Honetxek izan dira nire aurtengo irakurketak, ez apropos planifikatuta,
baina horrelaxe gertatua.
Hasteko, on Toribion "Ibiltarixanak" irakurri gura neban baina osorik. Nere
ustez askotxo izan leikez liburu horren zatiren bat, gehixen bat prosaz dauana,
irakurri dabenak, baina gitxik, oso gitxik (hamarrera helduko dira?) izango dau
goittik behera leiduta. Nik, horixe, zatika-eta, behin baino gehixagotan izan
neban begixen aurrian, baina oinguan, sistematikoki, hasieratik eta
bukaeraraino orririk saltau barikan irakurri gura neban. Ez da lan erraza,
Toribiok itzelezko afiziñua eukan errimak egiteko baina, ez, ez eukan dohairik.
Baina alde batetik galtzen dana bestetik irabazi, euskara aldetik demaseko
aberastasuna dauka, eta kontatzen dabena, jasotzen daben giroa... ederra.
Momento batetik aurrera, errima lortzeko esaldiak nola bihurtzen dittuen
kontrolatzen dozunian, ezin laga. Orduan erraz doia, perlak perlen atzetik
topatzen dozuzela.
Liburuen magietako bat horixe da, gure Toribiok idazten dittu orri batzuk
60en hamarkada inguruan, ziurrenian liburu moduan argitaratzeko aparteko asmo
barikan, entretenimendu moduan, inork inoiz leituko daben jakin eta arduratu
barik, eta 50 urte geroxeago nere (eta beste batzuen) modoko zoro batzuk bere
pentsakeran eta bizikeran sartzen gara.
"Eibarko euskara" liburua berriz, arasan bai, baina ixa ikutu barikan
neukan, bai, hartu behar dotela, baina bere momentua ailegatzen ez dala, harik
eta "oraintxe hartuko dot" esan arte. Hau be eskuratu dotenian hasieratik
bukaera arte irentsi gura neban, eta, Jesus, ostias, zelako liburua! Asiertxo
eta Aintzane (Leire uste dot ez dagoela zerrendan), eeene, demaseko liburua
iruditu jata, kristona, neri kontu asko azaldu, argittu... egin desta, Eibarko
euskaldunen biblia da neretako. Begi bistakoa da oso lan serioa dala, ordu asko
eta askotakua, baina benetan harro egon zaikiez erresultaduakin, mun egitten
dotzuet oinetan. Hori liburu hori egitearen poztasuna bizitza guztirako eduki
zeinkie. Hau, neretako behintzat, ez da irakurri eta gero apal batean hautsa
hartzen geltituko, honek beste kategoria bat dau, gutxienez nere zaletasunak
dittuen jendiantzako.
Honen moduko liburuak egitten diranian ez dakit asko pentsatzen dan "eta
nork irakurriko dau?", beharbada gehixago darabilgu (darabilzue) buruan "hau
egin behar da". Eta egin eta gero hor gelditzen da betiko. Baina, inoiz
preguntau bazentsen zeure buruari "eta nork irakurriko dau?" erantzunan zati
bat badozue: "Imanolen moduko zoro batek, bestiak beste".
Eta neretako, bai Etxebarrianak bai zeuenak aparteko balioa (apartekua
gero!) dakenez, Toribiori, dagoen tokian dagoela, nere eskerrik sutsuenak ; eta
zeueri, zerrendan zagozien Asier eta Aintzaneri, besarkadak, musuak eta
danetarik eta haunditan, hori eta gehixago merezi dozuelako.
I. Trebiño._______________________________________________
Harpidetza eteteko, bidali mezua hona: [email protected]
izenburuan jarriz 'unsubscribe' (horixe bakarrik, komatxo barik)
Ondoren konfirmazio mezua jasoko duzu harpidetza-etetea berresteko.
