Gaur goizean bide-bazterreko gasolindegian geratu naiz gasoila hartu ahal izateko. Aurrez aurre neska panpoxa dotore asko uniformatua gasolina zerbitzen. Atzekaldean jarri naiz, noiz nere txanda helduko. Begiratzea merezi zuen neska, batere zalantzarik gabe. Orraztu berria, mototsa ondo asko jarria, belarri atzekaldeak garbi eta neskato bihurriaren flekilloa bekokian. Sama ingurutik hanka puntetaraino body beltz estu-mestua soinean eta gainean, berriz, gona motz-motz eta txaleko "principe-de-gales" gorri-urdinak. Berna luze eta tenteak. Ipurdia ere zurruna... antza. Etxera eramateko moduko horietakoa. Nere kaxa pentsatu dut: "Zelakoak egin behar gero, gasolina saltzeko..." "Nonbait autozerbitzuak ez du funtzionatzen... berriro zerbitzu pertsonalizatuari ekin behar... eta gizonezkoak erakartzeko hobe neska lirainak betozko iluneko gizonezkoak baino... "Playboy `conejito' fashion modelu amerikarrera bueltatu beharko ote dugu?" Eta zer pentsa neskari buruz?: "Horretan jarri beharra ere... ez dago nonbait lan-merkatua aukera handitarako..." "Hala ere, benetan duina al da horrela jantzi beharra?" "Zortzi ordutan horrela... jakinean gizonezko guztiak begira izango dituzula... Horretarako ere pasta berezia behar... edo premina..." Eta... "zer esango ote lukete guzti honetaz gure Leirek edo Elenak?" "Bada hemen materialik folio bat idazteko..." "Baina... zer esan?" Eta guzti honetaz pentsatzen ari nintzela, neskak mangera bere lekuan utzi, takillara joan, bueltatu, autoan sartu eta alde egin du. Eta nik, ametsetan egiteari laga eta mangerari heldu behar izan diot, kriston errutinaz eta alferkeria handiz. Amatiño
_______________________________________________ Mezuak bidaltzeko: [email protected]
http://www.eibar.org/zerrenda harpidetza eteteko: [EMAIL PROTECTED]
