Informativna sluzba
Srpske pravoslavne crkve
7. februar 2002. godine
INTERVJU SA VISOKOPREOSVECENIM MITROPOLITOM
VOLOKOLAMSKIM I JURJEVSKIM PITIRIMOM
CELOKUPNI PRAVOSLAVNI SVET OSECA
NESAGLASJE
Njegovo Visokopreosvestenstvo Mitropolit volokolamski i
jurjevski Pitirim (Necajev) kao izaslanik Patrijarha
moskovskog i sve Rusije Aleksija II nedavno je boravio u
poseti Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi. Tokom visednevnog
boravka u nasoj zemlji Mitropolit Pitirim je posetio
Eparhiju crnogorsko-primorsku, a u Beogradu se sreo sa
Njegovom Svetoscu Patrijarhom srpskim G. Pavlom i
arhijerejima Srpske Pravoslavne Crkve, kao i sa predstavnicima
savezne drzave, premijerom Dragisom Pesicem i saveznim
sekretarom za vere Bogoljubom Sijakovicem. U intervjuu
za Informativnu sluzbu Srpske Pravoslavne Crkve Mitropolit
Pitirim istice da za njega posete Srpskoj Pravoslavnoj
Crkvi, iako nisu tako ceste predstavljaju veliku duhovnu
radost.
*Vase Visokopreostvestenstvo, kakvi su Vam utisci iz Crne
Gore?
- Izuzetno duboki. Sa jedne strane, video sam da sve
negativno sto prezivljava Ruska Pravoslavna Crkva
prezivljavaju i pravoslavni vernici u Crnoj Gori. Sa druge
strane, u Crnoj Gori, kao i u Rusiji u sadasnje vreme, hvala
Bogu, mozemo videti i decu u crkvama, mlade kako dolaze i
zive duhovno punim plucima.
*Vasa poseta je najavljena kao podrska Ruske Pravoslavne
Crkve jedinstvu Srpske Patrijarsije zbog situacije u
Eparhiji crnogorsko-primorskoj. Kako se u Ruskoj crkvi
gleda na probleme Crkve u ovom delu nase zemlje?
-Ruska Pravoslavna Crkva apsolutno podrzava Srpsku
Patrijarsiju i jerarhe Srpske Pravoslavne Crkve. Sve ovo sto se
dogadja u Crnoj Gori predstavlja greh protiv jedinstva
Crkve, protiv Boga, protiv morala, protiv savesti i protiv
gradjanskog drustva. Gradjansko drustvo treba da se
zasniva na nekim nacelima i temeljima. Rusenje morala u
gradjanskom drustvu takodje predstavlja jedan od najtezih
prestupa.
*Pomenuli ste da Ruska Pravoslavna Crkva ima slicne
probleme kao Srpska Pravoslavna Crkva. Moze li se reci da su
oni zajednicki svim pravoslavnim zemljama nekadasnjeg
socijalistickog bloka, imajuci u vidu da je tokom nedavnog
susreta ruskog i srpskog patrijarha u Moskvi velika paznja
posvecena raskolima?
-Rekao bih da celokupni pravoslavni svet sada oseca
nesaglasje. Proces raskola nije pojava koja se vezuje iskljucivo
za postsovjetsko doba i ne odnosi se samo na teritorije
drzava bivseg istocnog bloka. To se desava i u drzavama
zapadnog sveta gde nije dolazilo do ovakvih politickih
promena i odrazava posledicu opste politicke nestabilnosti i
pokusaja politickih struktura da se ubace na crkveni
teren. Radi se o tome da se gradjanskom drustvu desavaju neke
stvari koje prakticno predstavljaju politicku borbu
izmedju raznih partija i struja. Crkva nije izvor tih dogadjaja vec
je to upad politickih struktura i nekih politickih
stremljenja na crkvenu teritoriju. Crkva kao jedino sredstvo za borbu
protiv takvih pojava ima unutrasnje dostojanstvo,
unutrasnji moral u nasem realnom zivotu i samim tim jedinstvo
vere.
*Prilikom boravka Patrijarha Pavla u Moskvi agencije su
prenele izjavu Patrijarha moskovskog Aleksija II da je Crkva
u BJR Makedoniji deo Srpske Pravoslavne Crkve. Da li je to
pokusaj da se i Ruska Pravoslavna Crkva ukljuci u
resavanje ovog problema, imajuci u vidu da se jerarhija iz
Makedonije obratila Vaseljenskoj patrijarsiji za pomoc oko
resavanja statusa?
