk 
> Hurang

> hiber mani ngabiur, meureun ku reuwas2na.

> 

> Atuh ki Jugala jeung para anak buahna ngan bati olohok, ningal kasakten ieu

> B Kombayana; tina karaget, teu dikomando deui, brek wae eta kabehanana nyembah

> ka B Kombayana :" Nyata sampeyan jalma luhung ku elmu, jembar ku pangabisa;

> Kaula sakabeh ngahargaan pisan ka sampeyan; lamun sampeyan daek ngajar

> ka kuring sakabeh; kuring kacida nuhunna."

> 

> "Eh ki sanak sadayana, nuhun ki sanak sadaya tos ngahargaan ka na kabisa 
> Kaula;

> tapi Kaula tacan boga paiatan ngangkat murid; tah meureun Kaula geus 
> ngajalanan

> naon nu jadi sarat nu disebutkeun ku KI Jugala, tah ayeuna Kaula rek meredih 
> ka

> andika sadaya, ngeunaan ieu orok Kaula."

> 

> Sadayana sami hanjelu, tapi teu bisa kukumaha, teras wae Ki Jugala nyarita:"

> Euh perkara neangan piindungeun orok , aya warta pikabungaheun keur andika,

> rada anggang ti ieu tempat, aya padepokan, nu boga na Hiji Resi, eta Resi 
> jeung

> kulawargana boga adinu kawentar oge geulis; geus loba nu ngalamar, ngan sigana

> eta istri teh, can aya maksud imah tangga; padahal nu ngalamar geus jul jol; 
> nya

> atuh ku sabab didesek ku rakana supaya mere putusan, eta istrina daek nikah, 
> tapi

> kudu ka lalaki nu gagah rongkah cenah, nu bisa ngelehkeun rakana."

> 

> Nyata Resi nu jadi lanceuk eta istri teh, gagah rongkah; da nepi ka danget 
> ieu teu

> aya pamuda nu bisa ngungkulan kagagahan eta Resi. Loba anak Bupati jeung 
> pandita,

> nu kawiwirangan, lantaran kasoran di na tarung jeung eta Resi. Tah meureun, 
> sugan

> sampeyan mah bisa; da kaciri ku Kaula di sampeyan sagala byanpak."

> 

> 

> Hanca

>





    
     

    
    


 



  





Kirim email ke