--- In [email protected], "Fernando Maia Jr" <[EMAIL PROTECTED]> wrote:

Mi plu atendas la revenon de Volframo.

Intertempe, mi ŝatus komenti ke laŭ mia opinio "io" kiel tabelvorto
tradicie ne havas j-formon, dum "io", sinonima kun "afero", do kiel
substantivo jes havas. Tio estas mia interpreto.

Tamen, logikas pluralaj "io"-formoj. Kaj mi povus imagi uzi ilin en
kelkaj situacioj (eble mi jam faras). Same logikas (kaj zamenhofas) la
uzado akuzativon post o-vorto. Sed ĉu uzi tiajn formojn en "oficiala"
lingvaĵo? Laŭ mi, ne. Oficiale, mi preferas kaj atendas "iuj aferoj"
anstataÅ­ "ioj", samkiel "uzado de akuzativo" anstataÅ­ "uzado akuzativon".

AnkoraÅ­ pri la distingo inter tabelvortoj kaj ordinaraj vortoj: miksi
tabelvortojn kun ordinaraj vortoj estas evitinda, ĉar ne kongrua. Sed
akcepteblas kelkaj (tradiciaj) esceptoj. Ekzemple, la frazo "mi iras
hejmen" laÅ­ mia opinio klare imitas la tabelvortan formon "mi iras
tien". Sed mi fakte ne kredas ke akuzativa formo de adverbo havas
gramatikan sencon. "hejme" kaj "hejmen" estas esperantismoj, kiujn mi
akceptis, sed mi (tute kaŝe kaj neoficiale) nomas ilin lokativo kaj
(direkta) akuzativo respektive.

Alia miksaĵo (laŭ mia vidpunkto) estas "unu" uzata kun -j. Ĝi same
estas imito de la tabelvorta finaĵo "-u" kaj iu fakte ekkreita radiko
"un", tiel ke ĝi kune kun la tabelvorta -u similu al la nombrovorto
"unu" (kiu ja ne ricevas pluralon nek akuzativon). Logikus diri "unam"
anstaŭ "unu fojon", sed ĉu insisti pri tio?

Do, jen mia fina pledo:

En klarigoj oni uzu tradiciajn esprimojn.
Formoj kiel "ioj" estu klarigitaj kiel elementoj de la vortaro.
Samkiel malmalvortoj kiel "lanta" kaj "kurta", mojosaj vortoj kiel
"mojosa", "ujutna" kaj "frimozi". Sufiĉas ja marki tiujn formojn kiel
"eksperimentaj", "maloftaj", "evitindaj" ktp, ĉu ne?

Stefo

Rispondere a