VAART-bericht van: careljan <[email protected]> On Fri, 2009-08-07 at 11:35 +0200, Hein Danser wrote: > VAART-bericht van: "Hein Danser" <[email protected]> > > <<Reaktie op : @Carel jan: Soms denk ik: zou het zijn dat het late > invoeren van de leerplicht voor > <<schipperskinderen (pas een dikke 40 jaar geleden) de reden is dat er > <<een paar generaties later nog steeds een achterstand in opleiding > <<bestaat? > > Het is een kwestie van mentalitet, naar de schipper toe en het idee over de > schipper. Dat heeft weinig te maken met de opleiding van de schipper. De > hoogste en laagste functie aan de wal, kijken hun ogen uit, aan boord van > een schip. > Wanneer bij ons, na een ronleiding de mensen van boord gaan. Zeggen ze > altijd, dat het zo bij jullie is, hadden wij nooit gedacht. Dus ook de > simpele dingen waar wij tegen aanlopen. Dokter/tandarts /afspraak. Even een > brief in de brievenbus. Kinderen op het internaat. Het laden/lossen gaat > anders als verwacht. Dus toch niet naar een feestje of concert waarvan de > kaartjes 10 weken geleden gekocht zijn. Iedereen kent de was-lijst wel
Ik heb het niet over mentaliteit van de wal naar de schipper, maar andersom. Als er 'schippertje' geroepen wordt zou ik niet eens reageren, netzomin als ik reageerde op fluitende klanten toen ik als scholier met kelneren bijverdiende. Ik ben vaak genoeg meegeweest met reizen op verschillende schepen om respect te hebben voor en onder de indruk te zijn van het vakmanschap van laden, manouvreren, lossen, sturen op een volle rivier, stabiliteitsberekenen, inschatten van aankomsttijden, sluizen enzovoort. Ik ken de beperkingen die het varend bestaan met zich meebrengt. Tegelijkertijd merk ik dat deze ambachtelijke vaardigheden, vaak van generatie op generatie doorgegeven ( je ziet een 10 jarig zoontje soms vrijwel zelfstandig vanuit de stuurstoel verhalen bij laden lossen ) geen gelijke tred hebben gehouden met de hogere eisen die aan het ondernemerschap gesteld worden sinds er geen EV meer is, en reizen niet tegen min of meer extern vastgestelde prijzen worden uitgedeeld. En dan komt het opeens aan op inzicht in de eigen onderneming, onderhandelingsvaardigheden, standvastigheid. En daar zie ik, de goeden niet te na gesproken, velen op struikelen, en als lemmingen hun ondergang tegemoet rennen. Die mentaliteit, om een reikende hand af te slaan, die snap ik niet. Een reikende hand met hulp bij het berekenen van eerlijke kostprijzen, bij het verkrijgen van inzicht. Toch een goede naam voor dit topic, 'waarheid'. Wilde men die nu maar eens en masse onder ogen zien...... Groet, CJ * Hoe denk je over het Crisisberaad? www.vaart.nl/peiling * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
