Od: jasiek z toronto <[EMAIL PROTECTED]>
> Bedzie Pan tak uprzejmy i wpierw poda mi definicje pieniadza a potem bedziemy
> rozmawiac na temat "zasilku" i dywidendy -
> Bo bez zdefiniowania pojecia pieniadz - dalej Pan nie ruszy z miejsca i tylko
> bedzie cytowal mi w kolko swoj nabyty z telewizji talmud i talmudowe slowa:
> "zasilek" (to jalmuzna).
Ponizej definicja z Encylopedii Multimedialnej PWN 98
Janusz Baczynski
PIENIĄDZ,
miernik wartości wszystkich towarów, spełniający w procesie kupna-sprzedaży funkcję
środka wymiany; pieniądz zwalnia również od zobowiązań finansowych powstałych z tytułu
zaciągniętego kredytu, należnego podatku lub nałożonej kary pieniężnej; może być
środkiem gromadzenia (tezauryzacji), a także środkiem oszczędności. Pieniądz pojawił
się 4-6 tys. lat temu jako wynik rozwoju wymiany towarowej; początkowo funkcję
pieniądza pełnił towar najczęściej zbywany (np. sól, skóry, futra, zwierzęta
gospodarskie), nieco później bryły kruszców (również współcześnie, w warunkach dużej
destabilizacji stosunków pieniężnych, pewne towary lub kruszce, np. tytoń, spirytus,
złoto, pełnią rolę pieniądza); tego rodzaju surogaty są czasem określane mianem
płacideł. W połowie III w. p.n.e., najpierw w Egipcie, a wkrótce potem w Chinach
zaczęto używać pieniądza w formie metalowych sztab, w razie potrzeby ciętych na
mniejsze części. W VII w. p.n.e. pojawiła się w Lidii moneta (ze złota, srebra,
później miedzi), rozpowszechniona w VI-V w. p.n.e. w Grecji i na Bliskim Wschodzie, od
przełomu IV i III w. p.n.e. bita w Rzymie, od V w. - w państwach germańskich. W Polsce
od ok. 980, na większą skalę od ok. 1070 bito srebrne denary, ok. 1367 - pierwsze
grosze i ponownie (na stałe) od 1526-28, wtedy też pojawiła się moneta złota (dukaty,
później talary). Pieniądz papierowy najwcześniej, bo już w IX w., znany był w Chinach.
W końcu XVII w. banknoty pojawiły się w Anglii; w Polsce pierwsze banknoty (prócz
banknotów państw zaborczych) emitowały władze powstania kościuszkowskiego (1794).
Rodzaje pieniądza: pieniądz kruszcowy - pierwotnie system, w którym wartość kruszcu w
monetach odpowiadała ich nominalnej wartości, a od XVIII-XIX w. system, w którym
będące w obiegu banknoty na żądanie były wymienialne na kruszec, a więc rozmiary
obiegu pieniężnego były limitowane przez zasoby kruszcu; pieniądz zdawkowy - każdy
pieniądz w postaci monet lub biletów pieniężnych, reprezentujący określoną wartość
jedynie symbolicznie, o sile nabywczej wynikającej nie z wartości materiału, z jakiego
jest wykonany, a z prawnego przymusu przyjmowania w nim zapłaty; w węższym znaczeniu -
drobny, nie oparty na kruszcu bilon; pieniądz bankowy - pieniądz zapisany na
rachunkach bankowych, kreowany przez banki w formie udzielanych kredytów; pieniądz
rozrachunkowy - pieniądz nie istniejący w sensie fizycznym, funkcjonujący jako umowna
wartość rachunkowa (np. SDR, ECU, rubel transferowy); pieniądz międzynarodowy -
pieniądz akceptowany poza granicami kraju emitenta, używany w transakcjach
międzynarodowych (do wielkiego kryzysu gospodarczego 1929-33 - złoto, po II wojnie
światowej - dolar USA, a od lat 70. - SDR i ECU).