> El la du radikoj, UKRAIN kaj UKRAJN, la dua evidente pli bonas en
> Esperanto por la genta senco, ĉar "ukraino" (la formo uzata de la
> granda plimulto) aspektas kiel in-genra.  En similaj okazoj oni ŝanĝas
> tian -i, ekz-e "beduEno", "saracEno", "KonstantEno" ktp; oni povus
> adapti "ukraeno" -- sed neniu faras tion, ĉar en la koncernaj slavaj
> lingvoj (ukrajna, rusa, pola) ekzistas konvena varianto de tiu radiko:
> UKRAJN.
>
> --
> Sergio

"Falsaj parencoj" estas radikoj kun radikfinoj identaj al Ea "sufiksoj", do 
ekz-e

ukrain- kiu kolizias kun -in (sed ne estas reduktebla al ukra-)
kaset-, kiu kolizias kun kas/et-
navet-, kiu kolizias kun nav/et-
balet-, kiu kolizias kun bal/et

ktp.

1.) Jam Schlüter en sia Inversa Vortaro de 1972 surbaze de PV skribis, "ke 
inter la 28 konataj sufiksoj preskaux cxiuj havas falsajn parencojn inter la 
radikoj". Sola escepto tiam estis -ej. Rigardo en la Inversa Vortaro de 
Esperanto (IVE) de Pabst 1989 surbaze de PIV1970 montras, ke ankaux -ej 
(nun) havas "falsajn parencojn".

2.) En Akademiaj Studoj 1988-1990, p. 428-443 mi iom detale traktis la temon 
je la ekzemplo de la -et-vortoj (disketo, kaseto). Rezulto: En vasta 
plimulto de la kazoj oni simple akceptas la kolizion. En malmultaj kazoj oni 
evitas gxin, cxe la -et-vortoj ekz-e per sxangxo al -ed (diskedo, kasedo, 
navedo, baledo) aux -etr (paletro).

3.) Same faris Z. (nome simple akcepti la kolizion) kiel oni nun facile 
povas konstati en Etimologia Vortaro (EVE) de Eo de Vilborg.

Resume: La aserto de Sergio, ke "oni sxangxas" -in al -en estas gxusta nur 
por la esceptaj kazoj. Por la granda plimulto la malo estas vera.

Bernhard 

Rispondere a