VAART-bericht van: careljan <[email protected]> On Wed, 2010-12-08 at 04:40 +0100, Nico wrote: > VAART-bericht van: Nico <[email protected]>
> Ik vraag me trouwens wel af wat je in een praktijk examen van hoelang ? > 1 uur ? kan nabootsen. Maak er dan een halve of hele dag van. Hoe doet een piloot examen? Is de binnenvaart lastiger dan vliegen? Ik denk dat dat redelijk vergelijkbaar is. > Ter vergelijking , ik vind een half jaar stage als stuurman eigenlijk > veel te kort om de praktijk vaardigheden bij te brengen en te > "examineren". Mijn zoon voer met zijn 7e al bijna beter dan ikzelf met een 15m huurjacht in Frankrijk. Het heeft voor een groot deel met aanleg, talent te maken. En zoals ook al door anderen opgemerkt, of iemand kan varen zie je in een paar minuten. Bij het STC doen ook de BOL-leerlingen praktijk-examens, o.a. radar varen (met een geblindeerde stuurhut, op een kijkgaatje voor de kapitein-leraar na). Hut geblindeerd voor de wal in de Waalhaven, maak maar los en vaar maar naar Dordt. Idem met sluizen varen, de blinden er pas af als de kop van het schip tussen de sluismuren zit. etc. etc. De leerling-roerganger heeft ook het commando over zijn medeleerlingen aan dek. Heel wat meer toetsing dan CCV/CBR doet. Kennelijk is een praktijkexamen best mogelijk. Helaas worden de zwakke leerlingen gematst (en dat wordt ze goed ingeprent door de leraren. Helemaal fout, maar ja 100% geslaagd aan het eind van het jaar staat zo leuk in de krant. En dan kom je in de praktijk zo'n geval tegen, aangenomen als stuurman (een jaar of 3 na zijn examen), maar de schipper-eigenaar zet er het hele tijdelijke contract in arren moede maar een aflosser naast, want hij kan nog steeds niet varen. En zo snap ik niet dat de moderne binnenvaart van tegenwoordig zo blijft hangen aan het opleidingsmodel van gezel/meester uit de tijd van de trekschuit, waarbij de toenemende hoeveelheid vereiste vaardigheden niet worden getoetst maar waar verwacht wordt dat deze tijdens 'objectief meetbare' verblijfstijd aan boord van een schip automatisch aangroeien. Waarin is de binnenvaart zo zpeciaal dat navigatie-vaardigheden niet in een praktijkexamen kunnen worden aangetoond? > Ik ken de denkwijze van collega leermeesters niet. Ik vind het prettig > uit de leerling te halen wat erin zit. Of die zich wil laten > diplomeren is zijn/haar zaak. Ik vind het belangrijk dat je elkaar kan > aflossen. Stel dat ik mij een dag niet lekker voel en ik weet wat > betreft navigeren de matroos of stuurman kan , dan is het toch een > meerwaarde voor je bedrijf als deze wat taken van de schipper kan > overnemen. Bovendien zou ik trots zijn op een breed inzetbare > bemanning . Dat de schipper niet voor het minste of geringste naar de > stuurhut moet rennen om alles onder controle te houden. > Het zijn van 'erkend leerbedrijf' stelt niets voor. Ik was het ook met mijn bedrijf. Het flitsbezoekje van de stagebegeleider vond ik een anticlimax, de beoordeling was een wassen neus. Gelukkig waren de bezoeken aan de stagiairs wel inhoudelijk van goed nivo. Ik ken binnenvaartbedrijven met die status waar behalve de eerste keer nog nooit een stagebegeleider een voet aan boord heeft gezet. En dan mag jij je taak serieus opvatten, er zijn er helaas ook die het genoeg vinden als er touwtjes worden gezet en geschilderd. En zo kan een volstrekte onbenul op het gebied van navigeren, die voor de rest wel met een goed steeel hersens is gezegend, door de opleiding heen zwijnen en een Groot VaarBewijs halen zonder dat er ooit naar zijn praktische vaardigheden heeft gekeken. Zou je het als werkgever ook niet veel prettiger vinden dat een GVB ook betekent dat de kandidaat kan varen? Nu tast je in het duister, tenzij de kandidaat betrouwbare referenties heeft. De Franse route is ook nog mogelijk: Doe de volledige theorie in het Frans, incl. het theorie-examen. Moet je vroeger wel Frans in je vakkenpakket hebben gehad. Met 1 jaar vaartijd in je boekje vervoeg je je met een schip bij de examinatoren, vaart een paar pandjes en manouevreert een beetje en je hebt het beperkt groot vaarbewijs voor de beroepsvaart te pakken. Daarna nog 1 jaar varen in je boekje en je hebt zonder verdere verplichtingen het Groot VaarBewijs. En die jaren vaartijd kan ik desgewenst aan boord van een Fastferry of Pannekoekenboot halen. En dat is wat mij dwarszit en frustreert. Ik heb op verschillende schepen gevaren: Met mijn eigen 24m beurtmotor, een paar keer met spitsen (incl. het zelfstandig -maar onder toezicht- invaren van 5m-sluizen) en met een 110m containerschip, ook in de nacht en in de mist, met en zonder boegschroef. De eigenaren van die schepen vertrouwden hun schip aan me toe, dus misschien mag ik stellen dat ik een beetje kan varen. Ik 'denk' zelf ook dat ik best wel gevoel voor het varen heb. Ik wil dat ook best laten toetsen, graag zelfs. Maar dat kan niet, dat mag niet, ik moet mijn tijd uitzitten als dekslaaf. Dan een paar theorie-examens doen (met 2 vingers in de neus, ik heb de stof doorgenomen) en dan nog 1 mondeling examen, waarvan her en der ook de actualiteit in twijfel wordt getrokken (met een krabbend anker ergens naar binnen draaien als door de heren examinatoren aangewezen juiste methode laat mij een beetje aan mijn hoofd krabben. Kan handig zijn als je boegschroef het niet doet, maar de praktische uitvoerbaarheid met een 135m of KVB lijkt me niet groot). Mijn conclusie is dat een praktijkexamen prima mogelijk is. Het is duurder, maar dan gaat het GVB ook echt wat betekenen. Een Amerikaans professor, Derek Bok, zei eens: 'If you think education is expensive, try ignorance'. De binnenvaart mag zich dat best aantrekken wat mij betreft. Grote bedragen uitgeven en beheren kan men in de sector, maar velen hebben nog wat moeite met het stellen van de juiste prioriteiten daarbij. Groet, CJ. * Voorkom blokkering; laat bij reacties alles weg wat niet van jezelf is * Het adres voor reacties en nieuwe berichten: [email protected] * Afmelden op: [email protected] met tekst: unsubscribe VAART-L
