Je 4/26/08, mireille:

>>> Kiel oni diras en via ĉiutaga lingvo por paroli pri tiu kovrileto
>>> kiu povas fermiĝi aŭ malfermiĝi kaj servas kiel ŝirmilo por la
>>> internaĵo de io (ingo, konko, tubo, ujo, alveolo de abelujo kaj
>>> tiel plu). Miaopinie "kovrilo" estas tro ĝenerala kaj ne bone
>>> taŭgas.

Tamen tiel oni senprobleme diras en la rusa -- tio estas klara se la
indiko ke temas pri branko; same en la angla:

A: gill cover, gill lid
R: жаберная крышка

Kp en ReVo mem, ĉe "triglo":

"kun dornoj sur la BRANKOKOVRILOJ kaj ruĝa korpo ..."
[ http://reta-vortaro.de/revo/art/trigl.html ]

Cetere, komunlingve oni nomas "branko" ĝuste la brankokovrilon; mi
tamen nun iom dubas, ĉu eble alilingvanoj atribuas al "branko" alian
signifon.  La difino de "branko" en ReVo kaj en la PIV-oj estas tute
nebula; mi almenaŭ aldonus, ke temas pri _ekstera_ spirorgano.

Sed eble ĉi tie la terminoj varias en diversaj lingvoj.  Ĉu oni povas
teni fiŝon je la branko? ruslingve tio estas normala dirmaniero.

>> "klapo" estis mia ideo, sed ĉu ĝuste taŭgas...
>> Joop


> Dankon pro via respondo kaj propono. Certe "klapo" pli taŭgas ol
> "kovrilo" tamen ĝenas min la fakto ke laŭ mia kompreno "klapo" estas
> io home elfarita por objekto, dum operkulo estas io nature
> ekzistanta por servi al fiŝoj, iuj enkonkaj bestoj, eĉ al abela
> laboro.

Oni senprobleme parolas pri la koraj valvoj.

Mi vidas nenian utilon rezervi la vortojn kiel "valvo" aŭ "klapo" al
teĥniko.  Tio estas en kelkaj lingvoj -- sed tio ja estas DIFEKTO,
ŝuldata al la fakto ke la terminaroj evoluis sen koherigo kaj
unuecigo, ĥaose -- kaj sekve redunde.

> Ĝi posedas tre precizan formon neniam kvadratan aŭ rektangulan ĉar
> tiaj formoj ne svarmas en natura medio. Kiam mi decidas forlasi mian
> komputilon, mi tenas ĝian (rektangulan) klapon kaj ĝin metas sur la
> ceteron de la ilo.

Klapoj povas esti ĉiaformaj --- "orelklapoj" de ĉapo estas rondetaj,
poŝklapoj povas esti kiel eble plej fantaziaj.

[...]

>  Kiam oni kovras vivantajn litorinojn  de kranakvo la bestetoj tuj fermas
>  sian operkulon, kaj se oni kovras ilin de marakvo ili tuj malfermiĝas la
>  operkulon kaj komencas movi kiel faras la teraj helikoj.

Oni jes registru "operkulo"n, se ĝi estas uzata; tamen mi trovas ĝin
tre malbela (pro la false sufiksa -ulo), malklara kaj evitinda.
Anglalingve ĝi ekzistas en fakvortaroj, sed ĝi malestas en mezgrandaj
vortaroj (ekz-e en mia "The American Heritage Dictionary").  Ruse oni
uzas nur la tradukformon (= kovrilo).  Do, ĝi prefere estu markita
kiel malofta kaj faka.

--
Sergio

Rispondere a