This is an article from my file written long ago by a professor in Triveni journal on voice culture. The material from Mr Chitta Nathan on KURAL the voice, made me release this, which will be informative. K Rajaram IRS
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx Voice Culture Dr. Raparla Janardana Rao Apr 2007 Triveni Journal Sanskrit Voice may be said as the index of the mind. The old adage ‘face is the index of the mind’ doesn’t hold good now a days. Cosmetic surgery has made inroads into the original structure of the face of man. But human voice by far reveals the age, sex, mood, health and his nativity. Voice culture is gaining importance in modern times as it occupies a major role in communication skills. In oral articulation voice is the prime vehicle. While talking “direct to a person, in conversation or talking through telephone or giving a speech through public address system, our voice should be trained to the required purpose. What is Voice Culture is the essential question we have to address ourselves. To put it simply, voice culture is training the innate or original voice giving it the touch of self-effort of improving it. We have our natural voice. But in modem times we have to give training which is to be called culture. One may ask ‘What’s there to improve our original voice? Where’s the need for voice culture?’ Let’s answer these questions. We have people with feeble voices, some have hoarse voices, some have indistinct and lisping voice with speech impediments. If we understand the physiological aspect of a speech, we have to know that our vocal cords, tongue, lips, soft palate, jaw, teeth ridge play a major role in our voice or speech. But our mind or emotions play a greater role influencing our voice. When one is in extreme pleasure with great surprise, the voice comes out loud; in sorrow or sickness the voice is feeble, in anger the sound reaches a high pitch, in nervousness the speech becomes ‘muttering’. These different states of mind produce different types of voices in our communication. The question is where’s the need? Yes, there is. The primitive man’s fig leaf has evolved into the modern jeans. The hair styles and footwear designs are being changed from time to time. The answer is, as man is evolving in several ways, his voice too is to be trained or culture suited to the civilized world. The farmer shouts to his counterpart at a distance in a loud volume. But in a city, a person has to speak with a low voice to be called a cultured person. One is called a boor if one talks in a loud voice in the cities, or airports, or airplanes. Here the voice becomes the barometer of one’s culture as revealed. In trains and buses we find passengers talking with a high pitched voice though they sit close to each other. This practice is a painful experience for fellow passengers. English men often speak in a hushed voice as though whispering a secret. Of course, sorry to say, most of our Indians bawl out to others. And this is a case for-improving our voice culture. I once asked my London trained English lecturer why he speaks in such a low tone. He said he was trained by his British mentors for a long and he too remained that way. Yes. In super star hotels, super specialty hospitals, in airplanes the first aspect of ‘*Volume control*’ in voice culture acquires significance. Our voice should be neither high nor low but of the required pitch. While cautioning about high volume of voice, we have to be careful about the other extremity, feebleness in voice. We hear some people talking on the phone not heard properly by the person at the other end. The defect lies in his low voice. And the other person is forced to say ‘Excuse me, would you speak a little louder?’ Here low voice creates the problem. In the interviews the candidates reply to the questions in a low voice. This may be due to the nervousness on the part of the job seeker. Through voice culture he has to be trained to raise his voice to a particular level to be selected as a successful candidate for his self-confidence. In interviews, the voice should carry a note of confidence. In speech, or oral articulation we should sound distinct to the other party. It is a matter of tone and pronunciation. In the selection of posts for a Business Manager, for a college teacher, a reception officer, a personal secretary or even, say a priest for the pulpit, or a purohit to chant hymns or Mantras <https://www.wisdomlib.org/definition/mantra#history>, a person with a distinct voice is always preferred to others. Here voice culture plays a pivotal role. It is the habit of some people to speak too quickly. This causes difficulty to others to understand the point. Sometimes such speakers labour under the false notion that it would come under fluency in talking. Alas! this is but a misnomer. All distinguished speakers, statesmen, interviewers, or TV anchors use their voice with words in slow pace and well-timed pauses. They never reel out their words as in a torrent. We should also consider voice tuned to distinctive and controlled pace or speed with pauses brought in. We should also consider the aspect of an emotional ring in the voice. While conversing on the phone, greeting others in social circles, while making a polite request to others for help, our voice should be blended with a pleasant and happy note. When on phone you have to make a request to extend a favour to another person, your voice should be tuned or cultured to make the request ‘Excuse me, could I contact Mr. Prasad by any chance, I would be on the line” or “Excuse me is that 222817 please”. If it is at a dinner table, “Would you pass on the salt dish <https://www.wisdomlib.org/definition/dish#history>?” On the railway platform “Excuse me, is this the train leaving for Machilipatnam <https://www.wisdomlib.org/definition/machilipatnam#history>?” Words should ooze politeness when we utter them. Voice culture exhorts you to modulate your voice bringing politeness in your requests. Our voice should not be stale and bland but should carry the human ring of love, respect, humility and politeness. Next comes our way of extending greetings to others. For example when we say ‘Good Morning’ it is stale and technical. And when we want to show our warmth say “Good Morning” with the required tone and musical cadence. When you are helped and when we generally say ‘Thank you’. It is but mechanical expression. But when you respond with a ring of gratitude and say ‘Thank you’ with a human ring. Even the oft used expression “Excuse me” if a person blocks your way you have to say in a low voice ‘Excuse me’ splitting the word excuse into two syllables. Resonance in our voice: Our voice is our nearest and best vehicle in our communication. It should be considered as a precious gift of nature. In the beginning it may be a crude diamond but it should be cut