VAART-bericht van: "Kingma Shiptrading B.V." <[email protected]>
Op 26 maart 2009 belde ik met een medewerker van één van de kantoren in de Binnenvaart. Vanwege mijn betrokkenheid bij de Binnenvaart had ik voor mezelf een analyse gemaakt van de marktsituatie/problemen en me afgevraagd via welke partijen verlichting gebracht zou kunnen worden. Deze analyse wilde ik graag controleren en ik werd hierin bevestigd. Ik belde mijn contactpersoon over de realiteit van verminderde aanvoer van lading, die iedereen hard raakt en dat ondernemers in financiële moeilijkheden terecht komen. Mijn idee was om een drietal partijen proaktief te benaderen om te discussiëren over een aantal oplossingen: - de banken - de Belastingdienst - de bevrachters De banken om de mogelijkheden te onderzoeken voor opschorting van aflossing, maar wel met rentevergoeding over de uitgebleven aflossing. Ook is denk ik een rol voor de bank weggelegd in de discussie over een herdefiniëring van de Staatsgarantie en het oprekken van de definities. De banken hebben staatssteun gekregen en het zou hen sieren als zij dezelfde behandeling doortrekken richting hun klanten die in 'zwaar weer' terecht zijn gekomen. Hierbij losgelaten de vraag of er sprake is van verwijtbaar handelen, want die vraag willen ze zelf ook niet beantwoorden. Voor alle duidelijkheid: Ik besef dat er veel ondernemers zijn die geen problemen hebben!! De Belastingdienst is - zo hoorde ik - met een versnelde invordering gestart Natuurlijk moet je belasting betalen, maar als je de aanslag over 2007 pas in oktober 2008 ontvangt, de aanslag van 2008 in januari 2009 en de voorlopige aanslag 2009 in februari van ditzelfde jaar, dan kan ik me voorstellen dat - wie de schoen past........ - er een tijdelijk, maar kritisch solvabiliteitsprobleem ontstaat. Uitstel van betaling moet op hoog niveau worden geregeld en - wederom - met rentevergoeding op het uitstaande bedrag voor wie het treft. Er zijn tegelijk veel ondernemers die deze problemen niet hebben!! De bevrachters derven inkomsten door het geringere aanbod. Ik kan me daarom voorstellen dat van de prijs die wordt betaald voor lading, ook de monden van de werknemers en hun gezinnen moeten worden gevoed. Voordat je dan iets weggeeft, kijk je eerst - dat is ook ondernemen - of je eigen achterban niet tekort komt. Ook hier ontstaat een probleem voor de Binnenvaart. Bevrachters weten wat een schip in de exploitatie kost. Of dat nu de 350 ton van een Spits betreft of de 3800 ton van een 135 meter. Ik weet dat er schippers zijn die zich voor minder aanbieden dan wat er geboden wordt in de markt en daarmee een nieuwe bodemprijs bepalen. Bovenop de ernstige inkrimping van lading, kan dit gedrag de zogenoemde nekslag zijn voor de Binnenvaart. Ik heb het al eens eerder genoemd dat een schipper mij belde en zei: Roelof, de prijs gaat met euro's naar beneden en gaat met dubbeltjes weer omhoog. Droeve constatering. Mijn idee zou zijn dat bevrachters schippers gaan weren, die willens en wetens onder de prijs varen, om maar te kunnen varen en zo de markt kapot maken, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor de buurman. En voor zo'n situatie is maar een handjevol schippers nodig. Het resultaat van deze inventarisatie heeft slechts geleid tot een uitnodiging voor deelname aan het Economisch Forum (met respect voor de organisatoren) waar, van de 65 deelnemers, zo'n 50 op hun kont bleven zitten terwijl bij de uitnodiging was gevraagd om ideeën en oplossingen te produceren. Een ander (mogelijk) resultaat is de bijeenkomst in de Maas-silo, afgelopen woensdag. Ik hoorde dat hierbij een scheepsmakelaar aanwezig was als brenger van de oplossing. Gezien het gevoel dat veel schippers over makelaars hebben brengt dat bij mij het gevoel boven van 'bij de duivel te biecht gaan'. De problemen die de Binnenvaart overkomen moeten op het hoogste niveau worden aangepakt. Met de overheid, (landelijke) directies, maar niet met lokale ambtenaren of accountmanagers en ook niet met scheepsmakelaars. Om mezelf niet in de voet te schieten, vul ik deze opmerking aan met de stelling dat iedereen ideeën mag inbrengen voor oplossingen, maar ken wel je plaats. Waar mogelijk wil ik helpen, waarbij eigen belang geen enkele rol speelt. Veel is al gezegd over de verdeeldheid onder schippers. Bij de verschillende Binnenvaart kantoren lijkt de situatie al niet veel anders. Volgens mij is het nu tijd geworden - zonder moraliserend te willen zijn - dat de handen, die nu gebruikt worden om elkaar vliegen af te vangen, in elkaar geslagen worden voor synergie en resultaat. Veel succes en sterkte, Roelof Kingma * Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
