VAART-bericht van: "Bobby" <[email protected]>
Hallo varende collega's
De laatste week ben ik op Vaart verschillende mails tegen gekomen met als
onderwerp reserve capaciteit, of wordt hiermede de overcapaciteit bedoeld?
Welke capaciteit bedoeld wordt doet nu even niet ter zake. Is deze
capaciteit belangrijk voor onze bedrijfstak en of is dit nog wel iets van
deze tijd?
Ten tijden van de beurstijd, was een toverwoord vervoerszekerheid en dat
moesten we aan onze klanten bieden. Omdat in de binnenvaart het lading
aanbod sterk fluctuerend, moest je wel een stukje overcapaciteit aan
scheepsruimte hebben. Ook waren we in die oude tijd veel afhankelijker van
de weergoden, mist hoog of extreem laag water. Om mist en hoog water kunnen
velen nu lachen en we kunnen nu met bijna alle weeromstandigheden varen. Om
al onze klanten van voldoende scheepsruimte te voorzien is en blijft een
stukje extra capaciteit onontbeerlijk. Op zich is daar niets mis mee, maar
mede door deze capaciteit staan onze prijzen zwaar onder druk, zo erg dat je
kunt zeggen er wordt misbruik van deze situatie gemaakt. Ik denk dat ik wel
mag concluderen dat de bedoelde capaciteit de verladers op dit moment dient
om onze prijzen laag te houden. Wij als varende ondernemers hebben nagenoeg
geen vat op deze capaciteit. Om tot een hogere vrachtsom te komen is het
voor ons wenselijk dat deze gaat verdwijnen of dat we deze beteugelen en
laten werken in ons voordeel.
Mijn mening is dat er een reservecapaciteit moet zijn en ik heb daar geen
problemen mee. Die reservecapaciteit zou in ons aller voordeel uit moeten
pakken en niet zoals nu in ons nadeel. Maar in welke vorm? Ik heb wel een
idee, de haalbaarheid, het zal aan u zijn. Voordat u verder leest wil ik van
u weten waar u voor kiest? A. meer lading vervoeren voor hetzelfde geld, of
B voor hogere vracht opbrengsten varen. Ik kies gedeeltelijk voor A en B.
Maar zo gemakkelijk is dat niet, want je kunt maar voor een kiezen.
Dan ga ik nu een stap verder, stel je eens voor er is op democratische wijze
gekozen en de uitslag is 80 procent voor A of B. Wat een eenheid. Om nu het
plan te doen slagen zal de overige 20 procent ook solidair moeten zijn. Het
is nu de vraag hoever kunnen we gaan, om het plan dat door 80 procent van de
binnenvaart gedragen wordt, in het belang van de meerderheid door te laten
gaan.
Het is belachelijk dat in onze bedrijfstak deze eenheid niet te vinden of te
creëren is. Het kan dus niet werken zonder toerbeurt of bodemtarief, dat
betekend dat overheidsbemoeienis noodzakelijk is. Je kunt ook voorstellen,
om een verplichte eenheid te vormen, desnoods op een andere manier. Helaas
zo verstandig zijn we nog niet. Kunnen we op een andere manier afspraken
maken? Een hogere vrachtsom bedingen op dit moment? Natuurlijk kunnen we dat
en soms lukt het, eigenlijk moet het altijd lukken maar ja, mijn conclusie
is al een paar jaar: nu even niet.
Maar als iedereen vanaf nu stopte om met zich te laten sollen en wel
acceptabele vrachtprijzen zou krijgen, dan zijn de problemen volgende week
voor een groot gedeelte opgelost. Ik weet dat het wiel al lang geleden uit
gevonden is, maar misschien, kunnen we dat wiel op een andere manier
gebruiken, ik weet het, stil maar het is een wiel en het blijft een wiel.
Dit plan voor ziet om standaard 12 uur per dag te gaan varen, tegen een nu
geldend heden daags dag tarief. De besomming mag niet minder zijn dan nu.