and polished. Resonance in voice or controlled voice is called modulation and it is a must in plays and film dialogues. Voice culture in telephone talks: People think that to talk in a telephone is the easiest thing. But it is not. Several times we hear a voice which is indistinct, lisping and too speedy and the listener is forced to request the party to repeat. Cell phone numbers are given very quickly giving no time to the listener to record the numbers. The fundamental principle of voice culture is when we speak the listener should understand our message without any ambiguity. If we are irritated, we should gain control over our temper and speak with a cultured tone hiding our temper. When a happy news is heard through phone our voice should be tuned expressing joy and pleasantness. Finally let us consider the steps to be taken to improve voice culture as a tool for communication. 1. One has to listen to the AIR and BBC broadcasts. 2. Interviews, talk shows are to be followed carefully. 3. One has to avoid eating or drinking substances that affect our voice. In conclusion, let me convey one instance from our epic Ramayana that voice culture is not new to India <https://www.wisdomlib.org/definition/india#history>. Anjeneya was sent by Sugriva, his king <https://www.wisdomlib.org/definition/king#history>, to Rama <https://www.wisdomlib.org/definition/rama#history> and Lakshmana <https://www.wisdomlib.org/definition/lakshmana#history> bearing bows and arrows as an ambassador. And Anjaneya spoke with great lucidity and in a cultured way about the loving hand extended by Sugriva on a mutual help basis. Sri Rama <https://www.wisdomlib.org/definition/shrirama#history> was impressed by his style of communication involving voice culture, diction etc., He called his brother closer and said “Lakshmana! See! how chaste he speaks. The master who employs him would be successful in all his attempts' ' (hinting the future events to come about.) The voice and communication skill were thus given significance even in the days of Ramayana. The Vedic hymn at the initiation ceremony of giving solid food to the child called ‘Anna Prasana <https://www.wisdomlib.org/definition/annaprashana#history>’ states ‘Madhu Vagbhava’. Let your speech be sweet. Voice culture aims at it. * I asked a student “Who is the greater of the two, mother or teacher?” The expected answer is ‘mother’. But he said ‘teacher’. In surprise I asked him ‘Why’. His answer was “A mother can send one child to sleep at a time, but the teacher can send hundreds of children to sleep hundred children at a time.” No wonder. The British government is sending its teachers for voice training. -Editor K RAJARAM IRS 20 7 23 On Wed, 19 Jul 2023 at 16:57, Chittanandam V R <[email protected]> wrote: > > > *Received from Shri K.Sankarasubramaniam * > > > * குரல்கள்...* > > *இறைவனால் மனிதனுக்குத் தரப்பட்ட கொடைகளில் குரலும் ஒன்று. சிலருக்கு > இனிமையாக வாய்க்கும். சிலருக்கு கம்பீரமாய் . சிலருக்கு கரகர**ப்பாய் , > சிலருக்கு கீச்சென்று இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். ஆனால் சிலருக்கு > அவர்கள் குரலே அடையாளம் ஆகிவிடும்.* > > *அவர்களின் முகம் மறந்து போனாலும், ஏன் அவர்களை நாம் பார்த்ததே இல்லை > என்றாலும் குரலைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே அடடே இவர் குரல் என்று திரும்பிப் > பார்க்க வைக்கும்.