Elenak: >Edozein kasutan be txapela Euskal Herriko ikur izatekotan, gizonez osatutako Euskal Herri batekoa izango litzateke, izan ere Euskal Herriko biztanleen erdiak, ez XIX. mendean, ez orain, ez du ez txapelik erabiltzen, ez sekula ipintzeko burutaziñorik izan.
-----errezoia. Ondarruko jaixetan "Txapel eguna" egitten dabe, txapelan promoziñua egitteko, eta gizon nahiz neskendako. Nik hori bai ez dodala konprenditzen. Neskak geure "tokado" propixua dakagu! Gure dantzari sasoian paiñelua torturatzat bizi izan genduan. Izan leike oso zapi astuna eta deserosua zalako. Liberaziñua zan guretako arrantzale janztia, buruko paiñelurik ez gendualako erabiltzen. Oin zentzutu naiz (ejem) eta ikaragarri gustatzen jata. O. Araolazak: > Arrazoi duzu Elena. Jantziei buruzko ikerketak eta diseinu berriak > egiten aritzen den Ane Albisuk proposatzen du edozein ekitalditan gure > janzkerari identifikazio "toke" bat eman nahi baldin badiogu, > gizonezkoek txapela eta emakumezkoek buruzko zapia jaztea. ONU-ko > bileretan herrialde arabeetako hainbat ordezkari soinean traje-korbata , > eta buruan beraien herriko turbantea daramaten moduan, euskaldunok > horrelako beharra sentitzen dugun kasuetan, buruzko zapia eta txapela > erabiliz, gauza bera egin dezakegula dio. --------ez dakitt, normal jantzitta edo gabeko soiñekuakin buruko paiñelua...Hori bai. Nik beti pentsau izan dot Nobel sarixa jaso ezkero (edozein espezialidadetan, danetarako balio dot-eta) gure janzkera tradizionala eruango neukela, zapi eta guzti. Harro eta guapa. Eta serixo nabil. > Portzierto, Ane Albisu Eibarren izango dugu azaroaren 21ean, baserritar > jantziari buruzko hitzaldia eskaintzen. ----------Liburu ederra benetan, guztiz gomendagarrixa leire, nobel saridun-gai _______________________________________________ Adi gero, mezuak bidaltzeko: [email protected] http://www.eibar.org/zerrenda harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