- To je veoma staro pitanje koje se prilicno ostro
postavljalo jos kada sam dolazio u Jugoslaviju za vreme
blazenopocivseg patrijarha Germana. Kao sto smo malopre
rekli i u tom pitanju su sadrzani neki necrkveni faktori. Sa
obzirom da se radi o unutrasnjem problemu, smatram da bi
ga trebalo resavati iskljucivo u okvirima samostalne
autokefalne Crkve. Okruzenje, sestrinske Crkve ne bi
trebalo da sebe stavljaju u poziciju vaseljenskog sudije bez
obzira na koji nacin vrednuju svoju Pravoslavnu Crkvu.
Tako je to uvek bilo za 2000 godina postojanja Crkve
Hristove.
*Kako Ruska Pravoslavna Crkva gleda na ono sto se desava
na Kosovu i Metohiji i da li postoji li neka vrsta
medjucrkvene saradnje na resavanju kosovskog problema?
-Delimo i saucestvujemo u bolu koji trpe Srpska
Pravoslavna Crkva i stanovnici na Kosovu i Metohiji. Kao podrsku
Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi mi realizujemo pomoc koliko je
u nasoj moci.
*Pravoslavni svet je ocigledno suocen sa velikim
izazovima, sto zbog globalnih politickih promena, sto zbog
savremenog nacina zivota. Da li je vreme za odrzavanje
svepravoslavnog ili vaseljenskog sabora?
- Sto se tice vaseljenskog ili bilo kog drugog
saborovanja, treba trezveno razmisljati. I na sabor mogu biti unete
protivrecne tendencije. Sa druge strane, Crkva je po
svojoj prirodi neprestano aktivan sabor. Sabori mogu imati
razlicite oblike, pocev od pomesnih sabora koji su, u vidu
Svetih Sinod? u stalnom zasedanju, do sabora crkvenih opstina
i sve do konkretne jedinke, covekove licnosti. To je neka
vrsta sabora u kojoj se desava proces borbe izmedju dobra i zla.
Smatram da se glavni crkveni zadatak sastoji u tome da
formiramo jedinstvenu ljudsku licnost. Vise takvih licnosti cine grupu
koja moze da predstavlja odredjeni model u odnosu na
drustvo i globalna dogadjanja.
*Nedavno je u Asiziju odrzana velika molitva za mir koju
je sazvao papa Jovan Pavle Drugi. Kako Ruska Pravoslavna Crkva gleda
na takvu vrstu okupljanja predstavnika svih konfesija, kao
i nastojanja Katolicke Crkve da dodje do medjusobnog priblizavanja
hriscanskih Crkava?
- Smatram da ovo sto je bilo organizovano u Asiziju nije
molitva za mir, vec skup podrske inicijativama za mir. Svaka religija se
moli samostalno. Jasno je da ne moze biti zajednicke
molitve nas pravoslavnih hriscana i nekih novoformiranih sekti. Zato bih
ja
to nazvao mirotvornim skupom religiozne javnosti. Sama
ideja nije nova. Imamo strasno kratko istorijsko pamcenje. Proslo je
svega pedeset godina od vremena kada je Blazenopocivsi
patrijarh moskovski Aleksije I u Moskvi okupio predstavnike svih
religijskih organizacija i Crkava kako bi se iznaslo
resenje na koji nacin sacuvati mir u posleratno doba. To je bilo u maju
1952.
godine i takvih skupova je bilo mnogo. Sarolikost ucesnika
na takvim skupovima se svaki put povecava. Mihail Gorbacov je
1987. godine sazvao veliki forum, a Ujedinjene nacije su
jesen 2000. takodje organizovale skup iskljucivo religijskih
organizacija
u Velikoj dvorani gde se odrzavaju generalne skupstine
Ujedinjenih nacija.
Mitropolit volokolamski i jurjevski G. Pitirima (1926),
vikar Moskovski, rodom je iz Kozlova. Zavrsio je Tehnicki institut i
Pravoslavni teoloski institut u Moskvi. Zamonasio se 1959.
godine. Neko vreme bio je inspektor Teoloske akademije u Moskvi, a
potom, od 1961. do 1994. godine, glavni urednik Novina
Moskovske patrijarsije. U periodu od 1962. do 1994. mitropolit Pitirim
bio je profesor na Moskovskoj duhovnoj akademiji.
Doktorirao je 1982. u Moskvi. Za episkopa je izabran 1963. godine, potom
u
cin arhiepiskopa 1971, a od 1986. godine je mitropolit
volokolamski i jurjevski. Vise od tri decenije, od 1963. do 1995.
godine,
vodio je Ministarstvo za izdavastvo Ruske pravoslavne
crkve.
Srpska Informativna Mreza
[EMAIL PROTECTED]
http://www.antic.org/
