Hanjakal sanes kitu mekanisme na....Sistimna sistim Frnchise...mayar
ti heula kana hak patent..eta anu asup kaluar ngreg teh...hasil usaha
laun eta restoran boga kang Irpan..nya asup atuh kana kantong
sorangan....anu disyaratkeun ngan kwalitas..jeung rasa kudu saru
jeung aslina...Nyatanya usaha Franchise leuwih nguntungkeun kanu
ngajalaneun asal payu wae...intina kdu payu...lamun henteu eta mayar
Franchise na mubazir....
Usaha emas minyak gas mah..jajauheun sareng anu diterangken ku kang
Irpan..tebih pisan..RI can pernah ngajual SDA na ! tepi ka ayeuna oge
can pernah..kulantaran dilarang ku UUD 45 ! KUanon atuh loba
pausahaan asing nya ? tah didinya Kai, Minyak, Emas teh benten sareng
jambu batu anu tinggal ngala...tapi kedah aya modal kanggo
ngala....Tah modal kanggo ngala ieu pamarentah RI anu teu boga
..pangusaha nasional oge ngan hiji dua (bakrie jeung Medco hungkul,
eta oge nginjeum sabagian ka Bank !)....terus panjang teuing
nyarioskeunana...engke dismbung mun keur teu ari....ERta minyak anu
aya di Duri boga saha..Boga pamarentah RI alias boga rakyat
Indonesia... Harga minyakna ditetepkeun ku RI..ICP...
On 4/21/09, *irpan rispandi* <[email protected]
<mailto:[email protected]>> wrote:
Kang Bohay,
hiji mangsa babaturan kuring kacilakaan tina motor. jempol suku
anu katuhu ngaplek. ceuk dokter moal bisa disambungkeun deui.
sanajan dipaksakeun disambung oge, moal nyambung kalahka buruk,
anu ahirna infeksi.
dina kaayaan kitu, daek teu daek eta jempol suku dikorbankeun,
sabab lamun dipertahankeun oge kalahka ngaruksak kana bagian awak
anu sejen.
Restoran luar negri, make hayam jeung pagawe dalam negri.
misalna itung-itungan sederhanana kieu:
- menu restoran saporsi hargana 10.000,-. tah anu sapuluh rebu
tea, 2000 keur mayar gajih karyawan, 2000 keur meuli hayam. 1000
keur pajak. anu 5000 disetorkeun ka luar negri.
lamun bangsa indonesia boga emas, kai, minyak bumi, batu bara,
jrrd, kabehanana hargana 1.000.000 eun, misalna.
Terus eta anu sajuta teh dipake balanja di restoran luar negri
tea nepi ka beak. berarti 200.000 balik deui ka bangsa urang,
mangrupa gajih karyawan. 200.000 balik deui ka peternak, 100.000
balik deui ka nagara mangrupa pajak. tapi anu 500.000,- jadi
milik luar negri.
tah sanggeus anu 1.000.000 tea beak, berarti bangsa indonesia
kari boga duit 500.000,-. kabutuhan beuteung tetep jalan, berarti
urang balanja deui ka restoran luar negri tea, nepi ka beak anu
lima ratus rebu teh.
sanggeus 500.000 beak, engke bangsa indonesia kari boga duit
250.000,-, dibalanjakeun deui ka restoran luar negri, kari
125.000, jeung saterusna nepi ka beak pisan.
nah lo....
geus teu boga duit rek kumaha?
Reka "Bohay" wrote:
Hayang ngilu ngobrol... :D
Kadang butuh euy tempat dahar jiga Mek Di teh, atawa fast food
sejenna.
Contona kamari keur di Bali, kuring rada hese neangan kadaharan
anu halal.
Nya daripada hariwang, asup weh ka Mek Di, soalna geus aya
standar halal.
Oge di jabar jeung jakarta, supplier daging hayam jang ka Mek Di
teh pasantren nu boga usaha di widang peternakan.
Bareto mah supplierna teh di daerah cihaurbeuti Tasik, teuing
naon ngaran pasantrenna.
Si Mek Di sanggup mere harga "premium" ka peternak.
-Bohay-
2009/4/20 mh <[email protected] <mailto:[email protected]>>
ieu pangalaman pribadi nya.
terus terang upama keur indit-inditan, kapaksa warung nu sok
jadi pilihan teh,
warung waralaba, jiga mc.d jeung nu lianna. naon masalahna?
kusabab hargana
warung jiga kitu mah standar dimana-mana, moal kabelejog.
beda misalna upama
di perjalanan milih model warteg, sok mindeng kabelejog,
hargana ampun pisan.
ieu teh pangalaman di sababaraha kota, boh jakarta, jogja,
oge surabaya.
(mh)
2009/4/20 waluya2006 <[email protected]
<mailto:waluya2006%40yahoo.co.id>>:
>> Kang Iman <firman.raha...@...> wrote:
>> Tapi naha lamun warung sunda mah sok mahal nya ?!
>> geus baleunghar kitu ?
>
> Da bahanna mah tetep we mahal ...hehehe, bade dipasak ala
amrik atawa ala sunda oge. Restoran tradisional (baca:
Sunda) ayeuna konsumenna kelas menengah, jadi hargana ge
lumayan mahal. Di Bandung aya resto-resto Sunda nu jadi
tempat bergengsi, jauh ngaleuwihan resto-resto warabala
Amrik nu konsumenna rata-rata budak leutik atawa ABG ...
>
> Nu aneh di Bandung Warteg teu pati laku, beda jeung di
jakarta. Urang Tegal di Bandung biasana jaradi tukang nasi
goreng nu didorong-dorong ....
>
> Baktosna,
> WALUYA
>