VAART-bericht van: jos meijer <[email protected]>

Op 9 mei 2009 13:08 heeft tempopassato <[email protected]> het
volgende geschreven:

>
> En toch heeft Chefren gelijk, als je klein, nieuw en multifunctioneel ben,
> had geworden of gebleven, zit je juist nu niet te piepen.

En toch heeft Chefren ongelijk. Als je een klein, goedkoop en
multifunctioneel schip hebt van pakkembeet 800 ton en de collega's met
nieuwbouwschepen van 3000 ton varen al het werk in je tonnenmaat waar
je een scherpe prijs voor aanbiedt weg, voor een fraktie van jouw
kostprijs, heb je alle reden om te piepen.

Het probleem is, was, en zal altijd blijven, en dat wil Chefren niet
begrijpen, dat we hier niet met normale ondernemers van doen hebben.
Een substantieel deel van de collega's neemt reizen aan zonder zelfs
te weten wat ze er uiteindelijk voor zullen krijgen.
Ik hoorde gisteren weer wat leuke anekdotes over iemand die 7
containers gratis meenam, en toen als blijk van waardering ook nog
even 2 haspels voor dezelfde prijs. En een ander die naar de Vothaven
werd geroepen om een restpartijtje te laden uit de zeeboot en bij
aankomst daar vernam dat het toch op was. Betalen? Nee schipper, daar
kunnen we niet aan beginnen!

Natuurlijk is het crisis. Maar ik merk daar bij Albert Heijn niets
van. Het brood is ook niet 50% goedkoper. De prijs van het
graantransport wel.

Het enige wat zou helpen is, als het contingent schippers wat niet in
staat is om zelf z'n kostprijs te bepalen, zelf te beslissen wat wel
en geen aanvaardbare prijs is en daarnaar te handelen en zich niet van
de sokken laat kletsen door snelle jongens  kon worden "bekeerd" door
studie, voorlichting, zachte "collegiale dwang" of andere sociaal
verantwoorde middelen. Maar dat had moeten gebeuren toen de prijzen
nog op een aanvaardbaar niveau stonden. Het is nu gewoon te laat en je
weet: dumpprijzen komen met het wegtransport (zo vlug als water) en
keren per schip (trekschuit).
Het is ook een mentaliteitskwestie, want tot voor kort was het bon-ton
 om een tot drie reizen vooruit al bevracht te zijn. Mensen die tussen
twee reizen stillagen waren "losers". Een beetje schipper was op z'n
laatst aan de reis voor de laatste knijper eruit ging. Dat "tussen de
oren" gevoel heeft zeker ook meegeholpen aan de prijsval, want wie wil
er nu een loser zijn?

Wel, ik bijvoorbeeld, ik ben al jaren van mening dat je na een reis
van 21 dagen van 12-18 uur best een weekje vrij mag nemen. En ik vond
en vind ook, dat ik dat in mijn prijzen mag verdisconteren.  En ook na
een reisje van een week mag ik best 2-3 dagen wat rondwandelen en
genieten van vreemde landen en steden.
Als de volledige vloot dit principe had gevolgd toen de daling van het
vrachtaanbod inzette, waren de tarieven vast niet meer gedaald als bv.
die bij de spoorwegen (+4% recentelijk).

Maar dat vereist een ruime meerderheid van capabele en terzakekundige
ondernemers en die hebben we in de binnenvaart nog altijd niet. Varen
dat lukt ze (bijna) allemaal prima, maar zakendoen dat heeft het gros
gewoon niet in de vingers.

En ik heb nog niet een regeling zien passeren die dat probleem gaat oplossen.

De enige regeling die op langere termijn zou helpen is, iedereen die
binnekort z'n binnenvaartbedrijf financieel naar de donder helpt het
ondernemersdiploma afpakken en voortaan alleen nog in loondienst laten
doen waar hij wel goed in is, varen.


* Wat doet de markt? Geef je marktindruk op www.vaart.nl/peiling
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L


Antwoord per e-mail aan