* > > *"ஆகாஷ்வாணி செய்திகள் வாசிப்பது" விஜயம் என்று மனதுக்குள் படியுங்கள். குரல் > காதில் ஒலிக்கும். அதே செய்தியை வாசிப்பது சரோஜ் நாராயண ஸ்வாமி என்றதும் அவரது > அழுத்தம் திருத்தமான உச்சரிப்பு ஞாபகத்தில் வரும். சுஜாதா **ஒரு முறை > குறிப்பிட்டபடி செய்தியை வாசிப்பது பூரணம் விஸ்வநாதன் என்ற குரல் செய்தியை > நம்பச் சொல்லும். ( இனிமேல் சூரியன் கிழக்கில் உதிக்கும் என்பதைக் கூட பூர்ணம் > விஸ்வநாதன் சொன்னால்தான் நம்புவார்கள் போல - சுஜாதா ) ஷோபனா ரவியின் தெளிவான > குரலும் , நிர்மலா பெரியசாமியின் "வணக்கம்" என்ற குரலும் மறக்கக்கூடியதா என்ன? > பெப்சி உமாவின் குரலில் இருந்த கொஞ்சல் 90 களில் எத்தனை பேரை பைத்தியமாக்கி > இருக்கின்றது.! * > > *செய்திச் சுருள் ( News Reel ) என்றதும்" பீகாரில் வறட்சி, உத்தரப் > பிரதேசத்தில் வெள்ளம்" என்ற ஜலபதிராவின் குரல் அறுபதுகளில் பிறந்தவர்களுக்கு > ஞாபகம் இருக்கும். அவர் குரலே அந்த அபாயத்தை உணரச் செய்யும்.* > > *'உடன் பிறப்புகளே" என்ற கரகப்பான குரல் கலைஞருக்கு மட்டுமே வாய்த்த சொத்து. > என் "ரத்தத்தின் ரத்தமான உடன் பிறப்புகளே" என்ற புரட்சித் தலைவரின் சற்று > குழறிய குரல் வெற்றியின் குரலாகத்தானே கடைசி வரை ஒலித்தது. தன் ஆளுமையை தன் > குரலிலேயே காட்டிய புரட்சித்தலைவியின் குரலில் இனிமையை உணர சூரிய காந்தி > படத்தில் எஸ்பிபி யோடு பாடிய டூயட்டில் "don’t make me blush "என்று சொல்லும் > போது அவர் குரலில் எத்தனை நாணம் ?* > > *எத்தனையோ சாதனைகளைப் படைத்த சச்சினின் உடையாத குரல் அவருக்கு எத்தனை > வயதானாலும் அவரை இன்றும் இளைஞராகத்தானே காட்டுகின்றது. காமெண்டரி பிரியர்கள் > சக்ரபாணி ஆனந்த ராவ் , ராமமூர்த்தி , ஜாபர் போன்றவர்கள் குரலை எப்படி > மறப்பார்கள்.?* > > *எத்தனை பேர் "முருகா ஞானபண்டிதா" என்பதை கே.பி. சுந்தராம்பாள் போல சொல்ல > முடியும்? "சென்று வா மகனே சென்று வா" பாடலை அவர் குரலைத் தவிர வேறு குரலில் > நினைக்கத்தான் முடியுமா ? "சில்லென்று பூத்த சிறு நெருஞ்சி காட்டினிலே" என்று > தொடங்கும் செந்தமிழ் தேன் மொழியாள் என்று கம்பீரமாக பாடிய மகாலிங்கத்தின் > குரலைத்தவிர அவருக்கு வேறு ஒரு அடையாளம் வேண்டுமா என்ன? * > > *தமிழை சிறப்பாகப் பேசுவதற்கு பலர் உண்டு. சிறப்பாகப் பாட சீர்காழி > கோவிந்தராஜனைத்தவிர யார் உண்டு? "சின்னஞ் சிறு பெண் போலே "என்று அவர் பாடினால் > அபிராமி குழந்தையாய் அவர் மடியில் உட்கார மாட்டாரா ? பக்திப் பாடல்களை > உருக்கமாய் அவர் குரல்தானே பாட முடியும்.* > > *விசித்திரமாக தன் குரலாலேயே தன் அடையாளத்தை தொலைத்தவர் ஒருவர் உண்டென்றால் > அது சௌந்தர்ராஜன் மட்டுமே. இது சிவாஜி குரல், இது எம்ஜிஆருக்கு என்று பாடி > இவர் தன்னுடய குரல் அடையாளத்தை இழந்து விட்டார். கல்லும் கனியாகும் படத்துக்கு > குமுதம் எழுதிய விமரிசனத்தில் கண்ணை மூடிக்கொண்டு படத்தைப் பார்த்தால் சிவாஜி > படம் போல இருந்தது என்று எழுதியது.* > > *தெலுங்கு வாசனையோடு தமிழில் இனிமையாக பாடிய பிபிஎஸ் , அவருடைய குரலை கொஞ்சம் > fine tune செய்தால் பாலமுரளி குரல். இவர்கள் இருவர் குரல்கள் பற்றிப் பேச ஒரு > நாள் போதாதுதான். குரலில் ஒரு கம்பீரம் என்றால் ஜேசுதாஸ்தான். ஹரிவராசனம் > பாடலை வேறு யார் குரலில் கேட்டாலும் ஐயப்பனுக்கே ரசிக்காது. குரலில் நவரசம் > காட்டிய பாலசுப்ரமணியம் அல்லவா ? இனிமையானது அவர் குரல் மட்டுமல்ல.அவரது > குரலுக்கு நடுவே இடம் பெறும் சிரிப்பும்தானே ! * > > *நாகேஷ் பாடினால் அவர் எப்படி அவர் குரல் ஒலிக்கும் ? ஏ.எல்.ராகவன் குரல் > பதில் சொல்லும். சௌராஷ்ட்டிர சொற்களை பாடல் நடுவே ( சொட்சிஜ்ஜா , சொட்டிஜா அதே > கண்கள். ) ஆங்கிலப் பாடல் ஒன்ஸ் பாப்பா மெட் எ மாமா ( அன்பே வா ) என்று இவர் > அசத்தினாலும் இவர் குரலைக் கேட்கும் பொழுது மனது தாராபுரம் சுந்தர ராஜனை > நினைக்கச் சொல்லும். உனக்காகவா நான் உனக்காகவா ( செல்வம் ) பாடலில் அவரது > குரல் ரொமாண்டிக்கின் உச்சம்.* > > *குரலில் தேன் சொட்டியவர்கள் பட்டியலில் சுசிலா , ஜானகி அம்மாவை சேர்த்து > எழுதத்தொடங்கினால் அதற்கு எல்லை உண்டா என்ன? கிளப் சாங் எப்படி இருக்கும் > என்று தன் துள்ளும் குரலில் பாடிய ஈஸ்வரி குரலில் அம்மன் பாடல்களைக் கேட்டு > சாமியாடியவர்கள் எத்தனையோ பேர். சின்னக் குயில் சித்ரா, வாணி ஜெயராம், சைலஜா > இவர்களின் குரல்கள் அமுதம் அல்லவா.?