> Sergio: > "Lando" estas io alia ol regno. Siberio ne estas regno, sed Äi estas > lando. Balkanio ne estas regno, sed Äi estas lando -- kaj laÅ la > fizika geografio, kaj laÅ la moroj de la popoloj kiuj loÄas tie. > Simile pri KaÅkazio aÅ Skandinavio.
Balkanio tutcerte ne estas kohera nacie, do eble tiu ekzemplo ne tauxgas. Gxi estas iel distingebla regiono geografia sed eble ne nacia. > AnkaÅ popoloj povas doni apartan karakteron al lando. Tio tamen ne > neprigas ke ilia komuneco manifestiÄu en Åtata organizo kun > administraj aÅ regnaj limoj. Certe vi pravas. Sed iel dirante pri lando oni cxiam iel pensas pri regno (eble iama, ecx antikva, sed tamen pri "sxtato"). > Mi opinias ke estus utila evoluigi -uj laÅ la sencoj de la germana > -tum (aÅ de la angla -dom): > > 1. "Spirita" regno, kiel Esperantujo aÅ Kristanujo (Christentum, > Christendom). > > 2. Administra unuo nomita laÅ sia estro: prefektujo (!= prefektejo), > episkopujo (!= episkopejo), dukujo (Herzogtum), princujo (Fürstentum), > reÄujo (kingdom), emirujo, Ä¥alifujo ktp. Laux mi tio tro gxeneraligas uzon de la finajxo. Ja oni povas klare indiki ke temas pri LANDO de regxo uzante regxlando. Simile duklando, emirlando. Sed jam ne Kristanlando (krom eble figura senco, ekz. ke iu geografia regiono estas enlogxata de kristanoj kaj cxiuj cxirkauxaj - ekz. de islamanoj. Mi ankaux dubas cxu -uj estas bona solvo por esprimi aron. Ja, laux vi, Kristanujo estas vere kristanaro, cxu? Polujo - fakte polanaro (aro de homoj konsiderataj sin anoj de pola nacio). Fakte -io estas malpli konfuziga (pardonu Renato :), krom distingo inter lando kaj sxtato, cxar ne permesas kreadi diverspecajn apartigojn - estas limigita por geografio. Amikuje -- Sebastiano
