De Sibayama, Laux Sergio, >Sekve, por ke la japanaj indeksoj havu tian ordon, necesas fari inverse ol oni >antaŭe proponis: >necesas indiki kanaaĵon unue, kaj la ideogramon due (kiel klarigon, <klr>). >Tiam la tradukoj aperos en la kanaa ordo, kaj -- se <klr> havos la atributon > "amb", t.e. se la traduko aspektos tiel: > <trd lng="jp">KANAAĴO<klr tip="amb"> [IDEOGRAMO]</klr></trd> >tiam kaj en la traduko, kaj en la indekso ni vidos > kanaaĵo [ideogramo] >kaj la ordo estos kanaa.
Nu, ne nepre necesas "fari inverse". Gxuste estas du ekzemploj de aparta skribmaniero, de kies ekzisto mi ja starigis tian cxi demandon. 1. sub "truo" - "nigra truo", oni legas, japanaj: nigra ~o: ぶらっくほーる. (t.e. nur kanaoj --- euxropdevena nomo estas skribata nur en kanaoj) kies redakto-kodigo estas, skeme: <trd lng="ja">KANA-KODOJ</trd> 2. sub japandevena vorto "bunrako", oni legas, japanaj~o: 文楽 [ぶんらく]. (t.e. ideogramoj [kanaa prononc-indiko] kies redakto-kodigo estas, skeme: <trd lng="ja">CXINAJ IDEOGRAMOJ [<ind>KANAO-KODOJ</ind>]</trd> kaj tiuj 2 vortoj aperas sinsekve en la japanlingva indekso jene: ぶらっくほーる: nigra truo 文楽 [ぶんらく]: bunrako char la komenca litero estas same ぶ, kaj la dua estas ら kaj poste ぶ, kiuj estas gxuste lau la japanlingva normo de kanaoj. Kaj tiu vicigo estas plenumita, ecx se la kanaa parto venas aux unue, aux due en la frazo.
