VAART-bericht van: Jos Evens <[email protected]>
Hallo iedereen,
Nico, laten we nu eens proberen, niet gelijk zo geïrriteerd te reageren,
dat vertroebelt de argumenten en daar heeft niemand wat aan.
Het crisis-swv (moderne naam voor een oude maatregel) waar ik op doel,
is die van de dertiger jaren. Dat was inderdaad niet vrijwillig, maar
wettelijk. Dat was op nationale basis, er was nl. niets anders. Om die
reden viel internationaal vervoer er buiten. Je kon er dus buiten
blijven, maar wanneer het internationaal te slecht werd, ook weer aan
deelnemen.
Wanneer je nu een nieuw "crisis-svw" opzet, kan dat toch ook en krijg je
het zelfde effect, als ik in mijn mail omschreef.
En als dat gebeurt, dan blijven de leden gewoon lijdzaam toezien?
Omdat schippers van nu fatsoenlijker en geweldlozer zijn, wanneer het
nieuwe crisis-swv, wat ze in solidariteit hebben opgebouwd, weer van
binnenuit wordt uitgehold en afgebroken?
<< Dan nog even de term crisis SWV die je over neemt.
Mij is altijd opgevallen hoe weinig nieuwbouw binnen dat crisis SWV ,
waar jij het over hebt , mogelijk was. Kwam je bij een bank zonder
Rheinpatent of vast werk dan had je een stuk minder kans op de
honorering van je aanvraag.>>
En dat gaat anders zijn voor diegenen, die straks in een "crisis-swv",
zoals hierboven beschreven, op de reservebank zitten, terwijl er rond
omheen werk in contracten wordt weggevaren tegen voor de verlader
interessantere voorwaarden? (lees: goedkoper en monddood)
Aan de wal kreeg iemand in loondienst met een laag maar vast inkomen ook
gemakkelijker een financiering als een risico-vollere kleine zelfstandige.
grs.,
Jos.
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
