|
Deban bi sukurtsal ipini dituzte aurten txinuek:
7 egun 12 orduko bazar bat,
eta jatetxe bat, lehen Bordatxo jatetxe euskaldun tradizionala
zegoen tokian.
Bazarrari esker Deban bertan erosi ahal izan ditugu
hondartzarako kuboak, palak eta baloiak,
kuadernoak eta margoak umeentzako etxean
entreteni zitezen,
guardasolak euria hasten zuenerako,
jostorratza eta hariak botoiren bat josteko,
pegamentua umeen jostailuak pegatzeko,
arropa eskegitzeko gantxuak,
besteak beste.
Eta guztia opor orduetan, hau da, oporretan, ze egun
eta ze ordu den ez dakizunean, berdin dio, txinua
beti zabalik. Benetako zerbitzu publiko bat.
Jatetxera joaten ginen bakoitzean (ni, en fin, ez naiz
oso janari txinar zalea) eramaten genituen ume guztiak (askotan ondo
zaratatsuak!) ondo baino hobeto hartzen zituzten, eta gero txupatxus bat eman
bakoitzari.
Debako bi lokal txinatarrei buruz J.M. Callejak idatzi zuen
iraila aldera artikulu bat DVn. Nahiko prosa kaskarrean esaten zuen, gutxi
gorabehera, txinoen eta gainerako atzerritarren etorrerak euskaldun
nazionalismo zilborkeriazkoaren bukaera ekarriko zuela, euskaldunok
atzerritarren beharrean geundela kosmopolitagoak-edo izateko.
Neri orain datozen etorkinak ez zaizkit orain
hirurogei-berrogeitamar urte etorri zirenen horren ezberdinak
iruditzen. Halako aldea dago oraingo jatetxe txinatarren aldean eta
duela berrogei urte auzoetan zabaldu ziren taberna gallegoen artean? Hizkuntza
ulertezina, usain arraroak, jaki ezezagunak, amama zahar bat sukaldean herritik
ekarritako arropekin... Ez zait iruditzen halako aldea dagoenik.
Elena
|
_______________________________________________ Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected]
http://www.eibar.org/zerrenda harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
