Sae pisan teh roro ide teh. Tapi da masyarakat urang mah masih hese 
pisan diajak benerna. Komo nu namina wawasan lingkungan mah teu 
kajeu'eung jigana teh, margi ibarat poe ieu nuar tangkal geuning teu 
karaos pagnaruh lingkunganna harita keneh. Kitu deui mun urang miceun 
runtah di juru kebon, teu langsung mahabu bibit panyakit sapada harita. 
Hese. 
Beuki hese jalaran rereana urang masih keneh pakepuk marebutkeun nasib 
eusi beuteung. Janten bujeng-bujeng ngemutan kana ngajagi lingkungan, 
dalah diri sorangan masih kokoceakan kanggo nyumponan kabutuh sapopoe.
Janten, rupina mah akar masalahna kedah dirabut heula, nyaeta ngarampas 
kamiskinan rahayat, gentosan ku ngaronjatkeun kasejahteraan. Saleresna 
modal sumberdaya alam urang teh ngalimpah pisan (najan ayeuna tinggal 
sesa kasarakahan masa lalu). Kantun ayeuna mah milari pamingpin (mulai 
tingkat RT dugi ka tingkat nagara) nu tiasa nanjeurkeu bebenaran ngolah 
nagara supados bebas tina KaKaEn. 
Upami pamingpin urang cageur bener jeung pinter mah pasti rahayatna ge 
bakal sejahtera. Tah ti dinya diharepkeun rahayat bisa diajak mikir 
lingkungan nu ajeg.

Kirim email ke