At 9.5.2000 14:24 , Erlendur S �orsteinsson wrote:
>A� nota l��r�tt/l�r�tt fyrir portrait/landscape er �v� hin argasta vitleysa
>(og jafnvel �� svo a� �a� s� nota� � Makkanum). L��r�tt �� hengur
>papp�rinn t.d. � vegg, en l�r�ttur �� liggur hann flatur � bor�i, segir
>ekkert til um sn�ning (�egar �a� segir til um sn�ning ("er myndin l�r�tt")
>�� er �a� b��i l�r�tt og l��r�tt � sama t�ma (myndin er ekki l�r�tt nema
>h�n s� einnig l��r�tt e�a mj�g undarleg)).
V�ff. r�legur. :)
R�mfr��i getur veri� ruglandi �egar ma�ur fer a� beita henni � m�lvenjur.
Pappr�rinn er j� l��r�ttur �egar hann *hangir* uppi � vegg, mi�a� vi� �a� �egar hann
liggur � bor�inu.
Innri stefna flatar �langrar papp�rsarkar getur hins vegar l�ka alveg veri� �mist
l�r�ttur e�a l��r�ttur. �� er mi�a� vi� �mynda�a "l�r�tta" skur�l�nu � gegnum sj�nsvi�
�ess sem horfir. (M�lin fl�kjast alltaf �egar horfandinn leggst � hli�ina, en �a� er
anna� m�l.)
Fyrst veri� var a� blanda skrifstefnu k�nverskrar tungu inn � m�li�; ber�um �� saman
eftirfarandi setningar:
"Prentum textann l��r�tt � bla�i�."
"Prentum testann � l��r�tt bla�i�."
Setningarnar hafa misjafna merkingu, �ar sem l��r�tt er �mist stefna bla�sins e�a
textans.
L�r�tt og l��r�tt afsta�a papp�rsarkar � prentara er m�li�. Ekki spurning!
Notum mannam�l eins oft og vi� getum.
kkv.
M�r �rlygsson
- h�nnu�ur og besservisser
- mailto:[EMAIL PROTECTED]
- http://mar.anomy.net
