Russ:
Kutime oni ne sentas bezonon eksplicite diri la sekson, sed oni povas
aldoni vortojn kiam
fojfoje oni sentas la bezonon klarigi
Jes. Tiel estas en la angla. Sed en aliaj lingvoj la afero estas malsama
kaj pro pure lingvaj aferoj oni devas igi vortojn "viraj" aŭ "inaj"
simple por povi paroli, ĉar la divido de vortoj en tiuj du klasoj estas
esenca. En la itala oni devas decidi ĉu "computer" estas "vira" aŭ "ina"
antaŭ ol komenci paroli pri ĝi.
El tio sekvas ke la parolantoj de tiuj lingvoj havas la kutimon diri la
sekson ankaŭ de homoj kaj profesioj, kaj tiun kutimon ili provas porti
al Esperanto kiel anglalingvanoj provas porti sian kutimon. Mi ne
komprenas, kial oni ne sukcesas paroli senemocie. Eble ĉar temas pri
defendo de sia propra identeco. Sed ekzistas pluraj identecoj kaj ĉiuj
estas principe samvaloraj.
Renato