Poe saptu pasosore aya acara diskusi jeung kang Mikihiro Moriyama. Tempatna
di tobucil, aceh 52 asana mah.

Panitiana barudak seurieus, heru hikayat, kritikus senirupa adi kelas rada
anggang, ari ti upi, jsb.

 

Nu dibahas soal basa sunda, naon deui atuh da kang Miki mah mikiran eta.
Hehe. Aneh nya aya urang jepang milu mikiran basa sunda sagala. 

Haha.

 

Unggal agustus, usum pere, kang Miki ka urang, Bandung jeung ka daerah.
Kamari ka cipasung terus ka kang Darpan di Garut. Cenah tas nempo pangajaran
basa Sunda di SMP, di tempat kang Darpan ngawulang. Oge di Bandung, dianteur
ku kang Cece Hidayat, guru basa Sunda di SMP 13. ari kahayangna mah cenah
hayang mulang tarima ka Sunda. Duka kunaon  atuh make hayang mulang tarima
bari teu eureun2. taun 83 cenah, meunang beasiswa satauneun ti pamarentah
RI, jaman daoed joesoef mentri P&K, s pikeun sakola di unpad, jurusan bahasa
jeung sastra sunda. Taun isukna, meunang deui beasiswa ti mombusho, depdik
jepang. Nya jadi dua taun. Ngalaman cicing cenah di hiji kulawarga di
purwakarta.

 

Desertasina meunang panghargaan ti lembaga ilmu pengetahuan jepang, cenah
meunang pangwilujeng ti putra mahkota. Eta kitu, sigana pikeun Miki mah
mangrupa pancen yen naon nu keur digarap kudu diteruskeun.

 

Cek pamanggih kang Miki, basa Sunda hirup kuat di daerah. Malah dijadikeun
basa panganteur di sakola, malah cenah pelajaran bahasa inggris oge
dianteurkeunana ku guru make basa Sunda. Ah, da baheula oge, keur SMP, guru
matematika si kuring make basa Sunda. Soal Perda no. 5 taun 2003, alus
pikeun nguatan basa Sunda utamana di kota gede Bandung. Tapi nya kudu dipake
kalawan terang-terangan eces, jelas. Ari aksara sunda mah, perlu pikeun
identitas, alus dipake tulisan tambahan dina hiji plang. ngan teu perlu
teuing diajarkeun di sakola, da buku bacaan nu make aksara eta pan teu aya.
Pamadegan nu sarua jeung kang Ajip Rosidi.

 

Hanjakal urang mah ari ka batur sok loba pangharepan. Aya nu hadir nanya ka
kang Miki, naha cenah ari Jepang oge Thailand bisa make aksarana sorangan.
Kang Miki nu handap asor, ngahuleng. Nya dibantuan we, da Jepang jeung
Thailand teu kungsi dijajah. Sanajan jepang kungsi dikuasa amerika basa eleh
PD II, aksara jepang tetap aya. Sabenerna masalahna lain eta di urang mah.
Rek make aksara mana? Hanacaraka? Can tangtu urang sebrang, sumatera satuju.
Ongkoh harita di urang aya dua aksara, kaum menak make aksara jawa
hanacaraka, kaum pasantren, santri jeung rahayat kalolobana, make Arab
melayu (pegon).

 

Kang Miki nyarita yen Sunda boga daya tahan tapi dina wujudan nu beda jeung
batur. Harita teu aya kakuasaan nu dominant di TS, jadi pangaruh mataram,
mangrupa basa jeung aksara jawa (hanacaraka) ditarima jeung dipake, oge
samamehna, aksara arab pegon ti islam melayu. Sikep kitu oge cenah
nembongkeun daya hidup Sunda. Open we kitu. Tapi angger cenah boga ciri nu
mandiri. Nya da sanajan make aksara Latin oge meureun dab asana basa Sunda,
jadi tetep boga ciri.

 

Perkara desertasina nu cek sawareh dianggap prokolonial, sabenerna mah teu
kitu. Da salian nulis perkara peran walanda dina dunya percetakan jeung
sastra sunda, oge naliti jumlah sakola abad 19 di jabar. Loba keneh
pasantren! Pastina aya budaya tulis nu teu liwat pamarentah/dicetak. Ngan nu
ieu teu dipaluruh cenah.

 

 


No virus found in this outgoing message.
Checked by AVG Free Edition. 
Version: 7.5.484 / Virus Database: 269.12.9/975 - Release Date: 8/26/2007
9:34 PM
 

Kirim email ke