VAART-bericht van: "Reina en Johan van Weel" <[email protected]>
Beste Vaarters, Ik ben het met Simon eens dat je de mensen die er aanleg voor hebben er na een half uur aan het roer er zo uitpikt. Maar dat zegt nog weinig over vakmanschap, de aanleg die is er. Varen is eigenlijk net als biljarten, ik bedoel niet via drie banden spelen, maar afkijken hoe een ander het doet en dan dat zelfde ook proberen. En dan , net als bij biljarten, je niveau verbeteren. Met de moderne techniek is het manoeuvreren eenvoudiger geworden. Als je met een volledig uitgerust schip maar genoeg geduld kunt opbrengen gaat het altijd goed. Dan is er geen enkel probleem. Het wordt pas moeilijk als de kopschroef uitvalt of de koppeling wil niet op "Achteruit" In die situaties komt het op vakmanschap aan. Hoe kun de daar op inspelen en hoe heb je zo iets geleerd? Daarom vind ik een stoomcursus "Kapitein" om in X tijd het vak te leren op een van alle gemakken voorzien stuk speelgoed totaal onvoldoende. Om echt te leren zou het een oude Dortmunder moeten zijn zonder kopschroef en met minimale "Achteruit" en dan dag en nacht erts varen naar Huckingen. En af en toe een reisje naar Delfzijl met windkracht 6 en leeg terug. Zelf heb ik een heel goede leermeester gehad, die nooit bleef liggen en overal naar toe voer. En die man zette mij ook onder slechte omstandigheden aan het roer, onder het mom van : "Hoe zou jij dat doen." En als ik op een verkeerde manier te werk ging vertelde hij mij dat het niet slim was en hoe het wel moest. Een dergelijke opleiding gaat niet in een paar maanden. Dat duurt jaren voor dat je het vak echt in de vingers hebt. Een verse, pas afgestudeerde, "Kapitein" mag het eerst gaan leren en komt pas na een jaar of twee tot de conclusie dat hij het dan pas echt in de vingers heeft. En gezag over je schip krijg je niet uit een boekje maar moet je verwerven en je verwerft het door de juiste beslissing te nemen in kritische situaties. Voor de vaklui onder ons is het gesneden koek. Na ruim veertig jaar kom ik ook nog dingen tegen waarvoor ik op mijn hoofd moet krabben, en daar kijk ik ook van op. Maar je bent nooit uitgeleerd. Een vriend van mij had het over kopvoor Lauterburg invaren. Ik had daar zo mijn twijfels. Nadat hij het had gedaan vroeg ik naar zijn ervaring. Hij vertelde dat het goed was gegaan en ook dat hij dat nooit meer zou doen. Uit een boekje kun je dat niet leren. Wel door het te proberen. Groeten, Johan * Voorkom blokkering; laat bij reacties alles weg wat niet van jezelf is * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