Dit tarief is gebaseerd op 12 uur varen en niet op 18 of 24 uur varen. Het
betekend dat een reis van drie dagen minimaal een dag langer gaat duren en
dat de ton prijs dus evenredig verhogend aangepast moet worden. Na 12 vaar
uren geld een tariefsverhoging van 50 procent. Deze tarieven gelden ook voor
zaterdag, zon- en feestdagen, voor deze dagen zouden we eventueel iets extra
kunnen vragen, hoe zijn de meningen hierover?
Met het tarief van 100 procent, daar dien je, je toko mee draaiende te
kunnen houden, zoals nu ook gedaan wordt. De reservecapaciteit heb je nu
zelf in de hand, sterker nog, er is geen reserve capaciteit meer, bijna
iedereen is 12 uur in bedrijf. De opdrachtgever kun je iets extra bieden,
want je hebt minimaal 6 uur aan reserve capaciteit in eigen handen wat je
tegen een 50 procent hoger tarief MOET aanbieden. Dit als de lading sneller
vervoerd moet worden. Alles moet tegenwoordig zo goedkoop mogelijk. Dat
betekend in de praktijk voor de opdrachtgever dat het vervoer langzaam gaat,
hij kiest daar zelf voor. Moet het snel dan moet hij meer betalen. Het schip
dat de lading vervoerd kan een hogere vrachtsom bedingen wanneer het langer
vaart. Dus normaal tarief over 18 uur met een verhoging van 50 % voor die 6
uur extra. Op deze manier betaalt de opdrachtgever voor de overcapaciteit
die wij als extra service voor hem reserveren, in plaats van dat deze
misbruik van de situatie maakt om de prijs te laag te houden. Met deze
manier van werken creëren we een grote krapte aan scheepsruimte en er valt
te verwachten dat nadat de markt gestabiliseerd is je een hogere vrachtsom
kunt bedingen zodat je weer reserves kunt opbouwen voor vernieuwing. Het
eerste wat ik waarschijnlijk van u zal horen is: dat lukt nooit en al zou
het lukken, dan lukt het toch niet om in een later stadium de vrachtprijs op
te krikken. Of ik krijg de opmerking: stel nu eens dat we die redelijke
prijs hebben, dan kunnen we die toch niet vast houden.
Kortstondige vrachtverhogingen die in de laatste 2 jaren plaats vonden zijn
tijdens de actie van het Samen sterk team, de laag water periode, de
blokkade acties in Frankrijk en de op richting van de Eubo. Ik weet het, het
was even tijdelijk en het was natuurlijk een andere oorzaak die op dat
moment de prijzen deed oplopen. Gaan we zo verder om onze belangen te
beredeneren dan hoef je helemaal niets te doen,lekker makkelijk, zet dan je
blik maar op oneindig en vaar maar rustig je eind tegemoet.
Dit is een concept plan, er zal veel aan bijgeschaafd moeten worden, maar om
het uit te proberen kost het nagenoeg niets. Het kost alleen 14 dagen
solidariteit. Bij een goed resultaat zullen we inzien dat de prijzen te laag
zijn doordat er te veel schepen zijn, niets nieuws onder de zon, want dat
weten we zonder dit plan ook al. Maar we zullen er wel achter komen hoe we
zelf een mogelijkheid kunnen scheppen om uit deze narigheid te komen. We
zullen zelf onze markt gezond moeten maken, dus geen nieuwbouw zonder oud
voor nieuw en met elkaar de overcapaciteit saneren. Met een euro per ton
eigen bijdrage per jaar en een tender systeem kan tonnage van de markt
verdwijnen. In het echte bedrijfsleven worden vaak concurrenten opgekocht en
daarna op een nette manier de nek omgedraaid, bij ons kan het niet anders.
In afwachting,
Bobby.
* Voorkom blokkering; laat bij reacties alles weg wat niet van jezelf is
* Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected]
* Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