* > > *பெண்மையின் மென்மையோடு ஜெமினியின் குரலில் , 'சாந்தா ஏன் நிறுத்தி > விட்டாய்?' என்ற வரிகள் அந்த பாடலுக்கு இனிமை சேர்க்கவில்லையா ? கட்டபொம்மன் , > கர்ணன் இவர்களின் குரல்கள் இப்படித்தான் இருக்கும் என்று இன்று வரை நான் > நம்புவது சிவஜியின் குரல்தான்.* > > * உச்சரிப்பில் தெளிவுக்கு சிவாஜி கூட ஈடாக மாட்டார் எஸ்.எஸ்.ஆர். குரலுக்கு. > குரலில் கேலி அலட்சியம் காட்டியது எம்.ஆர்.ராதா. ஸ்பீட் டெலிவரியில்கூட > வசனத்தை தவற விடாது நாகேஷ் குரல். 'சொல்லவே இல்ல.' 'கிளம்பிட்டாங்கய்யா, > கிளம்பிட்டாங்கய்யா' **என்னும் கிராமத்து குரல் அல்லவா வடிவேலுவின் குரல்.* > *கிண்டலான குரல் சத்தியராஜுக்கு. அப்பாவி போன்ற குரல் செந்திலுக்கு. > செந்திலின் குரலும் கவுண்டமணி குரலும் இரட்டை நாயனங்கள். * > > *கே.பி யின் சினிமா நாயகிகர்களின் குரலுக்கே ஒரு தனி கவர்ச்சி உண்டு. சரிதா, > ஜெயந்தி, கீதா ஆகியோரின் குரல்கள் அதற்கு சாட்சி.* > > *'அடைந்தால் மஹாதேவி', 'சபாஷ் சரியான போட்டி' வீரப்பாவின் குரல். "அடேய் > ராமனாதா" என்று நம்பியார் குரலில் ராமனாதன் பெயர் கொண்டவர்கள் மட்டுமல்ல. > எல்லோருமே நடுங்குவார்களே. பானுமதி அவர்களின் பேசும் குரலே பாடுவது போல > இருக்கும். அவரது மயக்கும் குரலில் மயங்காத மனம்கூட மயங்குமே.* > > *படித்த குரல் சுந்தரராஜனுக்கு. பணக்கார குரல் ரங்காராவுக்கு. பதட்டமான குரல் > சுப்பையாவுக்கு. வறுமையின் குரல் நாகையா. கோபமான குரல் வி.எஸ் ராகவனுக்கு > இப்படி குரல்களின் நடுவே அமைதியான குரல் எஸ்.வி.சஹஸ்ரநாமம் குரல்.* > > *பக்திப் பாடல்களில் நாகூர் ஹனிபா குரலுக்கு ஒரு இடம் உண்டு. இறைவனிடம் > கையேந்துங்கள் பாடலை அவ்வளவு உணர்ச்சி மயயாமாக பாடிய குரல் அவரது. சில > பாடல்கள் எம்.எஸ்வி. குரலில் மட்டுமே சோபிக்கும்.பல பாடல்கள் இளையராஜா > குரலில் பரிமளித்து உள்ளது.* > > *'ஆத்தா ஆடு வளத்தா' குரலும் 'சுந்தரி நீயும்' என்ற குரலுக்கும்தான் எத்தனை > வித்தியாசம். Kamal thy name is variety.* > > *'ரெண்டு கை ரெண்டு கால் இல்லன்னா கூட பொழைச்சுப்பான் சார் இந்த காளி. ரொம்ப > கெட்டப் பையன் சார் இந்த காளி' , "உள்ளே போ" என்ற குரலில் ஆண்மை வெளிப்படும் > குரல் ரஜினிகாந்த்துடையது. எச்சரிக்கும் குரல் விஜய்காந்த் **இறகால் தடவிக் > கொடுப்பது போல் சரத்பாபு குரல். நிறுத்தி நிதானமாய் தெளிவாய் ஒலிப்பது > சிவகுமார் குரல்* > > *ஒரு நடிகனை தன் குரலால் சூப்பர் ஸ்டாருக்கு சமமாய் செய்தது சுரேந்தர் > குரல். மோகனின் குரல் இவர்தானே? * > > *சில்க் ஸ்மிதாவின் குரலாய் போதையாக்கியது அனுராதா என்னும் பின்னணி குரல்.* > > *'என் அன்புக்குரிய தமிழ் மக்களே' எனத் தொடங்கும் பாரதிராஜா * > > *'என்னங்கடா' தேங்காய் சீனிவாசன், 'தம்ப்ரி' வெ.ஆ. மூர்த்தி* > *'அதுல பாருங்க ' வீ.கே.ஆர். 'என்னடா இது மதுரைக்கு வந்த சோதனை' பாலையாவின் > அலட்டலான குரல். மெட்ராஸ் பாஷையை மெட்ராஸ் கட்டை குரலில் சந்திரபாபு. எம்.ஆர் > ராதாவின் மாடுலேஷனில் விவேக்* > > *பக்தியை பாமரனிடம் சேர்த்த வாரியார் சுவாமியின் குரலும் , பட்டி > தொட்டியெல்லாம் பாரதத்தினையும் ராமாயணத்தையும் கொண்டு சேர்த்த கீரன் ஆகியோர் > குரல்கள் மறக்க கூடியவையா ?* > > *முத்தாய்ப்பாக வீடுகளில் காலையிலும் மாலையிலும் ஒலிக்கும் சுப்ரபாதம், > விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமம் என ஒலிக்கும் எம்.எஸ் அவர்களின் குரலும், துதிப்போர்க்கு > துன்பம் போம் என்ற சூலமங்கலம் ராஜலக்ஷ்மி குரலும்* > > * நமக்கு சொல்லும் உண்மை * > > *குரலின்றி அமையாது வாழ்வு என்பதுதான்.* > > *சாரதி.* > > ******************************************** > > *சித்தானந்தம் * > > -- You received this message because you are subscribed to the Google Groups "Thatha_Patty" group. To unsubscribe from this group and stop receiving emails from it, send an email to [email protected]. To view this discussion on the web visit https://groups.google.com/d/msgid/thatha_patty/CAL5XZooo24TDefMR7AAyBSn%3Dfaw-33R%3DLxpp%3DgmxqD1%2BQL6zpQ%40mail.gmail.com.
