Mar Orlygsson wrote:
>
> Fyrst veri� var a� blanda skrifstefnu k�nverskrar tungu inn � m�li�; ber�um �� saman
>eftirfarandi setningar:
> "Prentum textann l��r�tt � bla�i�."
> "Prentum testann � l��r�tt bla�i�."
> Setningarnar hafa misjafna merkingu, �ar sem l��r�tt er �mist stefna bla�sins e�a
>textans.
En hva� me� �essar setningar:
"Prentum textann l�r�tt � l��r�tt bla�i�."
"Prentum textann l��r�tt � l�r�tt bla�i�."
�etta er ekkert nema hringavitleysa, alveg spinnegal, round and round we
go! �g �ki n� e.t.v. sm�vegis h�r, en m�r finnst �etta kl��urslegt, ma�ur
�arf a� staldra vi� og velta fyrir s�r hva� eigi a� sn�a hvernig.
> Notum mannam�l eins oft og vi� getum.
�� er mj�g gott a� nota l�r�tt/l��r�tt um hvernig textinn er prenta�ur �
bla�i� og �versum/langsum um afst��u bla�sins, er �a� ekki? Papp�rinn fer
langsum en oftast �versum � prentarann og ma�ur ritar texta l��r�tt en ��
oftast l�r�tt � bla�s��una (a.m.k. � �slensku) hvort sem h�n sn�r �versum
e�a langsum.
/es�
--
Erlendur Sm�ri �orsteinsson / Erlendur Smari Thorsteinsson
<esth_hj�_cmu_punktur_edu> / <esth_at_cmu_dot_edu>
