VAART-bericht van: Nico <[email protected]> Hallo Vaart,
> Tjonge jonge waar hebben we het hier over. > Volgens Mieke zou een groot koppelverband of schip lekker bevaarbaar zijn > met een oude stuurrad.[Dat heb ik met mijn inmiddels bijna 41 lentens nooit > gezien omdat mijn vader in mijn geboortejaar een hydraulisch stuurwerk zette > met radar en bochtaanwijzer op een 75m bij 9,20m] > Volgens Simon kan je makkelijk met een vaandeltje op een kwadrant [zie je > maar weinig meer] als nood roerstand aanwijzer makkelijk met een Kpvb met 4 > hoog containers de rijn op en af varen. > Wake up and smel the coffee. En dan zet je er een camera bij om te zien hoe het vaantje vanuit de stuurhut in de hoogste stand erbij staat :) Een paar serieuze opmerkingen. Als stuurman in opleiding met tijd afhankelijk aan het verkeer wil laten deelnemen dan gaan daar heel wat andere oefeningen ( en dus tijd) aan vooraf. Word het dan net als wij vroeger ,eerst je vaarbewijs hebben voordat je ergens serieus kan oefenen ? Als je je rijbewijs gaat halen begin je ook niet met een slipcursus. Klinkt wel heel stoer maar welke ervaren schipper stuurt langer dan een half uur bij bv nacht met tijd afhankelijk ? Doordat de techniek zich heeft verbeterd zijn wij ook in staat onder andere omstandigheden langer te blijven varen. De kwaliteiten van de bemanning's leden ontpoppen zich op het moment dat er zich calamiteiten voordoen. Calamiteiten zijn nooit voorspelbaar en de mate waarin de bemanning weet te anticiperen zegt alles over hun kwaliteit. Het is van belang dat er efficiënte reserve of alternatieve systemen in handbereik zijn waarvan de werking bekent is en calamiteiten oefeningen mee zijn gedaan. Als we terug moeten naar het leren van vaardigheden met sturen met een handstuurwerk dan is dat ten eerste op de meeste schepen niet eens meer mogelijk. Op het enkele schip waar het nog wel ( in het nautisch verkeer ) kan hoe lang duurt het voordat iedereen de fijne kneepjes en gevaren heeft geleerd? Of moeten die door schade ne schande wijs worden ? Ik denk dat het veel belangrijker dat de nieuwe instroom leert herkennen wanneer men rekening moet houden met andere mede vaarweg gebruikers. Heb je het in de gaten dat een mede vaarweg gebruiker last heeft van jou bij het oplopen of ontmoeten omdat hij bv technisch minder is uitgerust. Wat je nu in de CCR regelgeving ziet is dat men liefst halfwassen duplicaat systemen ziet. Die nodigen uit tot het bagatelliseren van storingen. Een noodstuurwerk moet zo efficiënt zijn dat het uitval van het hoofdsyteem kan corrigeren en daarna de eerstvolgende meerplaats opzoeken. Nu zie dat systemen zo complex worden dat juist die complexiteit de betrouwbaarheid beinvloed. Hapering van de potmeter kan gebeuren omdat hij in de midden stand meer slijt maar dat heeft geen totale uitval tot gevolg voor de roerstand. De locatie naast het deel wat geen goed contact maakt geven gewoon weer een correct beeld. Totale uitval van de roerstand aanwijzer is ten gevolgen van kabelbreuk. Zou je twee afzonderlijk potmeters gaan gebruiken dan zie je een storing op de potmeter van de piloot dus ook niet meer. Slijtage gebeurt niet van de ene op de andere dag en zal zich als eerste tonen bij een schokkende manier van sturen bij weg afhankelijk ( en daar begin je toch meestal de vaart mee). Ik zie geen rede om van de bestaande situatie af te wijken of aan te scherpen. Het is alleen een verdoezeling van slecht onderhoud, onkunde en onverantwoordelijk gedrag. -- Mvg Nico * Vind je VAART!genoten op: http://www.vaart.nl * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
