Niretzat jarrera egokiena litzateke gaztainak jan nahi ditudan bakoitzean beregana joatea, euskaraz eskatzea, eta euskaraz hitzegiten jarraitzea, irriparrea galdu gabe. Eta lorpen handiena litzateke gaztainak erosten dizkioten euskaldunek euskaraz eskatuko balizkiote beti. Alegia, saltzaile bezala eta biztanle dezala, antzeman dezala euskara ere hemengo komunikazio tresna bat dela, erabilgarria komunikatzeko eta gaztainak saltzeko balio duena.
Kontua da, euskaldunoi iruditzen zaigunean norbaitek ez dakiela euskaraz, zuzenean erderara jotzen dugula, eta ondorioz, erdaldun askorentzat euskara ez dela existitzen, berari euskaldunek ere gazteleraz egiten diotelako. Orain tabernetan arraroa da hegoamerikarra ez den zerbitzari bat aurkitzea. Antzematen badiozu kanpotarra dela joera nagusia da gazteleraz egitea, eta nire ustez "bi zurito" borondate minimoko edonork ulertzen du. Tabernan bezeroarekin elkar-ulertzeko lau gauza euskaraz ikastea nahiko erraza da, horretarako beharra antzematen badute behintzat. Ogia erosten dudan dendan hiru saltzaile aurkitzen ditut txandaka. Bi hemengoak eta hirugarrena hegoamerrikarra. Hirurak erdaldunak. Hirurei euskaraz egiten diet, lehenego biek erdaraz erantzuten didate eta hegoamerikarra hasarretu egiten zait. Iraingarria iruditzen zaio. Ziur aski ia-inork ez diolako euskaraz eskatzen. Ez diot EGA eskatzen. "Barra bat" bakarrik. oier.
_______________________________________________ Harpidetza eteteko, bidali mezua hona: [email protected] izenburuan jarriz 'unsubscribe' (horixe bakarrik, komatxo barik) Ondoren konfirmazio mezua jasoko duzu harpidetza-etetea berresteko.
